Marco Giovenale

De grote gloeidraad gedoofd
'het gevoel vergaat'
schittert niet meer op de huid
van de geliefden, van de kamer.

Een lijn een elektrische piek
van de lamp onthutst nochtans
een weinig witte objecten –
ze zijn te zien. Cachetten.

Comme des larmes
bleek. Larven.

Bespijker ze.

Spento il filamento grande
'il senso tramonta' non
splende più su pelle degli
amanti, della stanza.

Una riga un picco voltaico
del lume fa però perplessi ancora
pochi oggetti bianchi –
si vedono. Cialde.

Comme les larmes
scialbe. Larve.

Chiodarle.

Uit: Altre ombre (2004)
Copyright vertaling © Sven Staelens
Meer vertalingen van Marco Giovenale op Estro Poetico