Altijd Voor Prado

In april 1985 verscheen het eerste nummer van het literaire tijdschrift – verschijnt (on)regelmatig – Prado, In Remembrance of Barbarber uitgegeven door Willem Bierman. Dit 22ste jubileumjaar, dit speciale getal, dwingt, verzoekt mij melding van Prado te doen. In Prado is plaats voor proza, poëzie, essays, recensies, objets trouvés, boodschappenlijsten,variabilia en readymades.

In de loop der jaren zijn eigenlijk alleen de essays en recensies weggevallen. Voor de rest is Willem Bierman geheel in zijn opzet geslaagd. Het resultaat daarvan is een binnen de Nederlandstalige letteren opmerkelijk literair tijdschriftje dat qua stenciling met nietjes en al de toets van het gemiddelde middelbare schoolblad ruimschoots kan doorstaan.

Een ander opmerkelijk feit is dat Prado zich op deze wijze moeiteloos losmaakt van welke pretentie dan ook en, in het kielzog daarvan, hetzelfde van haar auteurs vraagt en krijgt.

Ondergetekende heeft al die jaren met enorm veel genoegen gepubliceerd in Prado, en is daarbij de mening toegedaan dat elk nieuw verschenen nummer een ware verademing was in de jungle der komende, blijvende, en zich weer opheffende tijdschriften.

Wat Willem Bierman ook tot een blijvertje maakt, is zijn liefde voor het papieren werk; Bierman is digibeet en zelfverklaard internethater, beet dus door en liet zich niet uit het veld slaan! Ook niet toen men zich de vraag begon te stellen: Wat is Prado? Een kleine club getrouwen hield Prado moeiteloos op de been. Dit alles onder bezielende instigatie van Willem, en zijn vrouw, vriendin, verloofde of aanstaande; zo goed ken ik Willem nu ook weer niet, Truus.

De verademing die hun literaire periodiek biedt uit zich, voor mij, in: een volkomen compromisloos navolgen  van wat zij leuk vinden, waar zij van houden. Dit alles wars van de huidige stromingen, benaderingswijzen, ongeschreven criteria die er zijn om een literair tijdschrift te drijven en voeden.

Het schijnt mij toe dat het al te makkelijk is te zeggen dat eigenzinnigheid per definitie leidt tot een ironisch danwel sarcastisch, luchtig dan wel tragisch beschouwing van het leven van alledag, en de positie van de literatuur daar binnen in. Dat het al te makkelijk te zeggen is: dat die eigenzinnigheid zal leiden tot een uiterst uitgebalanceerd tijdschrift. Altijd herkenbaar en in staat om, niemand zal het geloven, de tijden te doorstaan.

Maar, geloof mij lezer dezes: ik zeg u: Prado is?

Tot slot twee willekeurig facsimilae (klik op afbeelding voor vergroting, CB), bedoeld ter verduidelijking van het u door mij geschetste beeeld Prado’s, in dit geval, ik zag het zojuist: Prado.... maart tweeduizendenzeven!

© Kees Engelhart, 2007

Comments

[Geplaatst door: Tim]

Hallo,
Mijn intresse is gewekt voor Prado. Het blijkt echter nagenoeg onmogelijk om op internet enige informatie te vergaren. Kunt U mij misschien op weg helpen?
Met vriendelijke groet,
Tim

[Geplaatst door: Kristien]

Beste Tim,

Meer informatie over Prado is nu te vinden op:

http://home.zonnet.nl/permafrost.nl/prado.html

Met vriendelijke groet,

Kristien