Ronde van Vlaanderen

Tom Boonen? Philip Gilbert? Of toch (mijn favoriet) Nick Nuyens? Wedden kan nog hier >> of in de reacties onder dit bericht.

Wielerweekend...

'Niet meer de opwarmrondjes in Australië , Quatar, Azië, op Mallorca, aan de boorden van de Middellandse Zee of in Californië, maar zaterdag gaat het over de Kluisberg, Côte de Trieu, Oude Kwaremont, Hotondberg, Muur, Valkenberg, Eikenberg, Leberg, Berendries en Molenberg. Oftewel de Omloop het Volk. Zondag is het de beurt aan Kuurne-Brussel-Kuurne. Dan gaat het over de Edelare top, La Houppe, Kanarieberg, Kruisberg, Oude Kwaremont, Côte de Trieu, Tiegemberg en Nokereberg.' Lees verder bij Peter Visser >>

Valverde ontmoet De Vaan, of andersom

'Renner Alejandro Valverde wil dat er een eind komt aan loze beschuldigingen. „Iemand roept wat en voordat je het weet ben je een dopegebruiker en mag je niet meer koersen."' Collega Sander de Vaan sprak Valverde persoonlijk en publiceerde de bijzondere weerslag van dit gesprek in het NRC Handelsblad >>

Korte nabeschouwing van de eerste helft

Winnaars die je een week later al vergeten bent, zoals deze en deze. Een groot kampioen, die rijdt alsof hij een groot kampioen om zeep wil helpen. Alsof het cyclisme (wat weer iets anders is dan de wielersport – maar de kenners begrijpen dat) zich in een tussentijd bevindt, in zo'n periode waarin een heel legioen tussenpausen er voortdurend met de bloemen vandoor gaat.

Het mooie weer leek angst en landerigheid in het peloton te zaaien; of anders: misschien was het weer te mooi, wat leidde tot landerigheid en angst – angst om de boot te missen. Boonen – die zeldzame combinatie van talent en panache – had namelijk angst, angst om te winnen, leek het wel; dat leidde tot brokkelig ploegenspel en machtsvertoon op merkwaardige momenten.

Nee, u zit niet in een dichtbundel van Claude van den Berge – no worry. Bovenstaande zinnen welden (alsof ik de zotskap van een Franse filosoof over mijn hoofd kreeg getrokken) in mij op na de eerste helft van het klassieke voorseizoen. We hoeven, als het om sport gaat, namelijk niet allemaal te schrijven van 'toet toet en boing boing en wie is er het eerste aan de meet, na hevig stoempwerk'. Eén Mart Smeets is voldoende, dunkt mij zo.

Want wat is, na deze omslachtige inleiding, de kernvraag die de gemiddelde wielerliefhebber kwelt? Deze: Kan Tom Boonen de kampioen  worden die hij de afgelopen jaren leek te zijn? Het komende halve seizoen zal het bewijzen. Hij heeft het in zich om in de voetsporen van Rik I, Rik II en Le Gitan te treden. Maar dan zal hij de angst en de landerigheid (of de landerigheid en de angst) waarmee hij tijdens de Ronde en tijdens Parijs-Roubaix rondreed, van zich af moeten zetten. Fietsen kan hij namelijk al. Nu nog even leren afmaken, in meerdere betekenissen van het werkwoord.

(Hierna een link leggen naar de situatie in de poëzie, tegenwoordig; ook constateren dat Boonen op zijn 27e meer gewonnen heeft dan Van Looy op zijn 27e – daaraan koppelen een overpeinzing over de druk, die in elke periode weer anders op talentvolle coureurs [dichters?] wordt gelegd ...)

Begin wielerseizoen

Zwijgplicht die in zwijgdrift om kan slaan. Biechtgeheim
en absolveringsdrang. De enige patron – gezocht door het
met wijwater besprenkelde, door het naar voorjaar hakende
peloton. Het volk. Credo in unum Deum. Offerandes eisend.

Geur van olie; sacrament van alles dat beginnen gaat.
Ondertussen briest en snuift het in de groep van leven
dat naar het schijnt en binnen korte tijd, maar elders,
voor het grijpen ligt en dan wordt bijgezet in afgelegde

meters tussen startschot, wedstrijdduur en finishlijn.

© Chrétien Breukers, 3.03.2007

Heimwee naar Ullrich

Ik heb heimwee naar Jan Ullrich. Nu al. Wat blijft er over van de Tour als de gedoodverfde nummer twee, drie of vier niet meer meedoet? Weinig. Op de koop is de gedoodverfde nummer een, Ivan Basso, ook van de startlijst afgevoerd. Rouw alom. Het Duitse elftal móét nu wereldkampioen worden. Ter goedmaking. Dus als je een vreugdekreet hoort komen aanrollen vanuit Utrecht tijdens de finale van het WK Voetbal, en als dit daadwerkelijk gebeurt na de zege van Duitsland, dan weet je van wie die komt, en waarom – ik juich voor Duitsland, maar vooral voor Ullrich. En de Tour? Die is voor dit jaar dood.

Alex Roeka zingt 'De rode vod'

De Giro is net voorbij. De Tour laat nog even op zich wachten. Niet getreurd. Tot de proloog begint kunnen we, ter poëtische voorbereiding, alvast luisteren naar een prachtig lied van zanger/tekstschrijver Alex Roeka: 'De rode vod'. Op zijn weblog schrijft Bert Wagendorp iets over de geschiedenis van dit lied.

Vorig jaar...

... verliep de Ronde zo... Dit jaar? Boonen kan dit jaar niet verliezen. Dat betekent dat hij, als hij wint, tot de allergrootsten behoort. We gaan het zien.