Twitter

Facebook

Elders

26 november 2012

Kalender op Laurens Jz. Coster

Vanaf vandaag een week gedichten uit de Scheurkalender van de poëzie (een uitgave van Van Gennep) op Laurens Jz. Coster, de dagelijkse gedichtenverzendlijst van Raymond Noë. Als eerste: Peter Ghyssaert. Het gedicht 'De strijkstok' staat hier en het bijbehorende kalenderblaadje hieronder:

Lees meer "Kalender op Laurens Jz. Coster" »

24 november 2012

Who shot J.R.? Larry Hagman gestorven

Wie kende hem niet, J.R. Ewing, gespeeld door Larry Hagman? Al was het maar van deze scène. Het wachten is nu op het in memoriamvers op Het Vrije Vers. Gisteren werd bekend dat de Amerikaanse acteur is overleden. Hij werd 81 jaar. J.R. was een held. De ultieme vertegenwoordiger van het roofkapitalisme. Een onbetrouwbare rokkenjager met een alcoholprobleem. Een leider. Een man. Een beeldode:

23 november 2012

Nieuw gedicht Anne van Amstel

Nieuw gedicht van Anne van Amstel op Gedichtenforum: Vreugdehof.

Uitslag 24ste editie van de Facebook-Vertaalwedstrijd:

Dominique Stoffelen wint deze editie nipt 

Dominique Stoffelen wint met haar versie van "THE ART OF TRANSLATION " van "Adrienne Rich" deze editie van de op Facebook gehouden Vertaalwedstrijd. (Zie dit bericht over ontstaan, doel en werkwijze van deze groep). Cos Calluy en John Groosman werden met hun vertaling tweede, gevolgd door Pierre Plum en Jac Naber, die derde werden.

Adrienne Rich (1929-2012) studeerde nog toen zij werd ontdekt door W.H. Auden, die in 1951 haar bundel A Change of World opnam in de reeks Yale Younger Poets. Van de precieze poëzie uit dat debuut evolueerde haar werk razendsnel. Ze wist waar ze over schreef: in 1953 was ze getrouwd en niet veel later was ze moeder van drie zoons. Ze volgde haar man naar New York en ook naar Nederland, waar ze begin jaren zestig een jaar verbleef. Ze vertaalde werk van Nijhoff, Vroman en Achterberg. Met Judith Herzberg zou ze lang bevriend blijven.

Terug in de VS was Rich actief in de vredesbeweging, ze scheidde en publiceerde in 1976 een bundel over de lesbische liefde: ´Twenty-One Love Poems´. Decennialang was Rich een kracht in het publieke en literaire debat, het opnemend voor vrouwen, zwarten, homoseksuelen en andere minderheidsgroepen. Individuele onderscheidingen konden haar niet bekoren, omdat ze het onzin vond token artists te eren terwijl zulke grote groepen buiten beeld bleven. Ze schreef, zo legde ze in 1984 uit, omwille van ‘het creëren van een maatschappij zonder overheersing.’

Lees meer "Uitslag 24ste editie van de Facebook-Vertaalwedstrijd: " »

22 november 2012

Jan Kostwinder op De Avonden

De uitgave Het bezinksel van de waarheid van Jan Kostwinder (1960-2001) bevat Kostwinders reflectie op poëzie, opgeschreven in polemieken, programmatische stukken, literaire essays en brieven aan vrienden. Het is daarmee een verhelderende aanvulling op Kostwinders eerder verschenen poëzie en proza. Na Kostwinders dood kwam er een bescheiden publiciteitsoffensief rond zijn werk en persoon op gang. Maar een bekende schrijver is Jan Kostwinder niet geworden. Zeer ten onrechte menen inleiders Chrétien Breukers en Hein Aalders. Anton de Goede praat met beiden.

Vanavond dus, hier live te volgen.

Frans Kusters (1949-2012)

Al twee dagen probeer ik een stukje te maken over de dood van verhalenschrijver Frans Kusters, die ik in Nijmegen heel uit de verte kende. Maar ik wist helemaal niks over Kusters en er verschenen alleen zeer algemene berichten over hem, waarin plichtmatig wat uit het persbericht van de Bezige Bij werd overgeschreven.

Teunis Bunt weet in zijn in memoriam eigenlijk alleen maar te zeggen dat hij Kusters' werk niet las: 'Dat ik Kusters nog ga lezen - ik zie het er niet meer van komen. Misschien doe ik daar verkeerd aan, maar dat zal ik deze week wel lezen in verschillende berichten. Zijn uitgever spreekt over 'een intense en suggestieve stijl' en 'Nesciaanse, milde ironie'. Hij was al lang ziek en in verschillende berichten lees ik dat hij een aardige man was. De dood spaart ook de aardigen niet.'

Kees 't Hart herpubliceert een recensie over Kusters' enige roman, Na het wonder. Die wel heel positief van toon was: 'Zo werkt Kusters dus. Langs omwegen. Beelden uit een leven neerzetten, vaak geestig, heel precies geformuleerd, we mogen er even naar kijken en dan komt het volgende beeld alweer. En blijken we ons ineens te bevinden in de denkwereld van een collega van de held, of binnen een flitsende vertelling over de ondergang van een fabriek waar een vlaag van verwoestende erotiek binnenwaait. Kusters expliciteert bijzonder weinig, alleen misschien waneer hij het universitaire milieu schets. Je kunt als lezer alles zelf invullen, je eigen beelden naast die van Kusters zetten, zodat je sterk betrokken raakt bij deze bescheiden ogende maar in wezen uitermate trefzekere schetsen van een ondergang.'

Thomas Verbogt, goed bevriend met Kusters, heeft in zijn column voor De Gelderlander nog geen aandacht besteed aan het overlijden van de auteur.

Jaap van den Born liet, nadat ik hem per email vroeg om zijn herinneringen aan Frans Kusters: 'Ik heb hier ergens boeken van hem maar kan die zo gauw niet vinden, want dan moet ik op een tafel klimmen wat me nu niet lukt. Hij schreef kleine juweeltjes vond ik  wel. Ik kende hem merk ik nu alweer 35 jaar geleden toen hij in de Mr. Franckenstraat (in Nijmegen, CB) woonde in een kamer met balkon waarop hij ontbeet en werkte. Er klonken altijd typegeluiden uit die kamer. Ik kwam daar vaak omdat vrienden van me er woonden; een daarvan heeft Pe (Hawinkels, CB; Kusters woonde met Pe Hawinkels in een studentenhuis) toen nog gevonden en een ander is verhuisd omdat hij dacht dat Pe bij hem spookte. Frank  was altijd rustig, vriendelijk en bescheiden en belangstellend, heel anders dan Hawinkels die in de kamer  naast hem woonde met een grote spiegel waar in de lijst rondom pasfoto’s staken van zijn veroveringen..  Maar daarna kwam ik hem alleen enkele keren per jaar op straat tegen en dan groette hij vriendelijk, stopte even en vroeg naar mijn welbevinden. Attent. En eens in de pak weg vijf of tien  jaar verscheen een paginagroot interview met hem wegens  een nieuw boek in een krant waarin verteld werd dat hij een veelbelovend talent was, al was hij dat dan al jaren lang. De laatste keer dat ik hem zag is alweer een paar jaar geleden.'

21 november 2012

Van boeken en mensen (35)

Fantasie

door Annick Vandorpe

Ik had geen idee van de plek waar ik zou overnachten, maar ik wist wat ik wilde en terwijl ik het beeld in mijn fantasie aanvulde met kleine maar belangrijke bijzonderheden, liep ik met mijn koffer van Plaza de Catalunya over de rambla, zigzaggend tussen flanerende Spaanse gezinnen en toeristen met shirtjes van FC Barcelona, voorbij Gran Teatre del Liceu tot het kruispunt met het buitenmaatse monument voor Christoffel Colombus en verder langs de Passeig de Colomb tot in Barceloneta, een wijk van hoge rijhuizen met gekleurde luiken en zichten op zee.

De middag was gevorderd en het begon te regenen. Om de paar huizen passeerde ik een paellarestaurant of een tapasbar waar een kelner me met vriendelijke bewoordingen probeerde binnen te lokken. Ik weerstond. Hoewel het Spaanse en zelfs het Franse etensuur nog veraf was voelde ik al iets dat op honger leek. Ik kon er alleen uit concluderen dat ik me na drie dagen Barcelona reeds de gewoonte had eigen gemaakt om op elk tijdstip van de dag te eten.

Lees meer "Van boeken en mensen (35)" »

20 november 2012

Nieuw gedicht Elisabeth Isabelle

Nieuw gedicht van Elisabeth Isabelle op Gedichtenforum: een man zit op een vrouw.

Het eerste gedicht (54): Lucas Hirsch

HirschVandaag in deze rubriek het eerste gedicht uit de nieuwe bundel van Lucas Hirsch, een begaafd netwerker en organisator van poëziemeetings. Dolhuis, natura naturata is alweer de derde bundel van Hirsch. Tijd om te kijken wát deze immer enthousiasmerend heer zélf schrijft. Kende ik de herkomst van 'natura naturata'? Ja. Spinoza. De genatuurde natuur, enfin, van alles met God, die niet alleen alles voortbracht maar ook alles is, en andersom. Veldslagen zijn erom gevoerd. Bundels werden eraan gewijd. Zo ook nu. Het gedicht:

1.

Vorm aan je leven geven een cirkelredenering?
Een onbehouwen vuist, het tijdsgewricht?
De genatuurde natuur, insomnia

Er schampte zojuist een pijl mijn kin
Had ik vier poten, dan ging ik op een draf

Zwaaien gaat niet meer. Er hangen volle tassen
aan mijn strakgespannen armen. Er vliegen vogels op

de vlucht, het zoveelwekenplan voor elke afstand
Wanneer wordt dit gesmeed?

De tips, het schema, de rekensom
We tellen af. Het land in rep en roer

Ik verloor alle schaamte, ik verloor ieder antwoord

Ik kom handen tekort en geen angst zo groot als
dat je droomt dat we in slaap worden gesust
wat je tilt uit je handen valt.

Lees meer "Het eerste gedicht (54): Lucas Hirsch" »

Kunst - een vrolijke noot

Nico Dijkshoorn, begaafd dichter en niet ongetalenteerd columnist, doet lollig over kunst. Bij DWDD zijn ze na de 'colleges' van Zwagerman toe aan een vrolijke noot, blijkbaar.

Colofon

Redactie: Chrétien Breukers. Reacties onder eigen naam of dichters- pseudoniem zijn zeer welkom. Anonieme of niet ter zake doende reacties worden verwijderd. Mailen kan aan decontrabas[at]hotmail.com
Uitgeverij De Contrabas

Cookies

De Contrabas maakt gebruik van cookies. Voor meer informatie Zie hier
.

maart 2015

ma di wo do vr za zo
            1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31          

Laatste reacties

Pageviews


Sinds 21 augustus 2005

Categorieën