De Publieksprijs 2005

De Publieksprijs voor de beste poëziebundel 2005 is een gezamenlijk initiatief van Rottend Staal en de Contrabas. Voor het eerst mag het publiek bepalen wat het de beste Nederlandstalige poëziebundel van het jaar vindt. De prijs beoogt meer aandacht voor de poëzie, die zij o zo waardig is. Daarnaast wordt op deze speciale website een uniek en blijvend online overzicht geboden van alle in 2005 bij reguliere uitgeverijen gepubliceerde Nederlandse en Vlaamse bundels. Voorts complementeert deze prijs de reeds bestaande, veelal door vakjury's toegekende, poëzieprijzen.



Sponsors





























E-mail ons

> Contact

Gedichtendagprijzen 2006

Reacties

Reacties onder eigen naam of dichterspseudoniem zijn zeer welkom. Anonieme of niet ter zake doende reacties worden verwijderd.

Pageviews


sinds 23 oktober 2005

© Rottend Staal & de Contrabas


« Gedichten - Mark van Tongele | Hoofdmenu | Lettertekens - Ludwig Alene »

Gedichten - Hugues C. Pernath

Pernath Titel: Gedichten
Auteur: Hugues C. Pernath (1931-1975)
Uitgeverij: Lannoo/Atlas
ISBN: 90 450 1433 5 en 90 774 4171 9
Bijzonderheden: Onder redactie van Yves T'Sjoen. Bevat niet eerder gebundeld werk.

Recensies: De Leeswolf (september 2005/#6), Meander, De Morgen, NRC Handelsblad (5-8-2005), Ons erfdeel (november 2005/#5), De Tijd (23-1-2006), Volkskrant (9-9-2005)

Een gedicht uit de bundel:

DE ONKUISHEID

        voor Myra

Geloof in mij, want ik geloof in jou
Weigerend wat was en wetend wat ons weerhield.
Ik zal je vernoemen, je mee voorbij dit leven dragen
Jij, Enige, en schaduw die mij bedekt.
Door jou ben ik geworden en met de littekens      
Van jouw weefsels, de waas van jou.

Zo ons zwijgen, zo ons zeggen.
Niets werd ons beloofd, alleen het leven
Dat wij kozen kan ons nemen of verlaten,
Geen medelijden, want niets heeft ons gemaakt.      

Omdat ik voor jou mijn speeksel spaarde, en nu
Na de nacht en de nevel, in jouw angsten herleef
En tracht je te beschermen tegen de gruwel.
Er is geen klacht meer nodig, de pijn heeft opgehouden
En voldaan. Slechts jij en ik ontkiemen en gedijen
In het louterende onbekende van de tederheid.

Onwennig ligt ons landschap, een scheppingsverhaal
In ons zoeken en ons vinden, het reddeloze volgen
Van de onderwerping die onze lichamen rekt.
Spin. Spin en bewaar mij in jouw liefde.

Zo zullen wij beschreven staan, ouder wordend
Dan de valk die zijn vlucht begint en rimpels trekt
Over de dorre braaklanden van vroeger en voorheen.
Geen misverstand. Tussen jou en mij geen overleven
Want deze dag betekende voor mij het begin der dagen.
Jij bent mijn eerste dag. Hier ben ik, want ik blijf.

Hugues C. Pernath
© Hugues C. Pernath Fonds, 2005

Reacties

Ik heb op het prachtige werk van deze dichter gestemd. Het is een van de sterkste en belangrijkste Vlaamse dichters uit de twintigste eeuw.
Wie stemt er ook mee?

x

prachtig gedicht, kippevel zo raak je iets van waarde.Iets dat verbondenheid in een ziel verweeft en liefde laat vertakken tot een heel solide basis voor naast elkaar lopen vasthouden enloslaten in liefde in alle respect voor elkaar. Zo voelen je woorden je beelden als tochtgenoten.
je doet me denken aan: Het hart vraagt om een tochtgenoot behalve liefde lucht en brood behoeft het ook een tochtgenoot om aan te geven en mee te delen.

Je doet me denken alles borrelt even
borreling boreling pffff gewoon zo keboink
zeg ik dan als woorden retour een reactie
op je woorden op gevoel:

oud worden doe je niet alleen
stilte verdwijnt niet als je rent
is er niet altijd gras
iets in een weiland
leven is een wildernis

gewoon leven dat van kleur verschiet
noem het 'n strootje
houten stoker om tanden mee te raggen

gewoon iets natuurlijks niets meer
dan eenvoudig
een sprietje om in je hand
een uiting ergens in regels
om levend in een groter geheel
veldbloemen om gratis mee te nemen

gewoon je lief mee te kriebelen
zeg eens wat je voelt
groet ze en dank de dag morgen
ja die stond hetgloren is er ook nog

zoals gisteren er was
met alles ineen en nog tijd genoeg voor nu
oceanen vol kleuren lief, lef, les

niets meer en niets minder
liefde leven kraaiende dragende
liefde leven in een gemeenschap
zonder rang of stand gewoon geboren
jezelf zijn jezelf warmen in een bad liefde
@ annemiek


En dan lees ik:

Tussen jou en mij geen overleven
Want deze dag betekende voor mij het begin der dagen.
Jij bent mijn eerste dag. Hier ben ik, want ik blijf.

Dan denk ik aan iets wat ik vaak tegen mensen zeg Ja potver ik verhef bijna mijn gevoel
ooit bijna elders leef, leef zoveel je eigen revolutie roepen je woorden op
evolutie is een ding pffffff
ik tuur even naar buiten nu vanachter mijn bureau
denk en denk niet
je woorden raken aan iets

ze geven een traan van verwondering zeg ik hier
in mijn kamer tegen mijn zielsmaatje
prachtig je woorden even te mogen lezen
Taal , ach er is zo veel mooi's te lezen
ik ben niet bang voor ontroering
al zeg ik bij deze er ligt veel in wat me even van uit
niet voorbereid vastgreep letterlijk bij de lurven
dat is mooi als taal dat doet, dan leven regels


Ik ga zeker binnen kort iets meer van je lezen
ja, je trek iets van nieuwsgierig worden naar meer in me open.

lieve groet

sorry, vergat in gedachten mijn naam
toe te voegen
bovenstaande schreef ik
l.g

ik weet wie myra is of was

Controleer uw reactie

Voorbeeld van uw reactie

Dit is slechts een voorbeeld. Uw reactie is nog niet ingediend.

Bezig...
Uw reactie kon niet worden ingediend. Fout type:
Uw reactie werd gepubliceerd. Nog een reactie achterlaten

De letters en cijfers die u invulde kwamen niet overeen met de afbeelding. Probeer opnieuw.

Als laatste stap voor uw reactie wordt gepubliceerd, gelieve de letters en cijfers in te vullen die die u ziet in de afbeelding hieronder. Dit voorkomt dat automatische programma's reacties achterlaten.

Problemen met het lezen van deze afbeelding? Alternatief bekijken.

Bezig...

Laat een reactie achter