Twitter

Facebook

Uitgeverij De Contrabas
Man zoekt bal van Sander de Vaan -- de voetbalbundel voor dit WK

Elders

12 september 2012

Van boeken en mensen (25)

Monsieur P.

Annick Vandorpe

Op doorrit naar het zuiden brachten we een nacht door in een gehucht op de grens van de Drôme en de Ardeche. De gastheer, monsieur P., leek op Ernest Hemingway, hij had de witte bos haar en de peilende, melancholieke blik van de schrijver en dezelfde korte, ruige baard, de gelijkenis ging zo ver dat ik me afvroeg of hij een Hemingway-look cultiveerde, een hypothese die ik verwierp toen ik hem een compliment had gegeven over zijn landgoed, want monsieur P. mocht dan ver in de zestig zijn, uit zijn manieren sprak de onschuld van een kind, de verkleuring van zijn kaken bewees zijn authenticiteit, waarna ik bedacht dat zijn look misschien een uitspatting was van zijn kapper, die sinds jaar en dag het werk van Ernest Hemingway las en elke ochtend inzette met een paar bladzijden uit The old man and the sea, als de klanten uitbleven voelde hij zich zoals Santiago in het begin van novelle, na vierentachtig dagen zonder vangst, maar hij kende ook de opwinding van de vijfentachtigste dag als de oude visser eindelijk beet heeft en een kolossale zwaardvis aan de haak houdt, nota bene wanneer een klant een afspraak maakte voor een complexe en dure haartooi, kortom, deze kapper was een Hemingway-fan en had het tot zijn levensdoel gemaakt een klant te modelleren naar de Amerikaanse auteur, hij kende monsieur P. uit zijn jonge jaren en had zijn potentieel vermoed, maar het bewijs was pas gekomen toen het verouderingsproces inzette en monsieur P. met behoud van al zijn haar ging grijzen, pas dan kon de kapper de vrees voor voortijdige kaalhoofdigheid opzij schuiven en zijn stoutste droom ten uitvoer brengen, met een resultaat dat zo frappant was dat hij enkele keren per week de impressie had dat hij de meester zelve door het dorp zag lopen, waarna niets zijn dag nog kon vergallen, al wist de haarkunstenaar beter dan ik dat monsieur P. niets met schrijven te maken had, monsieur P. had carrière gemaakt in de controle van het verkeer van Lyon, daar had hij talloze rapporten over opgesteld, dat vertelde hij toen hij alle achttien gasten na het aperitief in de tuin naar binnen had geloodst en we geschaard rond een tafel van tien meter lang in schemerig licht tagliatelle van verse munt aten, en tomatengratin, en perzikensorbet, hij schonk een lokale wijn in en praatte met vuur in de ogen, gedurende vier decennia had hij met toewijding de verkeersaders van Lyon geanalyseerd en nu was hij sinds enkele jaren met pensioen, al betekende dat geen rust, het onderhoud van dit landgoed was meer dan een voltijdse baan, het voorouderlijk domein vrijwaren van verval was een Herculeswerk, onmogelijk voor een man alleen, dat zag iedereen, de som die monsieur P. en zijn vrouw verdienden met de gastenkamers verdween in verfpotten en verwarmingskosten, vakmannen aannemen was werkelijk geen optie, niet in hun businessplan, en terwijl monsieur P. de tafel rondging en discreet de glazen bijvulde dacht ik, Je zou het groot kunnen zien, je kan hier een vijfsterrenhotel van maken, de Jaguars en Rollsen zouden toestromen, en ik wist dat hij dat wist maar dat hij daar niet voor had gekozen, dat hij nog liever leefde met de schrik dat het kasteel nu misschien hetzelfde lot tegemoet ging als de magnifieke zwaardvis van Santiago, de oude visser van Hemingway, en toen de avond eindigde en ik monsieur P. welterusten had gewenst en over de krakende treden van de wenteltrap naar boven ging, dacht ik dat het misschien toch kon dat ergens in dit duizend jaar oude kasteel een lade lag met papieren, teksten die deze Franse Hemingway tijdens zijn jaren als verkeersadministrateur had geschreven en die hij in de wintermaanden, als de gasten wegbleven, stilletjes bijwerkte en aanvulde, met verkleumde vingers, in een van de dienstvertrekken onder het dak.

The Old Man and the Sea, Scribner 

11 september 2012

Stemadvies (3)

Barstende balkenbrij
Geerts Grote Volkspartij
Zag u hem spreken
In 't laatste debat?

Denkelijk is men de
Allitererende
Theeleut onterende
Kleuterpraat zat

© Eelke van Es

Bret Easton Ellis & David Foster Wallace

Een vechtpartij tussen een dode én een levende auteur. Die tekent zich af in de Verenigde Staten, waar Bret Easton Ellis het hélemaal gehad heeft met de heiligverklaring van David Foster Wallace. Het hele artikel staat op de Facebookpagina van The Guardian.

Ellis gaat flink tekeer op het graf van Wallace, die wat betreft postume bewieroking een soort Jeroen Mettes tot de zestiende macht is geworden, althans, in zijn thuisland. Lees dit eens, wat een lelijke trap na: `David Foster Wallace carried around a literary pretentiousness that made me embarrassed to have any kind of ties to the publishing scene … I continue to find David Foster Wallace the most tedious, overrated, tortured, pretentious writer of my generation.´

Harold Polis: read my lips

KachelIn De Standaard van vandaag een interessant en eigenlijk ook wel onthullend interview rond de verbranding van een recensie een papiertje (door Harold Polis) tijdens de presentatie van de debuutroman van Maarten Inghels, waarover gisteren werd bericht.

'Voor alle duidelijkheid: ik heb geen krant in brand gestoken, ook geen recensie. Ik heb een kladje A4 uit de vuilnisbak meegenomen. Er is naar geen enkele recensent verwezen.' en: 'Met deze symbolische daad heb ik de boze geesten willen uitdrijven. Een boek maken is een moeilijk proces. Een schrijver en zijn uitgever delen daar enkele geheimen over. Maarten wist waar het over ging.'

Polis lijkt met deze daad op de rand te staan tussen de imaginaire orde en de symbolische orde, als ik een paar termen van Jacques Lacan uit de kast mag halen. Je zou ook kunnen zeggen: hij is nogal geschrokken en heeft besloten het brandje te blussen voor het een hele fik wordt. (Lees het hele interview hier, in pdf.)

Schrijver Inghels zegt eigenlijk het meest interessante, als hem gevraagd wordt of hij het erg zou vinden als zijn boek werd verbrand: 'Dat kan, dat lijkt me vrijheid van meningsuiting.' Kortom: de discussie gaat weer eens nergens heen, en zelfs (zelfs) in de literatuur is een mening maar een mening. Het lijkt wel of je in een emoprogramma bent beland...

In De Morgen van vandaag voegt Polis inderdaad een weinig emo toe aan de discussie: '"Als een boek nergens op lijkt, zwijg er dan toch gewoon over." Dat kreeg Harold Polis ooit te horen van de hoofdredacteur toen hij nog als literatuurcriticus werkte voor de krant. Is dat de literatuurkritiek die Polis wenst? "De strengste straf die je een auteur kunt geven, is zijn of haar boek doodzwijgen. In elk geval: iemand die de moed of ambitie heeft om te schrijven, moet niet gespaard worden. Maar je moet hem of haar wel correct aanpakken, niet afknallen met een bazooka. Als dat toch gebeurt, reageer ik op een even overdreven, maar symbolische manier."'

De gemiddelde criticus weet het nu dus; hij of zij is gewaarschuwd.

Bron afbeelding: deze website.

Zomergasten in woorden gevat

De herfstregens geselen inmiddels het landschap, maar toch is het misschien goed om nog even terug te kijken op Zomergasten, het VPRO-Programma waar elk jaar weer zo gezellig veel ophef & rumoer over ontstaat. Sinds dit jaar heb ik een zeer tijdbesparende manier gevonden om 1) op de hoogte te blijven van wat er tijdens het programma gebeurt en 2) daarbij niet naar het programma zelf te kijken. Hoe? Door de artikelen die Liliane Waanders publiceert op Hanta te lezen. Waanders geeft de maandag na de uitzending namelijk een mooie en overzichtelijke terugblik in woorden, en alle artikelen van dit jaar staan in een handig dossier bij elkaar.

10 september 2012

Uitslag 22e editie FB-vertaalwedstrijd

Ric Berretty's vertaling van 'Dotage' van George Herbert wint overtuigend.

De 22ste editie van de op Facebook gehouden Vertaalwedstrijd (zie dit bericht over ontstaan, doel en werkwijze van deze groep) is gewonnen door Ric BerrettyPierre Plum werd tweede en John Groosman, Mereie de Jong, Jac Naber en Lilian Caessens deelden de derde plaats.

George Herbert (1593-1633) werd geboren in Montgomery in Wales. Na een carrière in de politiek werd Herbert priester in Bemerton, een dorpje bij Salisbury. In die periode schreef hij zijn meestal religieuze gedichten. Na zijn vroege dood bundelde zijn vriend Nicolas Ferrar de gedichten in The Temple. Hier het originele gedicht:

Lees meer "Uitslag 22e editie FB-vertaalwedstrijd" »

Stemadvies (2)

Hoort de Haagse buurtbewoners smalen
Om 't gepingel dat uitstijgt boven zee,
Een dode dreun die gans de schepping jent,
Hoezee hoezee voor de VVD!

Och laat een activist Mark komen halen.
Ontvoer hem, knecht hem, spoel hem door de plee,
Kastijd hem in die zachte linkse tent,
Hoezee hoezee voor de VVD!

Ook wij zijn regelrechte Liberalen.
De westenwind staat gunstig, altijd mee,
Voor wie de juiste Wiegelvrinden kent.
Hoezee hoezee voor de VVD!

Edoch, het gaat hier niet om idealen
Maar om 's mans vrije tijd voor 't instrument.
Hoezee hoezee voor de VVD!

© Eelke van Es

De Bezige Bij Antwerpen: een statement + update

De verhouding tussen uitgevers en de literaire kritiek is een nieuwe fase ingegaan. Harold Polis zette op 8 september als eerste de toon, tijdens de presentatie van De handel in emotionele goederen, de debuutroman van Maarten Inghels. Hier staat een foto van de gebeurtenis. Op de pagina van Henri Floris Jespers staat een verslag van deze historische gebeurtenis. Ik citeer:

'"Vurig begin van de boekpresentatie van De handel in emotionele goederen. Uitgever Harold Polis steekt kutrecensie in brand". Zo staat te lezen op de FaceBook-pagina van De Bezige Bij Antwerpen. Inderdaad, Harold Polis (°1970) haalde bij het begin van zijn toespraakje een glazen asbak tevoorschijn, daarna een langwerpig stuk papier uit z'n zak, met de woorden: "Eerst de boze geesten uitdrijven, Maarten zal mij wel begrijpen." Dat het om een recensie ging was niet iedereen meteen duidelijk.'

Een uitgever die boos is om een slechte recensie (ik vermoed, die van Mark Cloostermans in De Standaard) - het kan. Die recensie vervolgens verbranden tijdens een boekpresentatie, dat is weer een heel ander iets, vooral omdat je niet gewend bent dat uitgevers de literaire kritiek in het openbaar, en letterlijk, verbranden. 

Ik vond het meteen een intrigerend bericht. Harold Polis, schrijver van zeer interessante artikelen over de literaire cultuur, laat in één daad zien hoe hij als uitgever aankijkt tegen de literaire kritiek. Die moet óf zwijgen, óf positief (genoeg) over de door hem uitgegeven boeken schrijven. Anders gaat de fik erin.

De heersende idee dat de literaire kritiek in een scheiding der machten (de uitgevende, de kritiserende en de consumerende) opereert, kan hiermee bij de vuilbak worden geplaatst. Dat geeft niet, want het zat er lange tijd aan te komen. Maar dat het zomaar op een zaterdag definitief aan het licht trad, tijdens nota bene een boekpresentatie, dat is wel apart.

(Ooit schreef ik, gekscherend, iets over een boek waarmee ik mijn allesbrander zou gaan aanstoken. Het kwam me op een terechte reprimande van de co-auteur van het boek te staan. Waarmee ik wil zeggen dat ik de neiging om papier in brand te steken kén, en zelfs niet eens helemaal afkeur.)

update: Inmiddels heeft Frank Hellemans er een bericht over geschreven op de website van Knack.

Ik heb één optie over het hoofd gezien: Polis verbrandde een stukje krantenpapier waarop heel iets anders stond en werkt met suggestie. Maar maakt dat wat uit?

08 september 2012

Presentatie bundel Jürgen Smit

JSmit_AOp 9 september 2012 is de presentatie van de bundel Traliewoud van Jürgen Smit. Locatie: de Cotton Club (Nieuwmarkt 5-H) te Amsterdam. Het programma voorziet in een inleiding door uitgever Chrétien Breukers en in gastoptredens van Willem Thies, Bernard Wesseling & Menno Wigman. Aanvang 15.00 uur. Einde: 17.00. De bundel kan nu al besteld worden, voor slechts 15 euro, via een email aan de uitgeverij (contactknop in bovenbalk).

Nieuwe gedichten Jaap Robben

Uitgeverij De Contrabas
Das Haus am Salzhof. Pension in Brandenburg a/d Havel, dichtbij Berlijn. Vanaf 10 augustus 2013.

Cookies

De Contrabas maakt gebruik van cookies. Voor meer informatie Zie hier
.

oktober 2014

ma di wo do vr za zo
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31    

Colofon

Redactie: Chrétien Breukers. Reacties onder eigen naam of dichters- pseudoniem zijn zeer welkom. Anonieme of niet ter zake doende reacties worden verwijderd.

Pageviews


Sinds 21 augustus 2005

Categorieën