W.B. Yeats
W.B. Yeats (1865-1939) werd geboren te Sandymount in de buurt van Dublin. Hoewel hij als zoon van een kunstschilder aanvankelijk naar de kunstacademie ging, besloot hij zich na drie jaar studie geheel aan de letteren te wijden. Behalve dichter was hij ook toneelschrijver. Tussen 1922 en 1928 was hij politiek aktief als senator van de Ierse republiek. Yeats overleed in 1938 in Frankrijk, maar werd later begraven op het bescheiden kerkhof van het Ierse plaatsje Drumcliff bij Sligo. Hij geldt als een van de grootste dichters van Ierland, een land dat een formidabel aantal voortreffelijke dichters heeft voortgebracht. In 1923 kreeg hij de Nobelprijs voor literatuur. De hier opgenomen gedichten komen uit de vermaarde Yeats-uitgave van Wagner & Van Santen, Al keert het grote zingen niet terug, die in 1999 werd gepubliceerd in een vertaling van J. Eijkelboom. (Kees Klok)
Het eilandmeer van Innisfree
Ik zal opstaan en gaan nu, en gaan naar Innisfree,
en daar een hutje bouwen, gemaakt uit klei en twijgen;
negen rijen bonen zal ik daar hebben, een korf voor honingbijen,
en wonen, heel alleen, op bij-doorgonsd gebied.
Ik zal wat vrede hebben, want rust drupt daar heel zacht,
druipt uit de morgensluiers, naar waar de krekels zingen;
’s nachts is het één geglinster, 't gloeit midden op de dag,
en 's avonds is de lucht vol vleugels van de vinken.
Ik zal opstaan en gaan nu, want altijd, vroeg of laat,
hoor ik het water klotsen, aan d'oever van het meer,
als ik sta op de weg of in de grijze straat
hoor ik, diep in mijn hart, hoor ik het weer.
The Lake Isle of Innisfree
I will arise and go now, and go to Innisfree,
And a smail cabin build there, of clay and wattjes made:
Nine bean-rows will I have there, a hive for the honeybee,
And live alone in the bee-loud glade.
And I shall have some peace there, for peace comes dropping slow,
Dropping from the veils of the morning to where the cricket, sings;
There midnight's all a glimmer, and noon a purple glow,
And evening full of the linnet's wings.
I will arise and go now, for always night and day
I hear lake water lapping with low sounds by the shore;
While I stand on the roadway, or on the pavements grey,
I hear it in the deep heart's core.
Woorden
Ik dacht een tijd geleden:
'Mijn lief kan niet begrijpen wat
ik gedaan heb of wat stand hield
in dit blind bitter land.'
En ik werd lusteloos in de zon
tot mijn denken op ging klaren
en 'k mij herinnerde dat wat ik kon
gedaan werd om het duidelijk te maken;
dat ik elk jaar maar riep: 'Eindelijk
begrijpt mijn lief dit allemaal
daar ik mijn wasdom heb bereikt
en meester ben over de taal.'
Wat was, had zij aldus besloten,
er afgevallen bij het zeven?
Ik had het pover woord misschien verstoten
en was content geweest met leven.
Words
I had this thought a while ago,
'My darling cannot understand
What I have done, or what would do
In this blind bitter land.'
And I grew weary of the sun
Until my thoughts cleared up again,
Remembering that the best I have done
Was done to make it plain;
That every year I have cried, 'At length
My darling understands it all,
Because I have come into my strength,
And words obey my call';
That had she done so who can say
What would have shaken from the sieve?
I might have thrown poor words away
And been content to live.
Zestien dode mannen
Maar o, wij praatten heel wat af eerdat
de zestien werden neergeschoten,
maar wie kan er spreken van geven en nemen,
wat wel en niet moet worden besloten,
terwijl daar die dode mannen rondhangen
om de kookpot op te stoken?
Je zegt dat we ons stil moeten houden
tot Duitsland overwonnen is
maar wie is er om dat te betogen
nu Pearse toch een doofstomme is?
Is er een logica die zwaarder weegt
dan MacDonaghs duim die beslist?
Denk je dan dat ze luisteren zouden
die aandacht hebben alleen
voor de nieuwe makkers die ze vonden,
Lord Edward en Wolfe Tone,
of zich mengen in ons geven en nemen
die spreken van bot tot been?
Sixteen Dead Men
O but we talked at large before
The sixteen men were shot,
But who can talk of give and take,
What should be and what not
While those dead men are loitering there
To stir the boiling pot?
You say that we should still the land
Till Germany's overcome;
But who is there to argue that
Now Pearse is deaf and dumb?
And is their logic to outweigh
MacDonagh's bony thumb?
How could you dream they'd listen
That have an ear alone
For those new comrades they have found,
Lord Edward and Wolfe Tone,
Or meddle with our give and take
That converse bone to bone?
W.B. Yeats
Vertaling: J. Eijkelboom
Laatste reacties