Howl | Gehuil
Voor Carl Solomon
I
Ik zag de fijnste geesten van mijn generatie door waanzin getroffen worden, hysterisch naakt sterven,
zichzelf bij zonsopgang door de zwarte straten slepen op zoek naar een verderfelijk shot,
hippe vogels met engelengelaat smachtend naar de oeroude hemelse verbinding met de stervormige dynamo in de machinerie van de nacht,
die armzalig en kapot en hologig en high opbleven en rookten in de bovennatuurlijke duisternis van onverwarmde flats en zweefden boven de toppen van de grote steden en nadachten over jazz,
die de hemel hun hersens openlegden onder de luchtspoorweg en mohammedaanse engelen zagen wankelen op verlichte huurkazernedaken,
die cool de universiteit doorliepen met glanzende ogen en hallucineerden over Arkansas en luchtige tragedies van Blake temidden van oorlogsgeleerden,
die van de academies werden weggestuurd vanwege gekte & het publiceren van obscene odes op de ramen van het leslokaal,
die hurkten in ongeschoren kamers in ondergoed en hun geld verbrandden in afvalbakken en luisterden naar de Terreur aan de andere kant van de muur,
die terugreizend tot op hun schaamhaar naakt werden aangehouden in Laredo met een gordel vol marihuana voor New York,
die vuur aten in beschilderde hotels of terpentijn dronken in Paradise Alley, hun torsos nacht na nacht op sterven na dood of in het vagevuur
met dromen, met drugs, met nachtmerries waaruit ze opschrikten, alcohol en lul en eindeloos veel ballen,
weergaloos trillend wolkendek en bliksemschichten in de geest die sprongen naar polen in Canada & Paterson en de bewegingloze wereld van de Tijd daar tussenin totaal verlichtten,
Peyote waanvoorstellingen van zalen, achtertuinen groene bomen kerkhoven dageraad, dronken van wijn over de toppen van de daken, pot roken en joyriden langs dorpen van winkelruiten en neon knipperende stoplichten, vibraties van zon en maan en boom in Brooklyn's stormachtige winterschemering, klapperende vuilnisbakken en vriendelijk koninklijk licht van de geest,
die zichzelf ketenden aan de ondergrondse voor de eindeloze rit van Battery naar de heilige Bronx op amfetamine totdat het lawaai van wielen en kinderen hen aan de grond zetten huiverend met gesloopte monden en tot somberheid geslagen doodsbleek in het treurige licht van de Zoo,
die de hele nacht wegzonken in het onderzeese licht van Bickford's afdreven en de schrale biermiddag uitzaten in verlaten Fugazzi's en luisterden naar de crack van de ondergang in de jukebox van waterstof,
die onophoudelijk spraken zeventig uur lang van park naar huis naar bar naar Bellevue naar museum naar de Brooklyn Bridge,
een verloren bataljon platonische causeurs dat op de stoepen sprong vanaf brandtrappen vanaf vensterbanken vanaf Empire State uit de maan,
ouwehoerend gillend brakend fluisterend feiten en herinneringen en anekdotes en opmerkelijke en schokkende details van ziekenhuizen en gevangenissen en oorlogen,
met glinsterende ogen zeven dagen en nachten lang het volledige geheugen van het intellect uitgestort, vlees voor de synagoge neergekwakt op de stoep,
die verdwenen in het zen New Jersey van nergens en een spoor van ambigue ansichtkaarten van de Atlantic City Hall achterlieten,
leden onder Oosterse zweetbaden en Tangerse bottenkrakers en Chinese migraineaanvallen tijdens ontwenningskuren in een somber gemeubileerde kamer in Newark,
die rondzwierven en rondzwierven om middernacht op het spoorwegemplacement en zich afvroegen waar naar toe te gaan en gingen zonder gebroken harten achter te laten,
die sigaretten aanstaken in goederenwagens goederenwagens goederenwagens en herrie maakten door de sneeuw op weg naar eenzame boerderijen in grootvaders nacht,
die Plotinus Poe heilige Johannes van het Kruis telepathie en bebop kabbalah bestudeerden omdat de kosmos instinctief vibreerde aan hun voeten in Kansas,
die in hun uppie door de straten van Idaho dwaalden op zoek naar visionaire indiaanse engelen die visionaire indiaanse engelen waren,
die dachten dat ze alleen maar gek waren toen Baltimore schitterde van bovennatuurlijke opgetogenheid,
die impulsief in limousines sprongen met de Chinees uit Oklahoma bij winters middernachtelijk straatlicht en kleinsteedse regen,
die hongerig en eenzaam slenterden door Houston en zochten naar jazz of sex of soep en de geniale Spanjaard achternaliepen om te converseren over Amerika en Onsterfelijkheid, een hopeloos karwei, en een schip namen naar Afrika,
die verdwenen in de vulkanen van Mexico en niets achterlieten dan de schaduw van tuinbroeken en de verspreidde lava en as van poëzie in de openhaard van Chicago,
die weer verschenen aan de West Coast en met baarden en in korte broek met grote pacifistische ogen sexy donkere huid een onderzoek instelden naar de FBI en onbegrijpelijke foldertjes uitdeelden,
die met sigaretten gaten in hun armen brandden om te protesteren tegen de verslavende tabaksdampen van het Kapitalisme,
die Supercommunistische pamfletten verspreidden in Union Square en huilden en zich uitkleedden terwijl de sirenes van Los Alamos hen neerhaalden en Wall neerhaalden en de Staten Island veerboot loeide ook,
die jankend instortten in witte gymnastieklokalen naakt en bevend tegenover het corpus van andere uitgemergelden,
die detectives in de nek beten en in politiewagens schreeuwden van vreugde over het begaan van geen andere zonde dan hun eigen wilde kokende pederastie en bedwelming,
die op hun knieën in de metro huilden en van het dak werden gesleurd terwijl ze met hun geslachtsorganen en manuscripten zwaaiden,
die zichzelf in de reet lieten naaien door heilige motorrijders en het uitschreeuwden van plezier,
die pijpten en werden gepijpt door die menselijke serafijnen, de matrozen, strelingen van Atlantische en Caribische liefde,
die 's ochtends 's avonds neukten in rozentuinen en het gras van openbare parken en op begraafplaatsen en hun zaad vrijelijk verstrooiden over wie ook komt die mag,
die eindeloos de hik hadden terwijl ze probeerden te giechelen maar ophielden met een snik achter een tussenmuur in een Turks bad toen de blonde & naakte engel kwam om in hen binnen te dringen met een zwaard,
die hun schandknaapjes verspeelden aan de drie oude feeksen van het lot de eenogige feeks van de heteroseksuele dollar de eenogige feeks die knipoogt vanuit de schoot en de eenogige feeks die niets doet dan op haar kont zitten en de intellectuele gouden draden knippen van vakmans weefgetouw,
die extatisch en onverzadigbaar copuleerden met een fles bier een liefje een pakje sigaretten een kaars en van het bed afvielen en doorgingen op de vloer en in de gang en flauwvallend eindigden tegen de muur met een visioen van een ultieme kut en sperma en zich onttrokken aan het laatste geil van het bewustzijn,
die de poezen zoetten van een miljoen bevende meisjes bij zonsondergang en 's morgens roodogig waren maar bereid om de poes van de zonsopgang te zoetten, flitsende achterwerken tegen schuren en naakt in het meer,
die uit hoereren gingen door Colorado in talloze gestolen nachtwagens, N.C., geheime held van deze gedichten, pikmans en Adonis uit Denver - leve de herinnering aan zijn ontelbare nummertjes met meisjes op verlaten parkeerterreinen & achterplaatsjes van een eettent, tussen gammele stoelenrijen in bioscopen, op bergtoppen in grotten of met serveersters vel over been in vertrouwde til je petticoat op ik ben zo alleen wegrestaurants & vooral geheime solipsistische vluggertjes in tankstationplees & ook nog de stegen thuis,
die langzaam wegstierven in vreselijk smerige films, werden verplaatst naar dromen, ontwaakten in haastig Manhattan en overeind krabbelden in souterrains met een kater van harteloos Tokay en gruwel van Third Avenue nachtmerries & strompelden naar het werklozenloket,
die de hele nacht met hun schoenen vol bloed door de besneeuwde havens liepen wachtend op een openzwaaiende deur in East River naar een kamer vol stoomhitte en opium,
die grote zelfmoorddrama's opvoerden op de steile met appartementen volgebouwde oevers van de Hudson in het blauwgrijze strijklicht van de maan & hun hoofden zullen worden gekroond met de lauweren der vergetelheid,
die de lamsstoofschotel van de verbeelding aten of de krab verteerden op de modderige bodem van de rivieren van Bowery,
die schreiden om de romance van de straten met hun handkarren vol uien en slechte muziek,
die in dozen zaten en ademden in de duisternis onder de brug en opstonden om op hun bovenetages klavecimbels te bouwen,
die hoestten met hoogrood gelaat op de zesde verdieping in Harlem onder de tuberculeuze lucht omringd met sinaasappelkistjes theologie,
die de hele nacht schreven wikkend en wegend verheven incantaties die in de gele ochtend stanza's kromtaal bleken,
die bedorven dieren kookten long hart poten staart borsjt & tortilla's en droomden van het pure plantenrijk,
die onder vleestrucks doken op zoek naar een ei,
die hun horloges van het dak af gooiden om hun stem uit te brengen op de Eeuwigheid buiten de Tijd & tien jaar lang vielen elke dag wekkers op hun hoofden,
die driemaal achtereen zonder succes hun polsen doorsneden, zich gewonnen gaven en gedwongen waren om antiekwinkels te openen waarin ze dachten dat ze oud werden en huilen moesten,
die in hun onschuldige flanellen kostuums levend werden verbrand op Madison Avenue te midden van het geschal van beklemmende verzen & het bezopen gekletter van de ijzeren mode regimenten & het nitroglycerine gegil van de reclameflikkers & het mosterdgas van sinistere intelligente redacteuren of werden aangereden door de dronken taxi's van de Absolute Werkelijkheid,
die van de Brooklyn Bridge afsprongen dit is echt gebeurd en ongedeerd wegliepen onbekend en vergeten de spookachtige verdoving van Chinatown in soep steegjes & brandweerwagens, niet één gratis biertje,
die wanhopig uit hun ramen schreeuwden, uit het raam van de metro vielen, in de smerige Passaic doken, op Afro-Amerikanen sprongen, luidkeels op straat jammerden, blootsvoets op gebroken wijnglazen dansten nostalgische Europese 1930 Duitse jazz grammofoonplaten kapot smeten de whisky opdronken en kreunend overgaven in het verdomde toilet, gekerm in hun oren en de stoot van enorme stoomfluiten,
die de grote wegen van het verleden afsnelden reizend naar elkanders Golgotha scheurijzer eenzame opsluiting uitkijkpost of Birmingham jazz incarnatie,
die tweeënzeventig uur lang dwars door het land reden om erachter te komen of ik een visioen had of dat jij een visioen had of hij een visioen had om het Eeuwige Leven te ontdekken,
die reisden naar Denver, die wegteerden in Denver, die terugkeerden naar Denver & tevergeefs wachtten, die over Denver uitkeken & piekerden & vereenzaamden in Denver en ten slotte vertrokken om de Tijd te betrappen & nu is Denver verlaten door haar helden,
die in uitzichtloze kathedralen op hun knieën vielen en om elkanders verlossing beden en licht en borsten totdat de ziel heel even haar gezicht liet zien,
die wegens hun lusten de nacht in een cel doorbrachten en wachtten op onmogelijke boeven met gouden koppen en de charme van de werkelijkheid in hun harten die Alcatraz zoete blues toezongen,
die zich terugtrokken in Mexico om zich aan een verslaving te wijdden of Rocky Mount aan vriendelijke Boeddha of Tanger aan jongens of Southern Pacific aan de zwarte locomotief of Harvard aan Narcissus aan Woodlawn aan de bloemenkrans of het graf,
die psychiatrische onderzoeken eisten en de radio van hypnotisme beschuldigden & bleven zitten met hun krankzinnigheid & hun handen & geen unaniem oordeel van de jury,
die aardappelsalade wierpen naar City College of New York sprekers over dadaïsme en vervolgens zichzelf presenteerden op de granieten trappen van het gekkenhuis met geschoren hoofden en een clowneske speech over zelfmoord en onmiddellijk lobotomie verlangden,
en die in plaats daarvan het tastbare niets van insuline Metrazol elektriciteit hydrotherapie psychotherapie pingpong & amnesie werd gegeven,
die in een humorloos protest slechts één symbolische pingpongtafel omverwierpen, even rustend in schizofrenie,
en jaren later echt kaal terugkeerden, op een pruik van bloed en tranen en vingers na, naar het zichtbare verderf van de gek op de afdelingen van de krankzinnigengestichten in het oosten,
Pilgrim State's, Rockland's en Greystone's stinkende gangen, en kibbelden met de echo's van de ziel en wiegelden in het middernachtelijke strafbank hunnenbedrijk van de liefde, de droom van het leven een nachtmerrie, lichamen veranderd in steen zo zwaar als de maan,
met moeder eindelijk ****** en het laatste fantastische boek uit het flatraam gegooid en de laatste deur om 4 uur 's ochtends dichtgedaan en de laatste telefoon in antwoord tegen de muur gesmeten en de laatste gemeubileerde kamer tot op het laatste mentale meubelstuk leeggeruimd, een gele papieren roos om een klerenhanger in de kast, en zelfs die denkbeeldig, niets dan een hoopvol brokje hallucinatie -
ah, Carl, zo lang als jij niet veilig bent ben ik niet veilig en nu ben je werkelijk in het barbaarse ratjetoe van de tijd -
en die daarom door de ijzige straten rende geobsedeerd door een plotselinge vlaag alchemie van het gebruik van de ellipscatalogus een variabele maat en het vibrerende vlak,
die droomde en lijfelijke gaten maakte in Tijd & Ruimte door naast elkaar geplaatste afbeeldingen heen en de aartsengel van de ziel in de val liet lopen tussen 2 afbeeldingen in en zich bij de elementaire werkwoorden aansloot en het zelfstandig naamwoord en gedachtestreepje van het bewustzijn samenvoegde en opsprong met een gevoel van Pater Omnipotens Aeterna Deus
om de syntaxis en het ritme van het armzalige menselijke proza te herscheppen en sprakeloos en intelligent en hoofdschuddend van schaamte voor je te staan, afgewezen doch de ziel de biecht voorlezend dat zij zich dient te schikken naar het ritme der gedachten in zijn naakte en eindeloze hoofd,
de gek schooier en engel sloegen in de Tijdmaat, buiten medeweten om, maar ze schreven hier neer wat misschien zou kunnen overblijven om ooit te worden uitgesproken na de dood,
en reïncarneerden in de spookachtige kleding van de jazz in de schaduw van de gouden hoorn van de band en bliezen het boeten van Amerika's naakte gemoed voor de liefde in een eli eli lamma lamma sabacthani saxofoon uithaal die de steden deed rillen tot op de laatste radio
met het zuivere hart van het gedicht van het leven uit hun eigen lichamen gerukt goed genoeg om duizend jaar van te eten.
II
Welke sfinx van cement en aluminium sloeg hun schedels open en at hun hersens en verbeelding op?
Moloch! Eenzaamheid! Vuiligheid! Lelijkheid! Vuilnisbakken en onbereikbare dollars! Schreeuwende kinderen onder de trappen! Snikkende jongens in het leger! Huilende kerels in de parken!
Moloch! Moloch! Nachtmerrie Moloch! Moloch de liefdeloze! Zwakzinnige Moloch! Moloch de strenge beoordelaar van mannen!
Moloch de ondoorgrondelijke gevangenis! Moloch het doodsbenen zielloze gevang en Congres van de smart! Moloch wiens gebouwen een vonnis zijn! Moloch kolossaal oorlogsmonument! Moloch de verblufte regeringen!
Moloch wiens geest pure machinerie is! Moloch wiens bloed rollend geld is! Moloch wiens vingers tien legers zijn! Moloch wiens borst een mensen etende dynamo is! Moloch wiens oor een rokende tombe is!
Moloch wiens ogen duizend geblindeerde ramen zijn! Moloch wiens wolkenkrabbers als ontelbare Jehova's in de lange straten staan! Moloch wiens fabrieken dromen en grommen in de mist! Moloch wiens schoorstenen en antennes de steden kronen!
Moloch wiens liefde eindeloze olie en steen is! Moloch wiens ziel elektriciteit en banken is! Moloch wiens armoe het geniale schrikbeeld is! Moloch wiens lot een seksloze wolk waterstof is! Moloch wiens naam Geest is!
Moloch in wie ik eenzaam zit! Moloch in wie ik van Engelen droom! Krankzinnig in Moloch! Nicht in Moloch! Zonder liefde en kerels in Moloch!
Moloch die vroeg mijn ziel binnendrong! Moloch in wie ik bewustzijn zonder lichaam ben! Moloch die me uit mijn natuurlijke extase wegjoeg! Moloch die ik verlaat! Word wakker in Moloch! Licht stroomt uit de hemel!
Moloch! Moloch! Geautomatiseerde appartementen! onzichtbare buitenwijken! uitgemergelde juwelen! blinde hoofdsteden! duivelse industrieën! spookachtige staten! onoverwinnelijke gekkenhuizen! granieten pikken! monsterlijke bommen!
Ze braken hun ruggen toen ze Moloch tot Hemel verhieven! Straten, bomen, radio's, tonnen! de stad tot Hemel verhieven die bestaat en overal om ons heen is!
Visioenen! omina! hallucinaties! mirakels! extases! in de Amerikaanse rivier ten onder gegaan!
Dromen! adoraties! verlichtingen! religies! de hele lading gevoelige bullshit!
Doorbraken! afgevoerd! geflip en kruisigingen! weggespoeld met de vloed! Euforie! Openbaringen! Wanhoop! Tien jaar lang dierlijk gekrijs en zelfmoorden! Geesten! Nieuwe liefdes! Krankzinnige generatie! onderuitgehaald op de rotsen van de Tijd!
Waarlijk heilig gelach in de rivier! Ze zagen het allemaal! de wilde ogen! de heilige yells! Ze zeiden vaarwel! Ze sprongen van het dak! naar eenzaamheid! zwaaiend! bloemen dragend! Naar de rivier! de straat op!
III
Carl Solomon! Ik ben bij je in Rockland waar jij krankzinniger bent dan ik
ik ben bij je in Rockland waar jij je heel vreemd moet voelen
ik ben bij je in Rockland waar jij de schaduw van mijn moeder imiteert
ik ben bij je in Rockland waar jij jouw twaalf secretaressen vermoordde
ik ben bij je in Rockland waar jij lacht om onzichtbare humor
ik ben bij je in Rockland waar wij op dezelfde vreselijke typemachine grote schrijvers zijn
ik ben bij je in Rockland waar jouw toestand verslechterde en op de radio werd gemeld
ik ben bij je in Rockland waar het schedelverstand niet langer de zintuiglijke wormen toelaat
ik ben bij je in Rockland waar jij de thee uit de borsten van de oude vrijsters uit Utica drinkt
ik ben bij je in Rockland waar jij woordspelingen maakt op de lichamen van jouw verpleegsters de feeksen uit de Bronx
ik ben bij je in Rockland waar jij in een dwangbuis gilt dat je het effectieve pingpongspel van de hel aan het verliezen bent
ik ben bij je in Rockland waar jij op de catatonische piano tekeergaat de ziel is onschuldig en onsterfelijk het zou nooit goddeloos mogen sterven in een gewapend gekkenhuis
ik ben bij je in Rockland waar nog eens vijftig schokken jouw ziel nooit naar haar lichaam zullen doen terugkeren van haar bedevaartstocht naar een kruis in de leegte
ik ben bij je in Rockland waar jij dokters van krankzinnigheid beschuldigt en de Hebreeuwse socialistische revolutie plant tegen het fascistische nationaal Golgotha
ik ben bij je in Rockland waar jij de hemel van Long Island zult splijten en jouw levende menselijke Jezus doen herrijzen uit het bovenmenselijke graf
ik ben bij je in Rockland waar vijfentwintigduizend kameraden samen de laatste coupletten zingen van de Internationale
ik ben bij je in Rockland waar wij onder onze lakens de Verenigde Staten omhelzen en kussen de Verenigde Staten die de hele nacht hoesten en ons wakker houden
ik ben bij je in Rockland waar wij uit het coma ontwaken geëlektriseerd door onze eigen vliegtuigen van de ziel die ronken boven het dak ze zijn gekomen om goddelijke bommen te gooien het hospitaal verlicht zichzelf waanmuren storten ineen O broodmager legioen ren naar buiten O met sterren bezaaide genadeschok de eeuwige oorlog is hier O zege vergeet je ondergoed we zijn vrij
ik ben bij je in Rockland in mijn dromen loop je druipend van een zeereis op de snelweg dwars door Amerika in tranen naar de deur van mijn huisje in de Westelijke nacht
San Francisco, 1955-1956
Voetnoot bij Howl | Gehuil
Heilig! Heilig! Heilig! Heilig! Heilig! Heilig! Heilig! Heilig! Heilig! Heilig! Heilig! Heilig! Heilig! Heilig! Heilig!
De wereld is heilig! De ziel is heilig! De huid is heilig! De neus is heilig! De tong en lul en hand en reet heilig!
Alles is heilig! iedereen is heilig! heilig is overal! het alledaagse heeft het eeuwig leven! Elkeen is een engel!
De kont is zo heilig als de serafijn! de gek is heilig zoals jij mijn ziel heilig bent!
De typemachine is heilig het gedicht is heilig de stem is heilig de toehoorders zijn heilig de extase is heilig!
Heilige Peter heilige Allen heilige Solomon heilige Lucien heilige Kerouac heilige Huncke heilige Burroughs heilige Cassady de afgepeigerde onbekenden en lijdende schooiers heilig de afzichtelijke menselijke engelen!
Heilig mijn moeder in het krankzinnigengesticht! Heilig de pikken van de grootvaders uit Kansas!
Heilig de kreunende saxofoon! Heilig de openbaring van de bop! Heilig de jazzbandjes marihuana hippies vrede peyote doedelzakken & trommels!
Heilig de eenzaamheid van wolkenkrabbers en trottoirs! Heilig de met miljoenen gevulde cafetaria's! Heilig de mysterieuze rivieren van tranen onder de straten!
Heilig de eenzame moloch! Heilig de kleinburgerlijke grote onnozele! Heilig de gekke opstandige herders! Al wie Los Angeles vat IS Los Angeles!
Heilig New York Heilig San Fransisco Heilig Peoria & Seattle Heilig Parijs Heilig Tanger Heilig Moskou Heilig Istanbul!
Heilige tijd in de eeuwigheid heilige eeuwigheid in de tijd de klokken in de ruimte heilig de vierde dimensie heilig de vijfde Internationale heilig de Engel in Moloch!
Heilig de zee heilig de woestijn heilig de spoorweg heilig de locomotief heilig de visioenen heilig de hallucinaties heilig de wonderen heilig het oog heilig de peilloze diepte!
Heilige vergiffenis! genade! liefde! vertrouwen! Heilig! Van ons! lichamen! pijn! edelmoedigheid!
Heilig de bovennatuurlijke superieure fonkelende intelligente goedheid van de ziel!
Berkeley, 1955
'Howl' uit: Selected Poems (Penguin UK, London 1997)
Copyright Nederlandse vertaling © A.T. van 't Hof 2004
Gur Genç (Gurgenç Korkmazel, 1969) vertrok in 1986, na het voltooien van de middelbare school in Nicosia, naar Ankara voor het volgen van een universitaire studie, maar twee jaar later besloot hij zijn tijd volledig aan de literatuur te besteden. Daartoe keerde hij terug naar Cyprus. In 1992 publiceerde hij zijn eerste bundel, onder titel Yarımlık, twee jaar later gevolgd door Ye. Zijn derde bundel, Yolutma, verscheen in 2000.
Laatste reacties