« Herman de Coninck – Het lange woord 'lieveling' | Hoofdmenu | Mini-interview met Erik Jan Harmens »

27-9-06

Reacties

Samuel Vriezen

Net "Bay Poetics" uitgelezen, u weet wel, die bloemlezing, Silliman was er heel enthusiast over en ja het is een geweldig boek. Het is heel gevarieerd maar ik herken daaruit zeker waar het hierboven over gaat. (Mohammad en Spahr staan er ook in).

Het grappige is dat je inderdaad goed ziet dat er velen zo op die 'seams' ploeteren, maar je ziet eigenlijk niet zo goed wat de waarde van die zomen dan is, omdat het werken-op-de-seams precies niet een duidelijk functioneren van die seams tot doel lijkt te hebben maar juist toch weer vooral het "grotere geheel". Dat lijkt die zomen dan te naturaliseren. Dan is dus het materiaal helemaal ontleend aan het (verwerpelijke) heden, en de techniek bestudeert vooral hoe je dat dan een beetje laat "lopen"! Misschien zou dan eigenlijk juist het "lopen" in de poezie moeten worden aangepakt. Dat zou best eens kunnen aangeven wat het is dat mij wel eens een geirriteerd heeft aan flarf.

En verdomd zeg. Wijlen Jeroen (*&^*$%^!!!) was misschien wel precies hier mee bezig in "Poor Yorick Entertainment", door het nummeren van de regels (& waarvan ik trouwens vernam dat het in Parmentier gaat komen)

Ton van 't Hof

Ja, dat is een belangrijk onderdeel van de techniek: het laten 'lopen' van het gedicht. Voorts komen de veranderingen me ook voor als een reflectie op de wijze waarop de wereld tegenwoordig tot ons komt: een bombardement van beelden, woorden. Hoe rijgen we dat tot een geheel? Wat is nog waar en wat niet waar? Wat ik ook opvallend vind is de uitsluiting van de verbeelding, waaraan 9/11 blijkens de uitspraken van de dichters debet aan zou zijn. Men lijkt op louter observatie te zijn overgestapt, alsof er voor de verbeelding na 9/11 geen plaats meer is.

In Bay Poetics is me ook de behoorlijke hoeveelheid prozapoezie opgevallen, waarbij ik in sommige gevallen zelfs moeite heb om er uberhaupt poezie in te onderkennen. Ik vraag me af of dat ook een weerslag is op deze geinfecteerde tijd?

Ruben van Gogh

Wat bedoelen jullie precies met het laten 'lopen'?

Catharina Blaauwendraad

Grote verwarring bij ondergetekende: ik ben literatuurwetenschappelijk niet onderlegd, maar het kleine beetje dat ik geleerd heb staat altijd weer in schril contrast met wat beter ingevoerden beweren.

Het schrijven van (poëzie)geschiedenis is het aanbrengen van een causale keten die, als ik mijn lesjes goed begrepen heb, teleologisch is, omdat zoeken naar een oorzaak of oorsprong een doel dient, toch?

Door het ijkpunt bij 9/11 te leggen lijkt het net of dat moment de aanleiding was van alle (poëtische) gevoelsverarming en vernedering. Als er al een causale keten is, kun je je afvragen of het bankroet van (hun geloof in eigen) suprematie en de emotionele castratie van de bevolking het gevolg waren van 9/11, of juist (één van de) oorzaken.

Verder vraag ik me af of de moderne en contemporaine Noord-Amerikaanse poëzie ook nog wordt vergeleken met andere poezie na 9/11 en wat daarvan dan de conclusies zijn.

hans kloos

Literatuurhistorici geven WO I graag de schuld van de opkomst van de modernistische stromingen. De grootschalige waanzin van de oorlog zou tot het onstaan hebben geleid van futurisme, dada, surrealisme enz. Daarom zouden die schrijfwijzes ook pas na WO II in het voorheen neutrale Nederland echt voet aan de grond hebben gekregen. Die lijn volgend kun je misschien verwachten dat er in de VS een nieuwe stroming aan het ontstaan is, want de waanzin is nu ook in de VS beland.
De vraag is natuurlijk of elf september even ingrijpend is als de absurditeit van de Belgische loopgraven, de concentratiekampen of het lot van Hiroshima. En geldt de redenering überhaupt? Naar mijn idee zijn bijvoorbeeld de verbreiding van het verplichte onderwijs voor iedereen en een aantal technologische ontwikkelingen evenzeer debet aan het ontstaan van dit soort stromingen.

De tijden van terreur zullen ongetwijfeld hun weerslag krijgen in wat wij schrijven. In mijn komende bundel staan een aantal gedichten die ik zonder de aanslagen in New York, Madrid en Londen niet had geschreven. Maar ik heb niet het idee dat ik die waanzin te lijf moest met een nieuwe schrijfwijze of stroming.

hans kloos

onTstaan

Samuel Vriezen

Ton,

veel proza was ook gewoon proza volgens mij. Proza van dichters is toch vaak anders dan proza van niet-dichters (maar hoeveel prozaisten zou het ueberhaupt geven die geen gedichten hebben?)

Het idee dat de verbeelding zou kunnen worden losgelaten lijkt me een chimera. Ik ken veel kunst met een soort niet-intentioneel programma en het valt altijd op dat hoe meer een kunstenaar de verbeelding probeert uit te sluiten, hoe wezenlijker de verbeelding wordt. De muziek van Cage bijvoorbeeld is met toeval gemaakt, maar je kunt tegelijk altijd horen dat hij een heel scherpe klankvoorstelling had. Je hoort waar hij op uit is. Het toeval zoals hij dat gebruikt is dan niets dan een van de strengste technieken die er zijn.

Wat we verbeelding noemen is dan ook vaak niets anders dan "wat in je opkomt", en dat is natuurlijk niet per se fantasievol.

De verbeelding zit niet vooral in het materiaal, de woordkeus. Uiteindelijk zit de verbeelding in de mogelijkheid op kritische wijze je een leeservaring voor te stellen, en die technisch te realiseren, met welke techniek dan ook. Het (conventionele?) "verzinnen" van woorden is een techniek. Collage is ook een techniek.

De vraag "hoe rijgen we het aan elkaar?" lijkt me vooral op de dichter te slaan, die dus probeert een "lopend" geheel te maken van al die indrukken. Het product dat daaruit dan ontstaat is voor de lezer dan min of meer een geheel, uit flarden, een soort Monster van Frankenstein misschien, maar de lezer heeft niet meer te maken met de wezenlijke vraag "hoe rijgen we het aan elkaar?" want dat heeft Dr. K. Silem Mohammadstein al gedaan. Handig hoor!

Samuel Vriezen

Historisch gesproken zijn er gewoon genoeg precedenten voor dat soort google-gebaseerde schrijven. Ook in de VS. Dada bijvoorbeeld heeft het vrij goed gedaan in New York.

Dat een avantgarde in Nederland altijd weer zo moeilijk tot bloei komt zou ik eerder wijten aan enerzijds algemene culturele voorkeuren (we zijn hier gewoon rete-conservatief, niks gidsland, ja misschien in de 17e eeuw nog een beetje, en verder zijn we ongekend conformistisch). Anderzijds is het omdat Nederlands, nee niet een kleine taal (het is ongeveer de 40e taal van 6 a 7 duizend talen in de wereld) maar wel een net iets te kleine taal is om genoeg ruimte te hebben voor het soort krachtige marges dat een echte experimentele kunst nodig heeft.

Samuel Vriezen

Oh ja, Ruben, goeie vraag eigenlijk, wat betekent het precies als iemand vindt dat een gedicht loopt? Vooral dat er hem geen problemen opvallen in de manier waarop de regels/zinnen/woorden/wat heb je op elkaar aansluiten, denk ik.

Samuel Vriezen

Oh ja. Nog iets. (lekker bezig he mensen)

Het effect van 911 op de amerikaanse intelligentia is moeilijk te vergelijken met de grote wereldbranden. De ramp is niet een aanslag met een hoop doden, maar Bush en de manier waarop hij en de zijnen alle mogelijke hoop afknijpen met hun onvoorstelbaar cynische beleid en strategieen om de macht te behouden. De manier waarop zij de waarheid niet eens meer naar hun hand zetten maar gewoon naast zich neer kunnen leggen, gesteund door een rampzalig dociele pers waar alle intelligentie uit is verdwenen. In een van de meest provocatieve analyses die ik onlangs tegenkwam, op Salon.com, van de inval in Irak werd geponeerd dat de voornaamste reden van de oorlog simpelweg het winnen van de volgende verkiezingen zou zijn. (ik begreep al die andere bullshit redenen trouwens al nooit, alleen het volstrekt gelogen "acute bedreiging voor de regio"-argument een heel klein beetje - zelfs het olie-verhaal was me te vaag)

De ramp is dan ook nog steeds gaande. En misschien zoekt deze geëngageerde poezie wanhopig, zeer wanhopig, een uitweg.

Ton van 't Hof

Ik kom naast cynische ook regelmatig Amerikanen tegen die met hart en ziel geloven in hun 'heilige oorlog'. Als verkiezingsstunt lijkt me gelijktijdig oorlog voeren in Irak en Afghanistan wel erg risicovol. Ik geloof dat het ideologische aspect hier toch ook een rol speelt.

Samuel Vriezen

Ha Ton, maar die believers zijn neem ik aan geen flarfdichters?

Ton van 't Hof

Nee, dat zijn geen (flarf-) dichters.

Controleer uw reactie

Voorbeeld van uw reactie

Dit is slechts een voorbeeld. Uw reactie is nog niet ingediend.

Bezig...
Uw reactie kon niet worden ingediend. Fout type:
Uw reactie werd gepubliceerd. Nog een reactie achterlaten

De letters en cijfers die u invulde kwamen niet overeen met de afbeelding. Probeer opnieuw.

Als laatste stap voor uw reactie wordt gepubliceerd, gelieve de letters en cijfers in te vullen die die u ziet in de afbeelding hieronder. Dit voorkomt dat automatische programma's reacties achterlaten.

Problemen met het lezen van deze afbeelding? Alternatief bekijken.

Bezig...

Laat een reactie achter

Annick Vandorpe

A.H.J. Dautzenberg

Het Gedichtenforum

Uitgeverij De Contrabas

Adverteren?

De Contrabas wordt meer dan 50.000 keer per maand bekeken. Wilt u ook tegen gunstige tarieven adverteren? Neem dan contact met ons op via email.

Twitter

Zoeken

Colofon

Redactie: Chrétien Breukers. Medewerkers: A.H.J. Dautzenberg, Kees Klok, Joris Miedema, Luc de Rooy, Jürgen Smit, Willem Thies, Annick Vandorpe, en Abe de Vries. Reacties onder eigen naam of dichters- pseudoniem zijn zeer welkom. Anonieme of niet ter zake doende reacties worden verwijderd.
http://www.buttonshut.com/

Elders

Google Nieuws

FeedCount

Pageviews


Sinds 21 augustus 2005