Twitter

Facebook

Elders

22 oktober 2012

Van boeken en mensen (30)

Omdat ik elders was, waar ik over een zeer wrakke internetverbinding beschikte, is aflevering 30 van Van Boeken en Mensen door Annick Vandorpe alleen hier, op haar eigen weblog, te lezen. Een citaat bij wijze van late naplaatsing:

'De boot lag achter de capitainerie, in een afgesloten gedeelte van de haven. Op de kade stond een tent met een wijnbar en een loungehoek. Voor de loopplank hingen twee breedgeschouderde mannen rond. Ze droegen een zwart maatpak. Zogezegd waren ze in gesprek, maar uit hun ooghoeken keken ze naar me, dat zag ik wel. Ik mompelde een groet en stak mijn fototas omhoog. Zij mag door, riep de dame die op het benedendek orders uitdeelde.'

Ben je even weg...

Ben je een weekje weg, gebeurt er van alles. De meest nieuwswaardige gebeurtenis, leek mij het sterven van Sylvia Kristel. Hoewel ik te jong ben om de films waarin zij haar bekendste rollen speelde te hebben gezien, begrijp ik dat haar dood een golf van rouw over Nederland joeg. Als actrice (in oh-la-la-films) en (misschien wel vooral) als muze van schrijvers en kunstenaars wist zij zich een vaste plek te veroveren in, ja, in wat eigenlijk? In het voorgeborchte waar bekende Nederlanders wonen. Nu ze dood is, kan de balans worden opgemaakt, en zal het grote vergeten intreden. Het gedicht van Manuel Kneepkens bewees in elk geval dat zij op zekere generatie een onuitwisbare indruk heeft gemaakt.

Enige reuring stak op rond de opvolging van een andere Sylvia, Sylvie Hubers, die haar ambt van Stadsdichter Haarlem gaat neerleggen en zal worden opgevolgd door, tsja, iemand. Maar door wie? Dat is voorlopig onduidelijk. In een procedure die schimmig is, viel in elk geval Lucas Hirsch af. Iets wat vooral hemzelf bevreemdde. Duizend festivals georganiseerd. Miljoenen mensen daarmee bediend. En dan nog geen stadsdichter. Het is om gek van te worden. Uiteraard trekt Hirsch de samenzweringskaart

Dat zou overigens best eens terecht kunnen zijn, als we de berichtgeving van het doorgaans goed in Haarlemse zaken ingevoerde Raarlems Dagklad er op nalezen. De oplossing die het Dagklad biedt (een transparante verkiezing, gebaseerd op wat de solliciterende dichters schrijven) vind ik sympathiek, maar ik voorzie dat deze niet voldoende voorziet in de ingebakken zucht naar sensatie en ruzie, de gemiddelde mens zo eigen. Er moet gewoon een beetje gevochten worden rond de benoeming van een stadsdichter.

Manuel Kneepkens: i.m. Sylvia Kristel

De minnaar spreekt:

Elke nacht met haar was een Kristalnacht

Elke nacht dezelfde kwetsbaarheid
dezelfde sterren-
lichtheid van haar oogopslag

Elke nacht met haar was 
als fonkelende bijslaap
met mijn eigen ziel

      Het woord was vlees geworden in Bangkok

            Ik Emmanuel
            en zij Emmanuelle

Vannacht in al de spiegels van mijn poëzie
zie ik nog slechts haar rotan stoel

als 

leegte

© Manuel Kneepkens

21 oktober 2012

RexRex: Kaïnsteken, voorhuid

20

13 oktober 2012

Friese schrijvers snoeren gedeputeerde de mond

(Kijk ook op de Facebookpagina van Tresoar voor beeld.)

En daar stond dichter Elmar Kuiper zomaar opeens in z’n hemd. Letterlijk. Het was het startsein voor een origineel schrijversprotest: tientallen Friese schrijvers die demonstratief en met luide stem voorlazen uit eigen of andermans werk en zo de Friese gedeputeerde van Cultuur, Jannewietske de Vries, het spreken enkele minuten lang onmogelijk maakten.

Het gebeurde allemaal afgelopen vrijdag (12 oktober) tijdens de feestelijke uitreiking van twee provinciale literaire prijzen in Tresoar in Leeuwarden. De driejaarlijkse Obe Postmaprijs (voor de beste vertaling naar of uit het Fries) ging naar Anne Tjerk Popkema voor zijn Friese versie van De Hobbit; de eveneens driejaarlijkse Fedde Schurerprijs voor het beste literaire debuut (in alle genres) viel toe aan Elske Kampen voor haar dichtbundel Fan glês it brekken (Van glas het breken). Ook de Fedde Schurer Publieksprijs, waar op internet voor gestemd kon worden, was voor Kampen.

Tientallen Friese schrijvers grepen de gelegenheid aan om hun onvrede te uiten over het voornemen van Gedeputeerde Staten om bovengenoemde prijzen af te schaffen. Dichter Eeltsje Hettinga was zelfs zo boos, dat hij zijn Fedde Schurerprijs (1998) aan de gedeputeerde teruggaf (dat is dan voor het eerst, dat Eeltsje Hettinga boos is, CB). Het schrijversprotest lijkt overigens enige kans van slagen te hebben, want de Provinciale Statenfractie van de Frysk Nasjonale Partij (FNP), een partij die deel uitmaakt van het provinciaal college, liet eerder die dag – goed getimed – een persbericht uitgaan waarin werd gepleit voor het behoud van beide prijzen. Wordt vervolgd.

© Abe de Vries

Lawrence Ferlinghetti neemt geen rechts geld aan

Dear Geza Szocs,

After careful research into the Pannonius Prize and its sponsors, including the present Hungarian government, I have come to the following conclusions: Since the Prize is partially funded by the present Hungarian government, and since the policies of this right-wing regime tend toward authoritarian rule and the consequent curtailing of freedom of expression and civil liberties, I find it impossible for me to accept the Prize in the United States. Thus I must refuse the Prize in its present terms.

However, assuming the total devotion of the Hungarian PEN Club and yourself to freedom of speech and social justice, I propose that the Prize money be used to set up a fund to be administered by the Hungarian PEN Club, said fund to be devoted solely to the publication of Hungarian authors whose writings support total freedom of speech, civil rights, and social justice. These are the only terms under which I can accept the Pannonius Prize.

In defense of individual freedom and democratic institutions, I am faithfully yours,

Lawrence Ferlinghetti

Met andere woorden: Feringhetti hoeft die prijs niet, van rechts geld, zoals wordt gemeld op de website van New Directions

Thomas Blondeau over de verkiezingen

'Wie zondag staat aan te schuiven voor het gordijntje, heeft het niet makkelijk. Ondanks de al jarenlang aanhoudende crisis, is de welvaart in dit land nog steeds bijzonder hoog. Wat betreft de terugval in economische groei, zit dit deel van de wereld nog steeds niet op het niveau van de jaren’ 90 – ook niet bepaald een armzalige periode. Of dat ondanks of dankzij de politici is, daar zal ongetwijfeld uw stem van afhangen. Een helder antwoord is er niet. Het zijn dus tijden van verwarring. Een goede roman die verleden en heden, het politieke en het persoonlijke en het botsen van verschillende wereldbeelden behandelt, is zeldzaam. De verwondering van Hugo Claus (1929 – 2008) is zo’n boek. De schrijver ervan is in zijn leven zowel overtuigd flamingant, belgicist als eurofiel geweest. Verschuivende inzichten dus.' Lees de Boekendokter, op cobra.be.

De Craemer over Bruyneel en Lance Armstrong

'Verbaasd over de verbazing: dat was ik de afgelopen dagen toen ik merkte hoe sommigen het USADA-rapport onthaalden over de dopingpraktijken van Lance Armstrong en Johan Bruyneel, professionele gangsters die zich vakkundig vermomden als heren met een hart voor de wielrennerij. Vooraleer het Amerikaanse antidopingagentschap het rapport online gooide, waren er voorwaar nog believers – Eddy Merckx inclusief – die meenden dat arme Lance het slachtoffer was van een complot.' Te lezen op de weblog van Ann de Craemer.

12 oktober 2012

De Nieuwe Politieken marcheren voort

Allrise(Meer over de Nieuwe Politieken: hier) 

'Misschien is het dus inderdaad maar beter om je erbij neer te leggen dat elke levendige reflectie op onze werkelijkheid verstikt wordt, ook als literatuurcriticus.' Dat is de trieste conclusie die Gijsbert Pols trekt tegen het eind van zijn bijdrage aan 'De Laatste Stelling', een rubriek die elk jaar precies één stuk(je) oplevert.

Ho, wacht. Gijsbert Pols? Ja, Gijsbert Pols. Een wetenschappelijk medewerker aan de Freie Universität Berlin en in die hoedanigheid iemand die wél een salaris overhoudt aan de literatuur. Deshalve hat Gijsbert ook ein Karriere-Profil auf LinkedIn (punkt de). Een neoliberaal smetje op zijn verder tadellos Nieuwe Politieke Profiel.

Lees meer "De Nieuwe Politieken marcheren voort" »

Weblog over kijken: Sterren op het doek

RitaRHannekeG'In eerste instantie is Sterren op het doek een feel good programma. Het interview met de BN’er, op een door hem of haar verkozen locatie, neemt een belangrijke plek in. En ook al huilt menig BN’er op enig cruciaal moment, een naar gevoel geeft dat niet. Het overtuigt de kijker immers van het voor de hand liggende idee dat ook beroemde mensen hebben zo hun sores hebben. De drie deelnemende kunstenaars werken tijdens het betreffende gesprek aan een portret van de bekende Nederlander. Een portret dat zij in de weken na de opname voltooien in hun ateliers. Tenslotte worden de kunstwerken in een museum onthuld en mag de BN’er commentaar geven op de interpretatie van zijn beroemde gezicht. Bovendien mag hij een kunstwerk uitkiezen. Het geselecteerde doek gaat mee naar huis, de andere twee werken worden geveild. De opbrengst van de veiling gaat naar een, door de BN’er gekozen, goed doel. Kortom, het programma kijkt lekker weg. Nietwaar?' Lees verder op de weblog over kijken van Nicole Montagne.
Uitgeverij De Contrabas

Cookies

De Contrabas maakt gebruik van cookies. Voor meer informatie Zie hier
.

december 2014

ma di wo do vr za zo
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31        

Colofon

Redactie: Chrétien Breukers. Reacties onder eigen naam of dichters- pseudoniem zijn zeer welkom. Anonieme of niet ter zake doende reacties worden verwijderd.

Pageviews


Sinds 21 augustus 2005

Categorieën