Ons Erfdeel 2008/1

Zo'n vijf jaar geleden ben ik – om redenen die ik nu niet meer kan achterhalen – opgehouden met het lezen van Ons Erfdeel. Omdat de redactie zo aardig was mij nummer 1 van de 51ste jaargang toe te sturen, is deze onverschillige houding van mij een halt toegeroepen. En gelukkig maar. Het blad, zo'n 200 bladzijden dik, bevat talloze interessante essays en teksten (en een 'artikel' van Cyrille Offermans en een 'tekst' van Daniel Rovers).

Voor de poëzieliefhebbers zijn de beschouwingen over het Egidius-lied (van Paul Claes), over de biografie van J.C. Bloem (door Jos Joosten), over het verzamelde werk van Eddy van Vliet (door Piet Gerbrandy) en over de bundel Bres van Leonard Nolens (van Ad Zuiderent) zeer de moeite waard. En ja, ook Fleur Speets bijdrage over het fenomeen stadsdichterschap is zeer lezenswaard; haar conclusie verdient nader onderzoek – en het zou prettig zijn als haar hele tekst hier, of op de website van Ons Erfdeel, digitaal kon worden gepubliceerd. Ik citeer:

('De benoeming van de WoordDansers in Rotterdam roept uiteindelijk de vraag op of het uitgangspunt van het stadsdichterschap de poëzie niet in de wielen rijdt. Het stadsdichterschap betekent per definitie dat de gedichten onder de stadsbevolking worden verspreid (...). En dit betekent dat de stadsgedichten toegankelijker moeten zijn, laagdrempeliger en makkelijker leesbaar dan gedichten die zonder opdracht tot stand komen. En dat leidt eigenlijk nog maar tot één conclusie: literair doorwrochte poëzie en het stadsdichterschap sluiten elkaar uit.

Tussen de artikelen over beeldende kunst viel dat van David Strobrand over Louis le Roy me op. Ik citeer: 'In deze bijdrage reflecteert David Stroband over het werk en de denkbeelden van deze bijzondere artiest. Le Roy werkt vooral met braakliggende gronden. Deze laat hij door de mens in samenwerking met de natuur organisch evolueren. Zijn bekendste project is de ecokathedraal in Mildam.'

Het colofon van Ons Erfdeel bevat standaard deze zin: 'De Vlaams-Nederlandse vereniging Ons Erfdeel vzw wil de culturele samenwerking tussen de Nederlandssprekenden bevorderen en de cultuur van Vlaanderen en Nederland in het buitenland bekend maken.' Culturele integratie, daar draait het mission statement van het blad om.

Misschien is de tijd rijp voor hernieuwde aandacht voor dit fenomeen, door Jeroen Brouwers ooit op deze wijze liefdevol-ironisch omschreven: 'Wie schrijft over culturele integratie van Noord en Zuid, die kan net zo goed schrijven over de integratie in zijn kat haar kut in het voorjaar - het geblaas, het gekrijs en het gemiauw dat bij beide integraties klinkt is exact hetzelfde.'

Maar als je een een emmer water over de blazenden gooit, wordt het even stil; denk ik dan altijd. Hoe het ook zij: allen naar de kiosk of de betere boekhandel, om Ons Erfdeel te kopen.

Ons Erdeel, 2008/1; hoofdredacteur: Luc Devoldere; België: €15,00, Nederland: €16,00; meer info: de website van de Stichting Ons Erfdeel >>

Comments

[Geplaatst door: Luc Devoldere]

Beste Contrabas,

Dat is een aardige bespreking van ons blad.
Eén ding wil ik graag corrigeren: jaren geleden nam het huis afscheid van het begrip "integratie": we hebben het sinds die tijd over samenwerking tussen Vlaanderen en Nederland. Dat is haalbaar, realistisch en prettiger.

[Geplaatst door: Chrétien Breukers]

Jammer. Van dat woord, bedoel ik. Samenwerking klinkt een beetje alsof het om kerkgemeenschappen gaat. Maar allez.

[Geplaatst door: Micha Hamel]

Samenwerking, dat is Sesamstraat, Chrétien. Sa-men-wer-ken.
En realistisch, dat is Klokhuis; prettig dat is Plop; en integratie, dat is Jeugdjournaal. Kijken jouw kinderen wel genoeg televisie?
Lekker blad; Ons Erfdeel. Goeie titel, ook.

[Geplaatst door: Chrétien Breukers]

Volgens mij kijken mijn kinderen wel tv. Wat ze daarop precies zien? Ik zou het niet weten. Vroeger keek ik zelf wel eens het jeugdjournaal, maar sinds Brecht daar weg is, is er niks meer aan.

En ja, lach maar, om die titel. Maar is die nou zo veel erger dan 'De Revisor' of 'Tirade'? Hij is in elk geval veel meer gericht op het behoud van iets, iets dat we dan maar, bij gebrek aan een beter woord, cultuur noemen.

[Geplaatst door: Micha Hamel]

Lachen? Nee, ik meende het: Goeie titel.