De Publieksprijs 2005

De Publieksprijs voor de beste poëziebundel 2005 is een gezamenlijk initiatief van Rottend Staal en de Contrabas. Voor het eerst mag het publiek bepalen wat het de beste Nederlandstalige poëziebundel van het jaar vindt. De prijs beoogt meer aandacht voor de poëzie, die zij o zo waardig is. Daarnaast wordt op deze speciale website een uniek en blijvend online overzicht geboden van alle in 2005 bij reguliere uitgeverijen gepubliceerde Nederlandse en Vlaamse bundels. Voorts complementeert deze prijs de reeds bestaande, veelal door vakjury's toegekende, poëzieprijzen.



Sponsors





























E-mail ons

> Contact

Gedichtendagprijzen 2006

Reacties

Reacties onder eigen naam of dichterspseudoniem zijn zeer welkom. Anonieme of niet ter zake doende reacties worden verwijderd.

Pageviews


sinds 23 oktober 2005

© Rottend Staal & de Contrabas


« [Speling] - Rozalie Hirs | Hoofdmenu | Roeshoofd hemelt - Joost Zwagerman »

Bodemdaling - Rouke van der Hoek

BodemdalingTitel: Bodemdaling
Auteur: Rouke van der Hoek (1952)
Uitgeverij: Atlas
ISBN: 90 450 1363 0
Recensies: Dagblad de Limburger (5-10-2005) Meander, Poëzieclub
Boekingen Nederland: SSS


Een gedicht uit de bundel:

HET SJOERDLIED

Er is een kleine Boeddha onder ons gekomen,
stralend middelpunt van een prethebbend universum,
drager van de gulste glimlach onder de zon,

vol verlichte gedachten. Dat slapen een goed idee is,
voor anderen. Dat eten een beter idee is, voor iedereen.
Dat elke voorbijganger oké is tot het tegendeel bewezen

en daarom voluit toegeglunderd. In dit koninkrijk
ben ik de dienaar die met een magische druk
op de knop de stofzuiger janken laat,

getrouwd met Lady Kiekeboe of Piepekoek,
koningin van de warme fles, hekserij bedrijvend
met babyzalven, voorzegster van eerste woorden.

Een incidentele bui van kromme zin accentueert
de opgewekte natuur van de overige dagen en is altijd
te wijten aan de kronkelwegen van de spijsvertering

of de meridianenkrommende zwaartekracht.
Soms, als Sjoerd alleen ligt, zich niet van publiek bewust
begint hij met nadruk te praten, gehaast,

alsof hij zichzelf vertellen wil wat hij eerder heeft
meegemaakt, voor het te laat is en vergeten.
Te vroeg helaas om door ons te worden begrepen.

Maar iets daarvan ontdekken we in het abrupte zwijgen
als zijn oog valt op een roze stokroos, wiegend
in de wind. Op een mus die over de schutting hipt.

Op de wandelende en waaiende schaduwen van de zomer.
Dan hoor je even dat ademstootje als het stokt in zijn keel
uit ontzag. Als je zijn gezicht geloven mag.

© Rouke van der Hoek, 2005

Reacties

Controleer uw reactie

Voorbeeld van uw reactie

Dit is slechts een voorbeeld. Uw reactie is nog niet ingediend.

Bezig...
Uw reactie kon niet worden ingediend. Fout type:
Uw reactie werd gepubliceerd. Nog een reactie achterlaten

De letters en cijfers die u invulde kwamen niet overeen met de afbeelding. Probeer opnieuw.

Als laatste stap voor uw reactie wordt gepubliceerd, gelieve de letters en cijfers in te vullen die die u ziet in de afbeelding hieronder. Dit voorkomt dat automatische programma's reacties achterlaten.

Problemen met het lezen van deze afbeelding? Alternatief bekijken.

Bezig...

Laat een reactie achter