My Angie Dickinson - Michael Magee

Onlangs verscheen Michael Magee's tweede flarf bundel, My Angie Dickinson (Zasterle). De bundel bevat 153 titelloze gedichten, die alle zijn gebaseerd op het werk van Emily Dickinson. Magee googelde woorden en zinsdelen uit Emily Dickinsons verzen gecombineerd met de frase "Angie Dickinson" en stelde uit de zoekresultaten zijn gedichten samen. Hij koos voor "Angie Dickinson" om sommige 'piëteiten' rond het werk van Emily Dickinson te 'verstoren' en omdat hij verwachtte dat de populaire filmster - Police Woman Pepper - een stroom interessant Google materiaal zou opleveren.

De Kleine Vogel komt de Hitparade binnen -
Een koe kwam voorbij - en kakte
Op de Kleine Vogel - en de Mus -
Dacht dat dit Het Einde was -
Maar de mest verwarmde hem en ontdooide -
Zijn vleugels - "is da shit" -
Waarom is 't - dat Kleine Vogel - vroeg zingt
Op een Zaterdagochtend en pist
Terwijl de Duif - explodeert - in de Adelaar
Als een "Klassieke" martini mixer
In een bowling shirt -

This Little Bird enters the Billboard -
A cow passed by - and crapped
On this Little Bird - and the Sparrow -
Thought is was The End -
But the manure warmed him and defrosted -
His wings - "is da shit" -
Why is it - that Little Bird - sings early
On a Saturday Morning and pisses
While the Dove - explodes - into the Eagle
Like a "Vintage" martini mixer
In a bowling shirt -

Tijdens het lezen van de bundel drong zich de term 'popart' aan me op. Het hergebruik van Emily Dickinsons vorm en de invulling ervan met Google zoekresultaten doen de gedichten lijken op readymades. Daarnaast duiken beroemdheden uit de Amerikaanse entertainment industrie, reclameslogans en supermarktproducten veelvuldig op. De overeenkomst gaat mank op het punt van de verheerlijking. Waar popart de Westerse consumptiemaatschappij ophemelt, wordt zij door Magee scherp veroordeeld.

Opwindend - de verkoop -
Hatelijke verwijzing naar IKEA -
Geliefde Grote Communicator -
Slaat Angie - overdwars -

Excitement - of the auction -
Snide reference to IKEA -
Beloved Great Communicator -
Slaps Angie - across -

My Angie Dickinson is geëngageerd. In politiek en sociaal-cultureel opzicht. Daarin verschilt de bundel niet van Magee's vorige, Mainstream. Maar er spreekt nóg meer pretentie uit. Magee eist aandacht, claimt een plek voor zijn poëzie, soms zelfs op pretentieuze wijze.

Mijn leerling "valt de centrale ethos aan"
Dat, plagiaat, een, bijzonder, soort, van,
Bedrog vertegenwoordigt dat - in zich verenigt - diefstal
& leugenachtigheid & Zijn eigen zuur najaagt -

Chris Penn valt direct zonlicht aan
Onderwerpen van Onze Tijd -
Een Inzet - via een ziekte die
Dean Martin aanvalt - zo dronken als een indiaan -

My student "attacks the central ethos" -
That, plagiarism, constitutes, a, particular,
Kind of cheating that - combines - theft
& lying & Hunts its own pickle -

Chris Penn attacks direct sunlight
Topics of Our Time -
A Stake - through a disease that attacks
Dean Martin - as drunk as Feathers -

Ron Silliman drukte het effect van My Angie Dickinson als volgt uit: '[It] is a little like viewing the world through a TV that gets only two channels: E! & Turner Classic Movies.' Magee heeft een verontrustend pamflet geschreven. Over het scherm dat de Westerling inmiddels heeft opgetrokken, tussen zichzelf en de buitenwereld. Hoe nog te kijken? Te reageren? Waar ben ik? En wie?

Ik jatte de "lilliputter" omschrijving
Uit Het Tijdschrift voor Geestelijke Necrologie
Waarin opgenomen - Maandblad voor Overleden Dominees -
Natuurlijk jatte ik De Idee -
Een schoft wiens overstoorbare
Antwoorden op de standaard Waarom
Zat je in de gevangenis Vraag -
Een wrange - "Ik jatte dingen" - zegt alles...
Ik zal mezelf nu "in vuur en vlam" zetten
Op zijn schoot en hem "Pappa" noemen -

I stole the "midget" description
From The Journal of Ecclesiastical Necrology
Incorporating - Dead Vicars Monthly -
Of course I stole The Idea -
A scoundrel whose unflappable
Replies to the standard Why
Were you in prison Question -
A tart - "I stole things" - tells all ...
I will now light myself "on fire"
On his lap and call him "Daddie" -

Het volledige voorwoord van de bundel valt te lezen op Combo Arts. My Angie Dickinson is verkrijgbaar via Small Press Distibution.

Ton van 't Hof

Comments

[Geplaatst door: Adriaan Krabbendam]

"Waar popart de Westerse consumptiemaatschappij ophemelt..." Dat vind ik een vreemde observatie, lijkt me niet juist ook. Flarf is net als popart een speelse en mogelijk kritische kunstvorm die niet alleen gebruikmaakt van algemeen gebruikte media maar zich zonodig ook kritisch opstelt tegenover de bron van dat materiaal.
Bovendien is het een kindje van Burroughs' en Gysin's cut-up-technieken, verwant aan de methodes van bijvoorbeeld John Cage. Maar dergelijke praktijken werden in Europa al op andere wijze beproefd door dadaïsten en kubisten. Een groot deel van het werk van Eliot is zelfs te beschouwen als een vorm van (elitaire) flarf. Wat deden Kruder en Dorfmeister? Hoe zit 't met het gesample in de dance- en hiphop? Er zijn renaissancecomponisten aan te wijzen die niet anders deden. Erg nieuw of vernieuwend is het allemaal niet. Het eventueel spectaculaire effect kan alleen worden bereikt door de kwaliteit van het resultaat, net als bij elke andere kunstvorm of sport.

[Geplaatst door: Ton van 't Hof]

Adriaan,

'Andy Warhol vindt het moderne leven, de consumptiemaatschappij en de wereld van de media met haar sterren, aantrekkelijk en zegt: "Alles is mooi!"' Ja, ophemelen lijkt me toch wel een passend woord. Voor meer informatie over popart zie:

http://www.kunstbus.nl/verklaringen/pop-art.html

http://nl.wikipedia.org/wiki/Pop-art

Als ik je verder goed begrijp, wil je aangeven (1) dat flarf een collagetechniek is (2) dat collagetechnieken niet nieuw zijn en (3) dat het uiteindelijk gaat om het eindresultaat. Honderd punten, zou ik zo zeggen. Ik geloof ook niet dat ik ooit iets anders heb beweerd.

Maar dat flarf controversieel is, tot heftige polemieken heeft geleid, heb ik in mijn inleiding tot flarf, dacht ik, toch wel duidelijk gemaakt:

http://decontrabas.typepad.com/de_contrabas/Flarf_lezing.pdf

In de VS wordt het flarf collectief door critici inmiddels regelmatig tot avant-garde bestempeld. Een teken van erkenning dat hier wellicht toch in zekere opzichten met nieuwe vormen wordt geëxperimenteerd?

Onlangs zei de aan de Wayne State University verbonden Amerikaanse dichter en criticus Barrett Watten het volgende over flarf:

'It is precisely, however, to the degree that Flarf does something new performatively and with its use of the detritus of popular cultural and the internet, treading the high/low distinction until it breaks under the weight, that it reinvents the avant-garde. In a larger aesthetic economy, it seems, "the truth will out." Flarf's recent productivity shows how the injunction against the sentence, paragraph, narrative, and even discourse from some sectors of the Language school intersects with actual conditions of language use. Any such thing as stylistic norms in the avant-garde must inevitably intersect with "life".'

In plaats van te ageren tegen de aandacht die flarf krijgt, zou je je misschien eens kunnen uitspreken over het eindresultaat. Want daar gaat het uiteindelijk om. Toch?

[Geplaatst door: Adriaan Krabbendam]

Oké, ik reageerde uit relativeringsdrang (ook een mooi woord...). En misschien zegt "it reinvents the avant-garde" wel genoeg. Van boven geciteerde eindresultaten ben ik niet echt ondersteboven, maar voorlopig zal ik verder mijn grote mond houden ;-)
(Heb ook niks tegen het procédé, integendeel. Ben zelf tenslotte ook al zo'n twintig jaar met schaar en pritstift in de weer.)
Groet!