"Onlangs zijn op dit mooie eiland 6.000 ganzen vergast. Zoiets heet ‘Schade- bestrijding’. Nu, ik weet nog wel een soort waar er te veel van zijn en die de ganse aardbol continu schade berokkent." Ligt dit nu aan mij, of is dit echt een wel heel vreemde passage, deze passage uit het 'schrijversdagboek' van Mensje van Keulen? Bizar proza, voor iemand die, in hetzelfde dagboek, beweert heel zorgvuldig te werk te gaan.
Filmer, essayist, dichter, vertaler en criticus Rein Bloem is op 20 juli in zijn geboorte- en woonplaats Amsterdam overleden. Bloem studeerde Geschiedenis en Nederlands aan de Gemeente Universiteit (nu: Universiteit van Amsterdam) en doceerde onder andere aan de lerarenopleiding en de MO-opleiding. Als medewerker van Merlyn en Raster maakte hij zich sterk voor het experiment in taal en literatuur.
Zijn wij nog bedroefd over het verdwijnen van de bibliobus uit het Nederlandse dorpsleven, in de Verenigde Staten werd gisteren bibliobus 2.0 gepresenteerd: The Digital Bookmobile. Lees verder op BoekenDingen >>
De Vlaamse krant De Morgen publiceerde gisteren een opiniebijdrage van Geert Wilders en Martijn Bosma, respectievelijk voorzitter en secretaris van de Tweede-Kamerfractie van de Nederlandse Partij voor de Vrijheid. Onder de titel "Vlaanderen en Nederland, wij horen bij elkaar" pleitten de auteurs voor een unie tussen het volgens hen binnenkort wellicht zelfstandige Vlaanderen en Nederland.
Lees meer over deze "geraffineerde kolder" op de weblog van Ons Erfdeel >>
"Het zomert op de TV. Er blijkt dagelijks op RTL 7 om 18.59 uur een soap-serie vertoont te worden die zich in een boekhandel afspeelt. Pamela Anderson - beroemd van Baywatch - stapt parmantig rond te midden van collega- boekverkopers en het is de bedoeling dat u 25 minuten geamuseerd wordt." Lees verder op BoekenDingen >>
Afgelopen nacht is in zijn woonplaats Oegstgeest classicus, archeoloog, romancier en dichter Frédéric Bastet overleden. Hij verwierf voornamelijk bekendheid als biograaf van Louis Couperus. Zijn studie over het leven en werk van de auteur verscheen in 1987, toen in Nederland de schrijversbiografie als genre feitelijk nog in de kinderschoenen stond. (...) Meer bijzonderheden en een uitgebreid In Memoriam zullen later deze dag te lezen zijn op louiscouperus.nl. Lees het hele bericht op Rond1900 >>
Er waren eens zestig pieren. Die zaten in een pierenpotje. Toen kwam er een pier met een snor, waar stukjes pinda in zaten. En daarna gingen alle pieren kronkelen. Van "Oh, wat is het gezellig, om een pier te zijn." Enfin, lees de rest zelf maar, op In Pierenland >>
"Ja, die sigaret is inderdaad binnenkort nergens meer gewenst. En dat is fantastisch! Ik verheug me er al maanden op! Nooit meer in een restaurant zitten, een hapje van een subtiele coquille in je mond stoppen, en tegelijkertijd ineens een wolk rook opeten. Nooit meer hoeven vragen aan je gezelschapje of ze van tafel willen wisselen omdat er naast je een ander gezelschapje, van kettingrokers, is aangeschoven. Nooit meer thuiskomen met overleden contactlenzen en een garderobe die van trui tot onderbroek stinkt naar rook. Nooit meer dat ongemakkelijke gewacht van de rokers tot iedereen klaar is met eten, om zo’n beetje op driekwart van het toetje al massaal de sigaretten op te steken. Nee, de rokers gaan tegenwoordig gewoon naar buiten! Naar een vervelend, winderig rookplekje! Ksjt, ksjt!" Lees verder bij Aaf Brandt Corstius >>
"Over drie dagen is het weer een stuk onaangenamer geworden in Nederland. Dan heeft het dweepzieke fanatisme van de farizeërs van de anti-rooklobby het voor elkaar. Ik mag dan in mijn stamkroeg niet meer roken, waarmee opnieuw een brok is afgeknabbeld van de Nederlandse tolerantie, een verschijnsel dat in toenemende mate naar het domein van de mythologie verwezen kan worden. Ik zal het roken zelf niet zo missen, want die enkele sigaar of pijp die ik op een dag tot mij neem, steek ik wel thuis op, waar geen bedilzuchtige engerds achter de deur worden getolereerd, maar hoe moet dat met de obers in mijn kroeg, die allemaal roken?" Lees verder bij Kees Klok >>
Volgens mij ligt de oplossing zo voor de hand, dat niemand hem ziet. Tover ouderwetse, rokerige kroegen om tot 'clubs voor rokers', zogenaamd met een besloten karakter. Dan blijft alles bij het oude en hoeft niemand zich te schikken naar deze nieuwe wetgeving.
"Samuel Barends wordt in 1915 in Delfzijl geboren. Zijn vader is directeur van een scheepvaartbedrijf. Barends zal zijn voornaam later veranderen in Steven omdat hij Samuel ‘te joods’ vindt. Hij voltooit de HBS en wordt op 19-jarige leeftijd lid van het Zwart Front van Arnold Meijer; in het weekblad van deze fascistische beweging publiceert hij artikelen en gedichten onder het pseudoniem Dum-Dum. In 1935 worden zijn gedichten gebundeld onder de titel Jeugd in opstand. Een klein voorbeeld: ‘Wij zijn de jonge troep der Zwarten/ Wij zijn de wacht, die nimmer wijkt/ Wij hebben vuurge zwarte harten/ En elk blijft trouw tot hij bezwijkt.’" Lees verder over deze als vertaler van Mein Kampf berucht geworden dichter op NRC Boeken >>
"Toen ik in Berlijn Jean-Paul Franssens een keer betrapte op een fikse ochtenddronk nog voor het ontbijt, was zijn antwoord: 'Ik eet niet graag op een nuchtere maag.'" In het Parool begint A.F.Th. van der Heijden zich zowaar te ontwikkelen tot een meester op de ultrakorte baan die een column nu eenmaal is >>
"De literaire nalatanschap van schrijver Jean-Paul Franssens (1938-2003) is vandaag overgedragen aan de Universiteitsbibliotheek Amsterdam." Lees verder op de website van NRC Boeken >>
Over Franssens schreef A.F. Th. van der Heijden een 'requiem': Voetstamp- zwijnen zijn tandknarswijnen. In De Republiek der letteren schrijft Jeroen Vullings onder meer: "A.F.Th. van der Heijdens [boek] is niet minder dan de inlossing van een ereschuld, die ook nog datumgebonden is. Dit requiem voor de schilder, dichter, prozaïst, operaregisseur, zanger Jean-Paul Franssens moest er zijn op 19 juni 2008, vijf jaar na Franssens' overlijden. Boezemvriend A.F.Th. van der Heijden heeft Franssens' weduwe Carla beloofd diens werk 'levend' te houden."
Op Woest en Ledig staat het volgende te lezen: "Voor wie bekend is met de correspondentie Ik heb je nog veel te vertellen
(moet zijn: Ik heb je nog veel te melden, CB) bevat het boekje enige doublures, maar die zijn dermate briljant
opgeschreven dat het allerminst stoort. Komt bij dat Van der Heijden
een structuur in de anekdotes heeft aangebracht waardoor je als lezer
zowel de ontwikkeling van een vriendschap als de aftakeling van een
ietwat miskend kunstenaar meekrijgt."
Een jaar lang, vanaf april 2008 tot en met april 2009, is Amsterdam Wereldboekenstad. Hoog tijd dus voor een actuele gids van Amsterdamse boekhandels, meende journalist en voormalig redacteur van Boekblad Hans van der Klis. Van der Klis kwam in Het Amsterdamse boekhandelsboek tot 300 boekhandels en dat zijn er 62 minder dan Clara Hillen in 1984 bijeenbracht in De boekhandels van Amsterdam.
Desalniettemin is er nog steeds sprake van een enorme verscheidenheid aan algemene en gespecialiseerde boekhandels en daar komen nog de antiquariaten, tweedehandsboekhandels en boekenmarkten bij. Bovendien bevinden zich binnen de stadsgrenzen enkele gespecialiseerde webwinkels, de nieuwe generatie verzendboekhandels. Het internet vormt weliswaar een bedreiging voor veel boekhandelaren, maar de meesten zijn inmiddels zelf ook actief op het web; het leeuwendeel biedt in elk geval een deel van de collectie online aan.
Heel handzaam is het boek als je wilt weten waar in Amsterdam de winkels zijn te vinden, "gespecialiseerd in Japanse of Italiaanse literatuur, religie, muziek, wetenschap, kunstboeken of strips. Via de trefwoorden- en boekhandelsregisters vindt iedere lezer van nieuwe en antiquarische boeken wat hij zoekt: van Boekie Woekie tot Waterstone en van Nou moe?! tot Vrolijk. Van alle winkels zijn de openingstijden, website en specialismen vermeld. Ook geeft Van der Klis een korte typering van alle zaken, de eigenaar(s) en hun geschiedenis. Het gidsdeel wordt voorafgegaan door een kleine geschiedenis van Amsterdam als boekhandelsstad."
Het Amsterdamse boekhandelsboek, omvang 184 pagina’s, isbn 978 90 5937 197 2, uitgeverij Lubberhuizen, € 9,95.
Twee interessante bijdragen over Kees Fens:
"Kees Fens (1929) is een alom geacht en bewonderd literair criticus en essayist. Decennialang waren zijn literatuurrecensies in De Volkskrant toonaangevend voor boekliefhebbers. In 1977 verscheen zijn laatste recensie, maar nog steeds schrijft hij wekelijks eigenzinnige, scherpe en liefdevolle stukken over muziek, geloof, architectuur en beeldende kunst. Fens is emiritus hoogleraar in de moderne letterkunde en ontving in 1990 de P.C. Hooftprijs voor zijn gehele oeuvre. Muziek, literatuur, geloofsbelijdenis en architectuur zijn pijlers onder het werk en het leven van Kees Fens. De film van Hans Keller is daar getuige van. De film is een proeve van archeologie in het bestaan en de ziel van Kees Fens. 'De hemel en voorstelling van de hemel zijn in scherven naar beneden gekomen.' Het geheel is er niet meer." Vanavond, in Het Uur van de Wolf >>
"Kees Fens, die bijna veertig jaar criticus van de Volkskrant was, is zaterdagavond op 78-jarige leeftijd in het Onze Lieve Vrouwe Gasthuis in Amsterdam overleden aan de gevolgen van een longziekte die hem al jaren in zijn dagelijks leven beperkte, maar niet in zijn schrijven." Lees verder in De Volkskrant >>
"De poëzie was belangrijker voor hem dan het proza, misschien omdat hij een geconcentreerde lezer was en, hoe gek dat ook mag klinken voor iemand die tientallen jaren lang vele honderden boeken besproken heeft, eigenlijk geen veellezer. In een periode waarin ook het Nederlandse proza zich loszong van de traditie, de era van Claus, Hermans, Mulisch, Nooteboom, Reve en Wolkers, schreef hij daar stelselmatig over. Toen er nieuwe tradities, nieuwe richtingen ontstonden, gaf hij het op: in 1977 liet hij de wekelijkse bespreking van Nederlands proza aan zijn opvolgers over. Mopperend, dat wel, zowel op de literatuur zelf als op haar critici." Lees het hele in memoriam van Michaël Zeeman hier >>
"‘Veronderstel, de krant belt met de boodschap dat de een of andere schrijver dood is. Dan moet ik in een paar uur een stuk hebben, het complete verhaal. Schitterend vind ik dat, schitterend. Het kan niet vaak genoeg gevraagd worden. Er sterven er helaas te weinig.’" Lees de rest van het interview dat Jan Tromp Fens afnam hier >>
"Schrijver, dichter en columnist Adriaan Jaeggi is gisteravond op 45-jarige leeftijd overleden aan darmkanker. Jaeggi studeerde Engelse taal- en letterkunde in Leiden. Begin jaren negentig, een jaar voor zijn afstuderen, werd hij redacteur van het Amsterdamse studentenweekblad Propria Cures. Daar ontpopte hij zich ook als dichter, onder het pseudoniem Simon Troost." Lees verder in het Parool >>
In dezelfde krant staat inmiddels een uitgebreid in memoriam van Maarten Moll: "Bij een bezoek, in de laatste weken, kwamen zijn twee jonge dochters nog ter sprake. Hij was bezig brieven aan ze te schrijven. Veel brieven. 'Want ze mogen later niet vragen: wie was papa?' Hij zei het met een lach. Tot het laatste ogenblik een schrijver." Jaeggi's laatste column - Deadline – staat op zijn weblog >>
Op Loewak plaatst M.H. Benders een prachtige foto en een im-gedicht >> F. Starik schreef over zijn laatste ontmoeting met Jaeggi een gedicht getiteld 'Onder voorbijgangers': het staat hier te lezen >> Ingmar Heytze publiceert een in memoriam op zijn weblog >>
"De Vlaamse schrijver Walter van den Broeck is verkozen tot lid van de Koninklijke Academie voor Nederlandse Taal- en Letterkunde. Hij vervangt daarmee Willy Spillebeen. Franco Paris werd dan weer opgenomen als buitenlands erelid ter vervanging van de overleden Elisabeth Eybers." Lees verder bij De Papieren Man >>
"Vandaag aanvaardt Dick Schram zijn benoeming tot hoogleraar Literatuurwetenschap en bijzonder hoogleraar Leesgedrag vanwege Stichting Lezen aan de Faculteit der Letteren van de Vrije Universiteit in Amsterdam. In zijn inaugurele rede Literatuur lezen en onderwijzen wijst hij erop dat literatuurwetenschap een discipline is die zich bezighoudt met literatuur in het algemeen, dus niet met een bepaalde literatuur." Lees verder op Literatuurplein >>
Vooruitlopend op een voetbaltoernooi, dat schijnt los te barsten, een documentaire over weer een ander toernooi, in 1974.
De Papieren Man meldt op zijn weblog en in de Morgen:
De Vlaamse literaire journalist en tijdschriftredacteur Johan Vandenbroucke is boekhandelaar geworden. In Mechelen opende hij zaterdag jongstleden een groots opgezette kwaliteitsboekhandel annex koffiebar: De Zondvloed, genoemd naar het magnum opus van Vandenbrouckes geliefde schrijver Jeroen Brouwers. Zijn winkel zal zich óók volop richten op de onlineverkoop. Vandenbroucke heeft vergevorderde plannen om een tweede zaak te openen in Roeselare.
In een van zijn columns had Vandenbroucke wel al eens gewag gemaakt van zijn boekhandeldroom. "Toen ging het over een luchtspiegeling voor de oude dag: ikzelf als knikkebollende baas van een eigenzinnig stoffig antiquariaat. Maar wat ik nu op poten zet, heeft niks met uitbollen te maken. Ik ben ambitieus: ik wil de delicatessen aanbieden uit de ontzaglijke boekenberg. Piet
Huysentruyts kookboeken zal ik niet in huis halen, maar wel mooie
literaire fondsen als Privé Domein en moeilijker in Vlaanderen
verkrijgbare poëzie als de Contrabasreeks. Vergeet ook niet dat ik ervaring heb met handel drijven."
Vandenbroucke speelde jarenlang een vooraanstaande rol in Oxfam Wereldwinkels en bracht onder meer in zijn geboortestad Roeselare de winkel tot bloei.
"Jarenlang geloofde ik echt dat ik de wereld kon verbeteren", zegt hij mild weemoedig. "Maar altijd was er die terugkerende lokroep van de literatuur. Ik heb zo lang mijn brood verdiend door erover te schrijven en zie, vanaf nu wordt mijn ideologie het betere boek verspreiden. Pas op: daarvoor ben ik bereid alle gewiekste kapitalistische trucjes uit te halen (lacht).""Ik wil de delicatessen aanbieden uit
de ontzaglijke boekenberg," aldus een ambitieuze Vandenbroucke.
Dat is lovenswaardig. Daarom heeft Vandenbroucke gelijk als hij in zijn openingswoord op Komrij varieert: "Zou ik mogen
zeggen dat dit winkelpand vol literatuur en beschaving, vol grote en
kleine gedachten een van de beste is die ooit in Vlaanderen werd
geopend? De kiesheid, dacht ik, verbiedt me dat. En bovendien: ik kan dit gerust aan anderen overlaten."
Vandenbroucke begint ergens aan – dat is zeker. Maar wij wensen hem succes, iets wat hij eigenlijk niet nodig heeft, gezien zijn uitbreidingsplannen! Wat mij ook voor hem inneemt is zijn uitspraak: "Ik erger mij aan het defaitisme in het Vlaamse boekenvak."
Erik Jan Harmens, op zijn weblog: "Het Openbaar Ministerie begrijpt nog steeds niet wat de grootste straf is die je een provocerend kunstenaar kunt geven. Doodzwijgen. Nu wordt het wel heel gemakkelijk om als talentarm artiest het wereldnieuws te halen. Ik stel me een spotprent voor van Minister Hirsch Ballin, die een uitnodigende pose heeft aangenomen, met achter hem in Adamskostuum een nog veel harder briesende profeet, betatoueerd met hakenkruisen en handtekeningetjes van Anne Frank, die zijn harde, kloppende tampoer…"
"In de vroege ochtend van 8 mei is de schrijver Willem Brakman overleden, meldde zijn uitgever. Brakman is 85 jaar geworden. Dat is niet bijzonder jong, toch grijpt dit overlijden mij zeer aan. Hij is een van mijn lievelingsschrijvers. Als ik even stop met schrijven en mij omdraai, zie ik zijn boeken achter mij. Ze vormen een flinke rij in de boekenkast. Brakman publiceerde ruim vijftig titels, ergens las ik zelfs dat het er tachtig zijn, hij publiceerde kortom véél. Zijn laatste roman kwam in 2006 uit. De titel vind ik al meteen erg sterk, die luidt Naar de zee, om het strand te zien. Het schijnt trouwens dat er nóg een roman van Brakman komt, of in elk geval dat hij met een nieuw boek bezig was." Lees de rest van Arie Storms necrologie op zijn website >>
"De Vlaamse Auteursvereniging (en de met haar geassocieerde ScenaristenGilde) en de Vlaamse Uitgeversvereniging trekken al enige tijd gezamenlijk aan de kar wat het probleem van de fiscale behandeling van inkomsten uit auteurs- rechten, naburige rechten en wettelijke licenties betreft. Naar gelang het geval en - vooral - de houding van de belastingcontroleur kunnen deze inkomsten naar geldend recht immers worden gekwalificeerd als beroepsinkomsten (progres- sieve belasting), als diverse inkomsten (belast aan 33 %) of als roerende inkomsten (belast aan 15 %). Veel hangt ook af van de aard van de rechts- verhouding tussen auteur en uitgever: de overdracht van rechten wordt fiscaal soms anders behandeld dan de licentie. Dat dit tot rechtsonzekerheid op het terrein leidt, behoeft geen betoog." Lees verder op de website van de Vlaamse Auteursvereniging >>
"Every weekday for the past twenty-seven years, a long-in-the-tooth history major named Phil Schaap has hosted a morning program on WKCR, Columbia University’s radio station, called 'Bird Flight', which places a degree of attention on the music of the bebop saxophonist Charlie Parker that is so obsessive, so ardent and detailed, that Schaap frequently sounds like a mad Talmudic scholar who has decided that the laws of humankind reside not in the ancient Babylonian tractates but in alternate takes of 'Moose the Mooche' and 'Swedish Schnapps'." Lees verder in de New Yorker >> Gevonden op de Leestafel >> zittend waaraan ook een stuk Parker te beluisteren is >>
"Vorige week een brief ontvangen van Max van Weezel, politiek journalist en voorzitter van Nieuwspoort. Ik had de Nieuwspoort-code weer gebroken, de regel dat je niets naar buiten mag brengen van wat je in de sociëteit hoort en ziet, en die politici en voorlichters de zekerheid geeft dat hun gespin, gekonkel en gedeal geheim zal blijven." Lees verder in de Pers >> en lees alle fraaie columns van Middendorp, die Van Weezel in het verkeerde keelgat zijn geschoten >>
De Papieren Man bericht: "De Fiera Libro, de boekenbeurs van Turijn waar Israël de eregast is en die morgen haar deuren opent, blijft in het middelpunt van een felle polemiek staan, zo meldt TV5. Net als de boekenbeurs viert ook de staat Israël dit jaar zijn zestigste verjaardag. Diverse Arabische schrijvers contesteren de keuze van Israël als gastland, waarbij de moslimintellectueel Tariq Ramadan het voortouw neemt. Hij organiseert donderdag een tegenevenement om te protesteren tegen 'de etnische zuivering van Palestina'."
Juist ja. Tariq Ramadan, de roeptoeter van alles wat ethisch krom is, maar recht kan worden gerommeld. Hij protesteert dus. Tegen "le nettoyage ethnique de la Palestine" – in het Frans klinkt het bijna alsof het om de voorjaarsschoonmaak gaat. Dat die "zuivering" misschien alleen plaatsvindt in het hoofd van meneer Ramadan (wat is dat toch, met namen? – een voormalige Israëlische premier heet Barak, deze man Ramadan...) is niet zo belangrijk. Hoofdzaak is, dat sommige intellectueelachtigen bezig blijven.
Gelukkig hebben zowel de Vereniging van Schrijvers en Vertalers, de Vlaamse Auteursvereniging, de CPNB, de KVB, het NUV en verder alle verenigingen die ik ben vergeten, fel geprotesteerd tegen deze merkwaardige poging om een boekenbeurs in de war te schoppen met oneigenlijke politieke argumenten. Oh nee, toch niet.
Schrijver Willem Brakman is overleden. Dat heeft zijn uitgeverij, Querido, donderdag bekendgemaakt. Brakman werd 85 jaar. Brakman werd gelauwerd met drie van de voornaamste Nederlandse literaire prijzen: de Lucy B. en C.W. van der Hoogt-prijs, de F. Bordewijkprijs en de P.C. Hooftprijs. Bron: nu.nl
"De Britse klassenstrijd is
beslecht met een gasrekening. Na ruim een halve eeuw verlaten de
nazaten van Evelyn Waugh, van de schrijver wiens dédain voor de lagere
klassen legendarisch was, het veertien slaapkamers tellende landgoed
Combe Florey in het graafschap Somerset. Evelyn’s schoondochter wil
ergens gaan wonen waar ze het zich kan veroorloven om de verwarming aan te steken. Uitgerekend op 1 mei gaat de uit 1665 stammende villa onder de hamer." Lees verder in het Londens dagboek van Patrick van IJzendoorn >>
Wat betreft de [Reclame] Literatuurprijs, gisteren uitgereikt. Zelden zo'n ontwapenende en... lieve winnaar gezien als D. Hooijer. Op zijn Avondlog schrijft Wim Noordhoek onder meer: "Er is hoop. Voor het korte verhaal. En voor schrijvers als D.Hooijer. Schrijvers die niet aan literatuur doén, maar die het zíjn." Krek zo is het. Allen naar de Oorshop, om de drie boeken van Hooijer te kopen >>
De Papieren Man schrijft: "De jury van de Libris Literatuurprijs doet met de keuze voor Hooijer haar reputatie van onberekenbaar selectiecomité alle eer aan: eerder ontstond al consternatie omtrent de nominatie van het stripverhaal Verder van Marc Legendre op de shortlist. Max Pam noemde de jury zelfs 'niet goed snik'." Leyman legt hier, helaas, de nadruk op de jury.
Al zal de jury daar anders over denken, want juist de "onberekenbaarheid" was, van deze jury, doel eerder dan middel om de literatuur te laten "winnen" – en Leyman bevestigt die ijdelheid in zijn bericht. Dat Hooijer er toch met de prijs vandoor ging is mooi, en het bewijs dat zelfs kokette jury's wel eens een terechte beslissing kunnen nemen – want er is hoop. Voor de literatuur.
Twee minuten stilte, hoe klinken die? Nou, zo, zoals we op Heytze's weblog leren >>
Rutger H. Cornets de Groot heeft daar zo zijn bedenkingen bij >>
"Vandaag werd bekend dat de auteur van o.a. Het Bureau op 82-jarige leeftijd de Dag van de Arbeid heeft gekozen als sterfdag. Volgens zijn echtgenote Lousje na een 'uitzonderlijk moedig gedragen' ziekbed." Lees verder in Trouw >> en op de website van Voskuils uitgeverij Van Oorschot >>
... om 20.00 uur, behalve in de dorpen waar kinderen niet worden ingeënt. Zie daarvoor Dohle's weblog >>
"De Stadsbibliotheek Antwerpen verandert op 17 mei 2008 van naam en heet voortaan Erfgoedbibliotheek Hendrik Conscience. De nieuwe naam verwijst én naar haar functie als bewaarbibliotheek van de stad Antwerpen én naar de plaats waar de instelling gevestigd is: het Hendrik Conscienceplein te Antwerpen." Lees verder en bekijk meer links op Boekendingen >>
"Mooi interview met Ibrahim Affelay afgelopen zaterdag in deze krant. Hij woont nog bij zijn moeder en houdt onzegbaar veel van haar. Dat ontroert mij. Ik weet niet waarom, maar Affelay situeer ik meteen in een jongenskamertje vol met fijne posters. Handjes boven zijn Beckham-dekbed en dan voor de duizendste keer de blik langs de posters laten glijden. Hij heeft ze samen met zijn moeder opgehangen, want die ziet precies of ze recht hangen. Patrick Kluivert, uit de tijd dat hij nog gelukkig was. Marco van Basten toen hij nog geen coach wilde worden."
Lees verder op Dijkshoorns Volkskrantblog >>
Ik heb de suiker
uit de lucht van azië geproefd
lijk uit het sap
van een watermeloen.
ik droeg mijn handen in elkaar
tien vingers van de vrede
door een tuin van niets dan zwijgen
waar mannen groeien eukalieptus
en vrouwen van laurier.
ik voelde hoe mijn handen
een meisje plukten uit een korenbloem
vasjiliki het korenmeisje
een naam in een blauwe bloem
© Paul Snoek, uit de cyclus Georgië, in: Gedichten, Lannoo 2006; meer over Shota Arveladze: hier.
Zojuist verschenen bij Uitgeverij kleine Uil: de nieuwe, gerestylede Tzum. Met poëzie, oorspronkelijk proza, interviews en – zeer interessant – liefst acht pagina's Artistiek Bureau. Een jaarabonnement kost slechts € 21.
De Nederlandse schrijver Jan Cremer breit nu ook nog een derde boek aan zijn autobiografische bestseller in twee delen Ik, Jan Cremer. Het boek Ik, Jan Cremer derde boek zal op 29 mei verschijnen, zo meldt uitgeverij De Bezige Bij. Lees verder bij De Papieren Man >>
Als dat maar goed gaat... Het doet me een beetje denken aan Rocky Balboa, de zesde Rocky-film... waarin een duidelijk wat oudere held nog eens een deksels kunstje probeert te flikken. En met behulp van curieuze camerastandpunten lukt dat nog best.
'De Digitale Bibliotheek der Nederlandse Letteren en NRC Handelsblad presenteerden gisteren in Leiden een nieuw gezamenlijk project: De basisbibliotheek. Duizend sleutelteksten uit de Nederlandstalige cultuurgeschiedenis. Laaglandse
teksten van diverse soorten - van romans tot proefschriften, van
pamfletten tot bijbelvertalingen, van bakerrijmen tot memoires - van de
Middeleeuwen tot heden worden online ter beschikking gesteld. Op dit
moment is meer dan de helft van de teksten volledig beschikbaar; de
rest volgt in de loop van 2008.' Lees verder op de weblog van Ons Erfdeel >> en kijk ook in de 'basisbibliotheek' van DBNL >> en lees meer over de achtergrond van het project op Boekbalie >>
'Wanneer men zo eens rond kijkt in de wereld, dan is er veel dat wij pas bereid zijn te aanvaarden, wanneer ons het verband tussen de verschillende gebeurtenissen duidelijk wordt - wanneer we zien hoe verschijnselen voortkomen uit een enkel principe, een Idee die een hele reeks van gevolgen achter zich aansleept. Voorbeeld: "Ik heb het allemaal voor jou gedaan". Of: "Het is de schuld van de buitenlanders". Of zelfs: "Dat is grotesk".' Deze, en andere teksten, op http://grotext.blogspot.com/ - de nieuwe weblog van Rutger H. Cornets de Groot en Dirk Vekemans.
Vor 200 Jahren ist Goethes »Faust« erschienen, der uralt, sehr modern und ganz aktuell ist. Ein Osterspaziergang... Lees verder in Die Zeit >>
Poëziewebsite De Contrabas gaat 'desinformatie' inzetten tegen 'culturele instelling' Mediamatic. Dat heeft de hoofdredactie gisteren bekend gemaakt.
De Contrabas roept mensen die ook plaatsvervangende schaamte krijgen van deze kleuterclub op tegen een videocamera 'I am sorry' te zeggen. In hun filmpjes, die op de internet komen te staan, kunnen zij gebruik maken van 'de boeken van Dirk van Weelden, het habijt van Pater Altena' of 'een kekke Mediamatic-bril'.
De Contrabas stelt dat Mediamatic aandacht probeert te trekken door 'populistische provocaties'. 'De organisatie klopt geld los van mensen die bang zijn voor cultureel correcte internet-oplichters. Om nog meer geld te verdienen, probeert Mediamatic zoveel mogelijk mensen bang te maken.'
Bron: Het Parool >> en website Mediamatic >>
Meander presenteert in samenwerking met fotografe Keke Keukelaar een serie indringende portretten van de stamoudsten van de Nederlandse literatuur. Deze krasse knarren zijn te zien op de expositie Zilveren Schrijvers in De Drvkkery in Middelburg en op de Meanderpagina Zilveren Schrijvers >>
Een van de 'zilveren schrijvers' – Dirkje Kuik – heeft een fraaie website, die hier is te bekijken >> Goed nieuws: in april verschijnt een nieuw boek van Kuik, München '38.
Aanstaande zaterdag hervat boekenclown Martin Ros zijn wekelijkse openbare uitbarsting over, nou ja, over van alles & over boeken. Dat doet hij op zijn vaste tijdstip, om kwart over tien in de ochtend. Plek van uitzending: de website van Selexyz >> Talloze liefhebbers van Ros' meer dan bloemrijke proza zullen opgelucht ademhalen, denk ik. Want niet zo lang geleden werd Ros door de Tros (sorry voor het rijm) ontslagen en leek het of de woordlava van zaterdagochtend voorgoed tot het verleden behoorde. Ros is, op de koop toe, het min of meer levende bewijs dat je tijdens de derde leeftijd nog kunt werken, dus een en ander past mooi in het 'thema' van de boekenweek.
Na Anne Frank en Marjan Berk krijgt nu ook Hella Haasse een eigen boom, in het Vondelpark in Amsterdam. Lees meer in Trouw.
[ingezonden mededeling] Op 12 maart 2008 verschijnt – ter gelegenheid van de Boekenweek – bij Adr.Heinen Uitgevers de uitgave Van oude mensen ... Van boektitel tot staande uitdrukking. In dit boek worden vele tientallen oorspronkelijk Nederlandse boektitels behandeld die zich in onze taal tot uitdrukking hebben ontwikkeld.
Het verdriet van België, Nooit meer slapen, Voer voor psychologen, Herfsttij der Middeleeuwen, Van oude mensen, de dingen die voorbijgaan – het is een greep uit de verzameling Nederlandse boektitels die worden hergebruikt in onze taal. Soms in hun volledige vorm (zoals De stille kracht), maar vaker nog omdat er op gevarieerd kan worden.
Zo kan – met een knipoog naar Mulisch’ meesterwerk – zo ongeveer elke beroepsgroep ingevuld worden achter Voer voor ..., terwijl de goede verstaander in Herfsttij der punkbeweging een toespeling op Huizinga’s meesterwerk herkent. In Van oude mensen ..., een allusie op misschien wel Couperus’ mooiste roman, beschrijft Ton den Boon, taalpublicist en hoofdredacteur van de Grote Van Dale, de circa tachtig bekendste boektitels tot uitdrukking zijn geworden.
Tussen 12 en 19 maart a.s. zal elke dag een boektitel worden behandeld op www.taalbank.nl – klik op het tabblad Van oude mensen ... Het artikel staat steeds maar één dag online!
Drie nieuwe signalementen op Club Propaganda, over het debuut van Pauline Pisa (Het gestolen wijf), over Jos Versteegens fraaie nieuwe bundel Slapen bij een warme man en over Ware grootte van Tonnus Oosterhoff. Lees hier >>
Gisteren was 'De avond van het boek'. Deze avond was kunstig gecomponeerd rond de 'bekendmaking' van 'het beste buitenlandse boek aller tijden', een door NPS en NRC bedacht vehikel om de letterkundig angehauchte kijker te behagen.
Het is na gisteren duidelijk dat moslims nog niet massaal meedoen aan NRC-verkiezingen, want de Koran was op de shortlist afwezig. Daar staat tegenover dat de immer idealistische uitgeverij De Geus wel weer lobbywerk verricht, – want anders is de tweede plaats voor Marianne Fredrikssons Anna, Hanna en Johanna niet te verklaren.
Op zijn weblog schrijft Max Dohle ondermeer: 'Wat je wel kon voorspellen, gebeurde natuurlijk: In de ban van de ring is gekozen tot het beste buitenlandse boek. (...) En de onvermijdelijke Etty - die zich duidelijk geprepareerd had op deze eveneens onvermijdelijke keuze - zei "We hoeven er ons niet voor te schamen." (...) Maar het hielp niet meer. De jury kon zich niet neerleggen bij deze in hun ogen smakeloze keuze van het publiek. Hun publiek.' Lees zijn hele bericht hier >>
Het was inderdaad hartverwarmend om te zien hoe Elsbeth Etty en Femke Halsema hun eigen 'favorieten' erg nadrukkelijk, bijna fanatiek naar voren schoven; daarmee hoopten ze het literaire gehalte van de avond te redden, denk ik. Dat Femke Halsema, politica tot in haar haarwortels en dus ook tijdens literaire avonden, uitlegde dat Céline heel erg fout was en toch mooi kon schrijven, vond ik het bewijs dat men bij Groen Links buiten de eigen tuin veel goeds kan ontwaren, soms.
Tot slot iets over het aantal uitgebrachte stemmen, dat volgens presentator Joost Karhof (veel beter dan Hans Goedkoop, veel losser ook) rond de 5.000 lag. Is dat niet een beetje weinig, als NPS en NRC de handen ineen slaan?
Olaf Risee schrijft op zijn weblog: 'Graag uw aandacht voor het volgende: gisteren kreeg ik, zoals wel
vaker, een folder van het Vlaams Belang in de bus. Normaal gesproken
lees ik zo'n folder en gooi hem weg, maar dit keer stonden er teksten
in waarvan ik oprecht onpasselijk werd. De folder roept op tot een
protestactie tegen de aanwezigheid van een moskee in Desselgem
(gemeente Waregem). De protestactie vindt aanstaande vrijdag 7 maart
plaats in aanwezigheid van Filip Dewinter. (...) Mijn idee is om aanstaande vrijdag vanaf 19 uur een 'Poëzieavond voor verdraagzaamheid' te organiseren in Desselgem of Waregem.' Lees verder op In Letterland [de weblog die geen feed aanbiedt, maar er zelf wel driftig gebruik van maakt] >>
Groot nieuws. Chris Junge hervat zijn nu al legendarische praatprogramma Dat en Meer in Perdu. Op vrijdag 14 maart 2008 ontvangt de acteur en ongediplomeerd filosoof Junge drie gasten:
Viktor Frölke, die correspondent was in New York voor achtereenvolgens Het Parool, Elsevier en NRC Handelsblad. Hij schuift aan voor een gesprek naar aanleiding van zijn debuutroman Fake.
Onno Kosters komt praten over zijn dichtbundels Callahan en andere gedaanten en De grote verdwijntruc, over zijn vertaalwerk, over Samuel Beckett en over Dirty Harry als rolmodel.
Ten slotte praat Junge met de wetenschapsjournalist Mark Mieras, auteur van Ben ik dat? Wat hersenonderzoek vertelt over onszelf. Over de spectaculaire vooruitgang in de neurologie, over de filosofische problemen die desondanks onopgelost blijven én over de vraag wat de hersenwetenschap kan leren van de literatuur.
Perdu
Kloveniersburgwal 86
Vrijdag 14 maart
DAT EN MEER VIII
talkshow van en met Chris Junge
met Viktor Frölke, Onno Kosters en Mark Mieras
aanvang 20.30 uur, toegang EUR 6,- / EUR 5,-
Reserveren: www.perdu.nl / perdu@perdu.nl / 020-4220542
De Vlaamse Auteursvereniging meldt:
'In een eerder bericht (dat u hier
kunt herlezen) meldden we u al dat we met minister Anciaux een
tweeledig princiepsakkoord hadden bereikt over oeuvrebeurzen en
pensioenfonds. Vorige week vrijdag kregen we tijdens ons permanent
overleg met het kabinet Anciaux de bevestiging dat gewerkt wordt aan
beide pistes (die ruim worden opengetrokken naar de verschillende
sectoren van de kunsten: naast auteurs, vertalers, illustratoren,
striptekenaars en scenaristen zullen ook bv beeldende en
podiumkunstenaars ervan kunnen genieten).
De toekenning van de oeuvrebeurzen aan oudere kunstenaars (een 25-tal
per jaar, vanaf 2008) zal gebeuren in de schoot van de Strategische
Adviesraad (SAR) voor het beleidsdomein Cultuur, Jeugd, Sport en Media,
sectorraad Kunsten en Erfgoed, en na raadpleging van de betrokken
partners in het veld. De Vlaamse Auteursvereniging verfijnt op dit
moment haar visie op de objectieve criteria voor toekenning van
oeuvrebeurzen aan literaire auteurs, vertalers, illustratoren,
striptekenaars en scenaristen, en zal die criteria vervolgens
onderhandelen met de SAR.'
Net als in de boekhandel wordt er druk gelabeled, in het Vlaamse... Lees de rest hier >>
De schrijver en dichter Henk Romijn Meijer is zaterdag overleden. Dat maakt zijn uitgever vandaag bekend. Romijn Meijer was al langere tijd ernstig ziek. Hij schreef meer dan twintig boeken, waarvan de verhalenbundels Onder schoolkinderen (1963) en Bon Voyage, Napoleon (1976) en de romans Mijn naam is Garrigue (1983) en Oprechter trouw (2001) het bekendst zijn geworden. In 2004 was Henk Romijn Meijer vijftig jaar schrijver. Ter gelegenheid van dit jubileum verscheen bij uitgeverij Augustus Alle verhalen tot nu toe, waarin alle verhalen van Romijn Meijer tussen 1954 tot 2004 zijn opgenomen. In oktober 2007 publiceerde hij Verhoudingen, een veelgeprezen roman.
Bron: nu.nl en website Augustus
Soms begrijp ik een ons toegezonden persbericht niet helemaal. Boek.be meldt bijvoorbeeld het volgende (en ik citeer een gedeelte):
Het invoeren van een kwaliteitslabel voor boekhandels zou een manier zijn om het toekennen van steun aan de boekhandel langs een eerlijke en gestructureerde weg te laten gebeuren. Op dit moment is er immers geen duidelijke normering van het begrip 'boekhandel', en dat maakt het moeilijk om beleidsmatig te bepalen wie wel en wie niet voor steunmaatregelen in aanmerking komt. Boekhandels zouden bijvoorbeeld een A-, B- of C-label toegekend krijgen op basis van (o.a.) hun omzet, oppervlakte, etc. Via deze labels wordt het voor de overheid (en ook voor Boek.be) mogelijk om het beleid naar boekhandels toe op een steekhoudende manier te diversifiëren en af te stemmen op de eigenheid van de verschillende soorten boekhandels.
Het uitdenken van een labelling en het toekennen ervan zal met 450 à 500 verkooppunten van boeken in Vlaanderen geld en tijd kosten maar is een noodzakelijke voorwaarde om een gediversifieerd beleid te kunnen uitstippelen.
Hoe ik mijn best ook doe, ik kan er geen touw aan vastknopen. Een kwaliteitslabel voor boekhandels: goed, dat is zoiets als een ISO-certificaat voor bedrijven, schat ik. Betekent niets, maar houdt wel mensen aan het werk. Geen 'duidelijke normering' van het 'begrijp "boekhandel"'? Nou ja, meestal weet je, als je een winkel binnenkomt wel wat die winkel verkoopt. Of je moet, verstrooid en op zoek naar boeken, per ongeluk een bakker binnenlopen en dan – tot algehele hilariteit – om de nieuwe [naam invullen] vragen. Ha ha. Die gekke meneer toch.
Steun voor de boekhandel? Het toekennen van steun aan de boekhandel? Worden de Belgische
boekhandels, na labeling, gesteund in financiële of in morele zin? Krijgen ze geld om de poort open te houden of krijgen ze stervensbegeleiding? Of
is deze nieuwe maatregel alleen een mooi doekje dat de bloeding,
ontstaan door de verschraling van de algemene boekhandel, aan het zicht moet onttrekken?
De aap komt, lijkt mij, pas echt lekker uit de mouw in de laatste zin: 'Het uitdenken van een labelling en het toekennen ervan zal met 450 à 500 verkooppunten van boeken in Vlaanderen geld en tijd kosten maar is een noodzakelijke voorwaarde om een gediversifieerd beleid te kunnen uitstippelen.' Ziedaar. Het kost geld en tijd, maar zonder dat geld en die tijd (te financieren door de overheid en, indirect, door het 'boekenvak', geen worst voor de neus.
Maar verder begrijp ik niet veel van dit persbericht, dus. Lees meer bij De Papieren Man >> en lees het hele bericht bij Boek.be >>
'Na het afkalven van het Herman-de-Coninck-imperium voelen de twee deftige heren Geert van Istendael en Benno Barnard de behoefte nog eens hard te fluiten om op te vallen. Ze verwaardigden zich zelfs, tot mijn verbazing, op te duiken in de smerigste der smerige milieus, de commentaar-catacomben, het eigenlijke speelveldje van querulanten, halvegaren, dyslectici en gedoemde dichters.'
Lees verder op Komrij's weblog >>
Mij lijkt vooral Komrij's eerste zin nogal... ik weet niet. Smakeloos? Ja, een beetje wel. Het lijkt wel of hij meedoet aan het De Coninck-bashen, wat vooral erg populair is geworden na De Coninck's dood. Misschien had men hem de bezwaren jegens zijn 'imperium' ook bij leven naar het hoofd kunnen slingeren?
Waar Komrij schrijft: 'Deftige heren zouden zich niet moeten lenen voor een bijdrage aan zo'n
ontplofbare constructie. Terug naar jullie cognacglas en vingerkom!' – denk ik, ja, jezus... Wat nou, ontplofbare constuctie? En waarom moeten de heren terug naar cognacglas en vingerkom? Dat is een beetje cognacglas verwijt cognacglas dat het een cognacglas is.
Zeven zonen had moeder:
Allen heetten Peter,
Behalve Wanjka die Iwan heette.
Allen konden werken:
Eén was geitenhoeder,
Eén vlocht sandalen,
Eén zelfs bouwde kerken;
Maar Iwan die Wanjka heette
Wilde niet werken.
(J.J. Slauerhoff, naar aanleiding van Rouvoets
oproep tot bandeloos gedrag >>)
Op 12 maart 2008 verschijnt - ter gelegenheid van de Boekenweek - bij Uitgeverij Adriaan Heinen te 's-Hertogenbosch de uitgave Van oude mensen... Hierin worden vele tientallen oorspronkelijk Nederlandse boektitels behandeld die zich in onze taal tot uitdrukking hebben ontwikkeld.
Let op! Tussen 12 en 19 maart zal op Taalbank elke dag een boektitel die uitdrukking is geworden, worden behandeld. Het artikel zal steeds maar één dag online staan, dus zorg dat u elke dag even op de website kijkt!
Gelezen op de Papieren Man: Aan de Vrije Universiteit van Amsterdam wordt op 5 maart e.k. een colloquium gehouden over de 'literaire kritiek in multimediale tijden'. Onder de titel Wiens gezag?
treden Marcel Möring (schrijver op locatie Vrije Universiteit), Annette
Portegies (uitgeverij Querido), Daan Stoffelsen (boekhandel Athenaeum;
redacteur Recensieweb), Jos Joosten (hoogleraar
Nederlandse letterkunde Radboud Universiteit en projectleider van een
door NWO gesubsidieerd onderzoek naar de geschiedenis van de naoorlogse
literaire kritiek in Nederland [er staat niet bij na welke oorlog, CB]) en Elsbeth Etty (bijzonder hoogleraar Literaire kritiek VU, prozacriticus NRC Handelsblad)
aan. Ze krijgen onder meer vijf statements over het gezag van de
literaire kritiek voorgelegd, in een discussie onder leiding van Ad
Zuiderent. Aanmelden kan via afdelingensecretariaat@let.vu.nl. Het literaire tijdschrift De Revisor wijdde overigens in 2006 een speciaal nummer aan de literaire kritiek.
In plaats van Wiens gezag? hadden ze dit colloquium beter Als het kalf verdronken is kunnen noemen. Een tip. Die men gratis mag overnemen!
De auteurs uit het internetloze tijdperk slaan massaal aan het webloggen. Nu is Huub Beurskens ook al bezig in de 'onderwereld'. Zijn weblog, een heel schattig geval, staat hier. Opvallend genoeg beheersen de nieuwe webloggers de kunst van het linken niet: Komrij en Kusters: helemaal geen links. Huub Beurskens: één link, naar zijn eigen website.
Online hanteert Beurskens dus dezelfde methode als in zijn offline-oeuvre, dat bestaat uit almaar naar elkaar 'verwijzende' tekstflarden, – heel consequent.
Maar alle gekheid op 1 stokje. Heren, als ik even mag: een weblog of een website zonder links, is als een heel eenzaam bibliotheekboek dat onder een onderste plank is geschoven en dat alleen maar wordt gevonden als iemand per ongeluk onder die plank kijkt – en dat kan best heel lang duren. Behalve als ik dienst heb, maar daar moeten jullie niet van uitgaan!
In de Franse stad Caen is schrijver en filmmaker Alain Robbe-Grillet op 85-jarige leeftijd overleden na hartproblemen, zo melden onder meer Le Monde, Le Figaro en Libération. Robbe-Grillet was de gangmaker en internationaal een van de bekendste namen van de nouveau roman, een structuralistische literatuurstroming die onder meer komaf maakte met karakterschets en lineair verhaal.
Robbe-Grillet debuteerde in 1953 met de roman Les Gommes, en werd met zijn volgende romans als Le voyeur (1955), La jalousie (1957) en Dans le labyrinthe (1959) snel een lieveling van invloedrijke critici als Roland Barthes en Maurice Blanchot. Hij schreef in 1963 het essay Pour un nouveau roman, waarin hij theoretiseerde over zijn literaire experimenten.
Lees verder bij De Papieren Man >>
De CPNB, de Commissie voor de Propaganda voor Nog meer ketenBoekhandels, heeft een zeer belangrijk document (pdf!) naar buiten gebracht; dat bevat de 100 bestverkochte algemene publieksboeken van het jaar 2007. Aan kop staat de nieuwe Harry Potter. Daarna volgen een eindeloze stroom thrillers, dieetboeken en streekromans, nu en dan afgewisseld met een literair vlekje. Als je de door de CPNB verstrekte getallen optelt (en dat heb ik gedaan), zie je dat ruim een vijfde van de boekenomzet in aantallen wordt gehaald met deze 100 boeken.
Meer dan 8 miljoen stuks bij een totale omzet die rond de 45 miljoen stuks ligt... 20% van de boekenomzet die wordt gemaakt met een fractie van de totale productie. Mooi nieuws voor de uitgevers van die 100 boeken, maar voor de boekenmarkt als geheel geen hoopgevende ontwikkeling, vrees ik.
Misschien is het tijd om boeken die ergens tussen de 100 en de 1500 exemplaren verkopen op een andere manier (als in: niet meer via de 'dure' boekhandel) te gaan verspreiden. Of zou de ontwikkeling die nu gaande is vanzelf in zijn tegendeel omslaan? Dat de grote ketenboekhandels, net als de dinosauriërs, ineens uitsterven, al dan niet na een economische meteorietinslag, waarna de mensheid als vanzelf weer naar het betere boek zal grijpen? Wisten we het maar.
Rest nog die andere vraag: 'Wat voor soort mensen koopt die 8 miljoen boeken?' Daarop probeert Komrij in twee postings een antwoord op te geven. Kijk maar hier en vooral hier >>
Ingmar Heytze geeft op zijn weblog een alleraardigste & verontrustende kijk op Twee piepjes van F. van Dixhoorn. Lees maar, het staat hier >>
Het laatste jaar, zo moet een nieuw brievenboek van Robert Long (1943-2006) gaan heten. Het wordt een vervolg op Beste Robert, Waarde Cees : brieven over leven, dood, liefde, seks, werk en collega's, de correspondentie met Cees van der Pluijm (1954) uit de jaren 1995-1996 die in 1998 is gepubliceerd.
Na
Longs hartinfarct in 2005 namen ze de briefwisseling weer op. Dat
resulteerde in 2006 in een reeks brieven en een feuilleton waarin
liefde, vergankelijkheid en afscheid centraal staan. Ook maakten ze
zich weer ouderwets kwaad over actuele onderwerpen. Samen met de column
die hij op zijn sterfbed dicteerde, vormen deze brieven de laatste
woorden van Robert Long, een testament van zijn visie op leven en dood.
Stof genoeg voor een nieuw boek, waarin ook de laatste column wordt
opgenomen. Hedendaagse brievenboeken lijken echter doorgaans slechts
interessant voor een select publiek. Commerciële uitgeverijen zien er
weinig brood in. De Nijmeegse non-profituitgeverij De Stiel
van onder meer Van der Pluijm is wel bereid de correspondentie uit te
brengen, mits er minimaal tweehonderd voorintekenaars gevonden worden.
Op de website Het Laatste Jaar is alle informatie te vinden.
Onlangs werd bekend dat de winst van Marks & Spencer over 2007 sterk is gedaald, maar het ware onheil moest nog komen: een boze brief van Jeremy Paxman. De bekende presentator van Newsnight klaagde daarin over de tanende kwaliteit van de sokken en het ondergoed van het oerengelse warenhuis. Lees verder op het Londens Dagboek >>
Johan Braeckman is verbonden aan de Universiteit van Gent. Op dit moment is hij bijzonder in het nieuws nu de universiteit hem een ruim budget verstrekt om de evolutieleer in Vlaanderen