Dejonckheeres 'Triptiek' is Iepers stadsgedicht

De Ieperse Cultuurraad en de stedelijke bibliotheek riepen naar aanleiding van Gedichtendag 2008 dichters op om een stadsgedicht over Ieper te schrijven. Ze zochten naar een gedicht met een duidelijke verwijzing naar groot-Ieper, in de ruimste zin van het woord. Het winnende gedicht ‘Triptiek’ van Marc Dejonckheere (klik op de foto voor een vergroting) is een drieluik dat de drie fasen in de duizendjarige geschiedenis van Ieper overspant:

TRIPTIEK

Ieper

I

Een arm zwaait over land. Poorters
regeren overhand in torens en kantelen.

Niemand zal haar bevelen, want spottend
zwiert de nar zijn gesels. De krolse

massa kolkt beneden, kooplieden
marchanderen. O, fiere stede, wacht!

Onder het laken van de nacht ontslaapt
de stad, valt tussen wal en gracht.

Ieper

II

Kokhalzend. Kotsend
stulpt de stad haar darmen uit.

Stenen armen omklemmen de pulp
van ingewanden. Brak water stinkt.

De bloederige gulp ontlast een zwart
verlangen. In handen hinkt oud zeer.

Haas verhangen in een put vol beer:
een doodsbruid op het veld van eer.

Ieper

III

Uit het schouderblad van dit karkas
vlerken vleugelen, engelen vlieden.

Het ooglid wordt weer aangenaaid,
ziedend raaigras ingezaaid. Tekens staan

in het gelid. Genoegzaam taalt de spraak
haar eigen waan en zwijgt verhit, verkilt.

Ontspreek de daden in uw woorden.
Strot, word stem. Gehoord om vredeswil.

Marc Dejonckheere

Hubert van Herreweghen in de prijzen

Vanmiddag kreeg de Vlaamse dichter Hubert van Herreweghen (1920) de Prijs voor Letterkunde van de Vlaamse provincies. In 1943 publiceerde hij zijn eerste bundel Het jaar der gedachtenis, nadien volgden nog een 20-tal bundels. Van Herreweghen ontving eerder ook al ondermeer de prijs van Brabant (1945), de driejaarlijkse Staatsprijs voor poëzie (1962), de Sabamprijs (1987), de Dirk Martensprijs (2005), en nu dus ook de Prijs voor Letterkunde van de Vlaamse Provincies 2006 voor zijn gezamenlijke oeuvre.

Lees verder op de weblog van Ons Erfdeel >>

Gedichtendag en verjaardag koningin

Vandaag is het 'gedichtendag'. Een vreemde naam, voor een vreemde dag, waarop alle dichters uitzwermen om het hoge woord te brengen naar stad, dorp, bos en beemd.

We zouden er bijna van vergeten dat onze koningin vandaag 70 jaar wordt. Zeventig jaar alweer! Wij hopen maar dat de majesteit vandaag tijd heeft om een gedicht te lezen en dat ze verder een fijne mag doorbrengen, bijvoorbeeld met haar goede vriend Hans Teeuwen >>

Genomineerden VSB Poëzieprijs 2008

Vanavond zijn of worden de vijf genomineerde voor de VSB Poëzieprijs 2008 bekend gemaakt tijdens het 'gedichtenbal'. In het juryrapport over de vijf genomineerden wemelt het van de superlatieven. De VSB Poëzieprijs (€ 25.000 en een kunstwerk voor alle genomineerden) is de belangrijkste poëzieprijs in het Nederlandse taalgebied, vindt de organisatie van de VSB Poëzieprijs. 

Over Groter dan de feiten van Jan Baeke (1956, Roosendaal) zegt de jury onder meer dat de ’onmogelijke opgave om met taal greep te krijgen op de werkelijkheid’ in deze bundel ’onontkoombaar en huiveringwekkend’ is verwoord. 'Wie eenmaal begint te lezen,' aldus de jury, 'gaat mee op een filmische reis, waarvan de beklemmende sfeer je 88 pagina’s lang volledig in zijn greep houdt.'

Innisfree van de Belgische Christine D’Haen (1923, Sint Amandsberg) wordt zowel een ’meesterlijk afscheid’ als ’een fonkelnieuw begin’ genoemd. 'Zelden was een bundel vol klassieke poëzie zo urgent, en zo hedendaags,' meent de jury. In De dame van de tapisserie van Jacques Hamelink (1939, Driewegen) wordt ’het wonder van de taal gevierd in poëzie die euforisch is en archaïsch, beeldend en ritmisch, beschrijvend en betoverend.'

Leonard Nolens (1947, Bree) is genomineerd voor Bres. 'Nolens balanceert op de rand van het persoonlijke en algemene, het alledaagse en sublieme,' oordeelt de jury. Dit is 'poëzie die aan het leven vastzit.' De vijfde genomineerde, Anne Vegter (1958, Delfzijl), krijgt voor Spamfighter het predikaat ’hedendaagse poëzie in vol ornaat.' De bundel is in de woorden van de jury: 'Een superieure nevenschikking van het alledaagse en het sublieme in de vorm van het gedicht als performance.'

De VSB Poëzieprijs wordt op 11 april uitgereikt.

Dank aan Joep van Ruiten.

Nieuwe stadsdeeldichter Amsterdam-Centrum

'Robert Anker is de nieuwe stadsdeeldichter van Amsterdam-Centrum. Vanavond wordt hij tijdens het Gedichtenbal in Paradiso gepresenteerd en draagt hij zijn eerste stadsdeelgedicht voor. "Dichten over het kampioenschap van Ajax? Misschien dan een gedicht vanuit het perspectief van de hooligans?"'

Lees het artikel, waarin een bescheiden Anker zich voor het eerst in functie uitspreekt, in het Parool >>

Hij is meteen heel erg collegiaal, dat is fijn: 'Ik moest het dichter-des- vaderlandssyndroom afschudden. In mijn vriendenkring werd daar onmiddellijk aan gerefereerd. Word jij een Driek van Wissen? Daar wil ik dus absoluut niet mee geassocieerd worden. De gedichten van de dichter des vaderlands hebben een groot gelegenheidspoëziegehalte. Ik wil goede poëzie schrijven, dat is mijn uitgangspunt, al zal deze poëzie in dit geval op een of andere manier aan mij geadresseerd zijn door de stad Amsterdam.'

Jaeggi nodeloos kwetsend jegens Parool

Adriaan Jaeggi, normaal gesproken toch het toonbeeld van opportunisme vriendelijkheid, is nu ineens nodeloos kwetsend jegens (de cultuurredactie van) het Parool. Hoe dan? Door op zijn weblog te schrijven: 'Overigens is het niet zo, zoals op sommige literaire kletssites wel wordt gemeld, dat de nieuwe stadsdichter benoemd wordt door de centrale stad. De benoeming van de tweede stadsdichter komt van dezelfde autoriteit als de eerste stadsdichter. En zolang Amsterdam dat ingewikkelde en totaal overbodige stadsdelensysteem behoudt, zal de stadsdichter benoemd worden door stadsdeel Centrum, net als de Westerparkdichter benoemd wordt door stadsdeel Westerpark.'

Dat van die 'kletssites' moet wel over de boekenafdeling van de website van het Parool gaan. Want daarop stond te lezen: 'De opvolger van Adriaan Jaeggi als stadsdichter wordt benoemd door de gemeente Amsterdam en mag zich met nog meer recht dan Jaeggi, die benoemd werd door Stadsdeel Centrum, stadsdichter van Amsterdam noemen.'

Het was een elegante oplossing geweest, die het Parool omschreef, maar dat mocht niet zo zijn. In plaats daarvan pakte Jaeggi in zijn ergernis jegens kletssites zijn jachtgeweer, richtte dat op zijn voet en haalde vervolgens de trekker over.

Behalve nodeloos kwetsend jegens het Parool, is Jaeggi's statement ook nog eens niet zo van slimmenstein: zijn weblogbericht behelst namelijk de mededeling dat de eerste stadsdichter van Amsterdam niet de eerste stadsdichter van Amsterdam zal zijn, maar de twee stadsdeeldichter van Amsterdam-Centrum. Een klein bericht, maar een hele degradatie.

En dan is het morgen Gedichtendag.... En het regent... En op de radio hoor ik iemand die Slob heet... O januaridroefheid!

Miriam Van hee wint Herman de Coninckprijs

'Zowel de vakjury als het publiek kozen met overtuiging voor de poëzie van Miriam Van hee. De vakjury kende haar bundel Buitenland unaniem de Herman de Coninckprijs voor de beste dichtbundel toe. De Publieksprijs voor het beste gedicht ging naar Van hees gedicht 'zomereinde aan de leie'. Debutant Geert Jan Beeckman won de prijs voor het beste poëziedebuut met zijn bundel Diep in het seizoen.' Lees verder op boek.be

De Woordlijst 2007

De bundel Twee piepjes van F. van Dixhoorn is door critici uit Nederland en Vlaanderen gekozen tot beste bundel van 2007. Lees er alles over op/in Letterland.net inclusief een interview met de winnaar.

Trouwens...

... vergeten jullie niet om de Pers vandaag te lezen? Mijn tweede poëzierubriek is op papier of via pdf te belezen. Zie www.depers.nl (pdf linksboven, bladeren naar pagina 17). Mooi, trouwens, dat de Pers zo'n rubriek heeft. Daar zouden sommige kranten nog een voorbeeld aan kunnen nemen, maar dit terzijde.

Elvis leeft

Elvis leeft. In zijn muziek. In talloze Elvis- imitators. In films en boeken. En sinds gisteren ook in de Nederlandstalige poëzie. Want gisteren werd in een bomvol Paradiso in Amsterdam de bundel Wees niet wreed (gedichten voor Elvis, samengesteld door Kees 't Hart en John Schoorl) gepresenteerd. Zo'n dertig van de tachtig meewerkende dichters brachten er hun vers voor of over The King, afgewisseld door muziek van allerhande muzikanten.

Dat zorgde voor mooie momenten (F. Starik die een Tom Waits-achtige hoogte bereikte, Michaël Zeeman die zich liefdevol over een b-kant boog, de zangeres van de Gigantjes met een tijgerjas aan) en voor momenten waarop je liever maar even niet keek en luisterde (Robert Anker die iets probeerde te zingen, Frank van Pamelen die een kleutergedicht voorlas). Dat zorgde, kortom, voor een fijne avond, inclusief de traditionele nazit met kout & drank.

Hoe het ook zij, Elvis is nog steeds in staat om pennen (en gemoederen) in beweging te houden. Dat de organisatoren gisteren de enige dichter die een Elvisbloes had aangetrokken, Anne van Amstel, niet op het podium vroegen, is jammer. Zij had de avond van dichtersglitter kunnen voorzien, iets wat nu aan de muzikanten werd overgelaten. Volgende keer beter op de lijst kijken, heren!

Meer informatie: www.uitgeverijnijghenvanditmar.nl

Mijn bijdrage aan de bundel staat in de Kleine Zaal >>

Over lange titels die toch niet lang zijn, of wel?

'Wij zagen ons in een kleine groep mensen veranderen, het titelgedicht van Tonnus Oosterhoffs vierde bundel, is in veel opzichten een merkwaardige titel. Ten eerste is hij lang. Dat is niet ongewoon: de ‘Havelaar’ is voluit ook een lange titel. Maar deze titel kan niet goed tot een enkel woord worden ingekort, doordat het geen naam bevat en ook geen in het oog springend kernwoord, daarentegen wel een onderwerp en gezegde. Het is een zin, een prozatekst, en dat is wel vrij ongewoon, al komt het bij Achterberg voor: En Jezus schreef in het zand, waarbij trouwens opvalt dat Achterbergs titels verder juist vrijwel uitsluitend uit één woord bestaan. De titel lijkt meteen al uit te willen drukken dat deze poëzie niet tot een handzame vorm kan worden teruggebracht: je moet om zo te zeggen het geheel noemen als je later niet met onderdelen wilt blijven zitten.'

Lees Rutger H. Cornets de Groots beschouwing op de homepage van Poetry Kessel-Lo >>

Wees niet wreed

Komrij begint weblog - Lucifer in het hooi

Vanavond, even rondstruinend, kwam ik ineens op dit weblog terecht. Tot mijn schande moest ik zeggen dat ik het eerst tien minuten niet door had, tot ik ineens het profiel bekeek... Juist ja. Komrij is aan het bloggen geslagen. Een kleine stap voor hemzelf, maar een enorme sprong voor het medium. Allen daarheen, dus >>

Het lijkt erop dat de vorm Komrij goed past. Alsof hij een moderne, digitale variant van de Ideeën van Multatuli biedt. Een mooi citaat: 'Ik herinner me een Suske en Wiske-verhaal met het plaatje van een man die zojuist door een woedende Jerommeke in elkaar is geslagen. De man bestaat uit scherven en fragmenten, zig-zag getekend, maar verder staat hij daar nog helemaal in de vorm van een man. ‘Waarom stort-ie niet in?’ vraagt iemand. "Omdat hij het nog niet weet," antwoordt Jerommeke met een schouderophalen. Op het volgende plaatje zien we alleen nog een hoopje gruis. Vervang die man door onze cultuur. Dan bevinden wij ons in het witte strookje niemandsland dat de overgang vormt tussen de beide plaatjes.'

Roggeman & Jazz

Donderdagavond 31 januari draagt dichter Willem M. Roggeman voor uit eigen werk onder begeleiding van jazzmuzikant Paul van Gyseghem. De titels van zijn gedichten zijn steeds titels ontleend aan jazz-standards. In de gedichten wordt verwezen naar elementen uit het leven van de musici die deze stukken hebben gespeeld. Naast het muzikale programma wordt er een reeks beeldgedichten vertoond, onder de verzamelnaam 'Dichtvorm Vlaanderen'.

Dichtvorm Vlaanderen is een verzameling van 15 korte animatiefilms gebaseerd op hedendaagse Vlaamse poëzie en geregisseerd door jonge Vlaamse animators. Met onder meer gedichten van Bart Moeyaert en Erik Spinoy. Deze eclectische verzameling kortfilms, uitgevoerd in een bonte verscheidenheid van animatietechnieken, haakt in op de hedendaagse beeldcultuur en biedt tegelijkertijd een brede kijk op het actuele Vlaamse poëzielandschap. Dichtvorm Vlaanderen is een initiatief van het productiehuis S.O.I.L.

Het programma is gebaseerd op Roggemans jongste bundel Blue Notebook (uitgeverij Demian in Antwerpen), die uitsluitend gedichten over jazz bevat. Bij deze bundel verscheen ook een CD, waarop de dichter zelf alle gedichten leest met muziekbegeleiding door Paul Van Gyseghem.

Donderdag 31 januari 2008; Aanvang: 20.00 uur; Entree: € 7,50; Locatie: Vlaams Arsenaal, Arsenaalpoort 6, Nijmegen, Nederland; www.vcknijmegen.nl of (0031)(0)24-6631636.

Eleni Theocharous

Eleni Theocharous (1953) werd geboren in de Cypriotische stad Limassol. Als dichteres publiceerde zij in tal van literaire tijdschriften op Cyprus en in Griekenland. Tot nu toe verschenen er drie bundels van haar hand. Voor de eerste Poiïtiki praxi kai politiki symbraxi kreeg ze de Cypriotische Staatsprijs voor Poëzie 1995, een prijs die zij voor de tweede keer in 1999 won met haar derde bundel Oi Megaloi Tritoi. De hier gekozen gedichten, eerder gepubliceerd in de door Stella Timonidou en mij samengestelde bloemlezing Wij wonen in een taal (Kruispunt, Brugge, 2004), komen uit deze twee bekroonde bundels (Kees Klok).

   Een verlicht pad

Ik tel de woorden en jammerklachten
in eenzame slapeloze nachten,
maar ook in de praatgrage slaap
van de vergeten baarmoeder,
ik graaf de tatoeage, de hybris,
maar ook de leugens op die samen mijn
gebeente vormen
en de surfplank vasthouden,
ik kan niet huilen,
niet jammeren, niet janken,
alleen amechtig vluchtige toespelingen uiten,
de prikkels komen terug,
ik herinner me vaag de visioenen van de onsterfelijken,
namen van doden maken indruk op me
en zonloze landschapsbeschrijvingen;
ik bedenk hoe het pad is overwoekerd,
hoe donker de vlakte geworden is,
hoe wegen verdwenen zijn en doornstruiken opgeschoten.
Blindgemaakte rebellen volgen hand in hand
een eenoog met een
geweer,
uit de baard van de Balkan druipt
gal en droefenis...
maar op het kerkhof
zijn de cipressen verdord
hier en daar is de grond gescheurd
en uit de spleten klinkt
een onbekend gezang,
een spookmelodie,
het marslied van de zondaars.

Lees verder op Stanza >>

Van welk gedicht gaat uw hart sneller slaan?

Jan uit Rutten:

'Geen één. Ik ben niet zo van de gedichten. Nee, ook niet als iemand een gedicht voordraagt. Dat doet mij niet zoveel. Mijn vrouw kan daar wel warm voor lopen. Wat voor soort gedichten? Dat weet ik niet. En ik kan het haar ook niet vragen, want ze is er nu niet.'

Lees de rest in de Stentor >>

Clinton bezoekt een dichtersavond

Moeilijk

Howard Nemerov over de Difficulty of Difficult Poetry:

"There is a sort of reader who finds everything difficult if it happens to be written in verse... Such readers really have a very simple problem: they don’t like poetry, even though some of them feel they ought to; and they very naturally want poems to be as easy as possible, in order that there may be no intellectual embarrassment about despising them."

Vanavond WordLounge in Haarlem...

Meer info? Klik op de afbeelding.

Breukers Bromt: Collectieve Propaganda of Agitprop?

Het Boekenbal is de jaarlijkse opening van de 'boekenweek'. Het wordt georganiseerd door de Stichting Collectieve Propaganda van het Nederlandse Boek, een wat schimmige club die aan leesbevordering probeert te doen. Vreemd genoeg wordt dat Boekenbal, bedoeld voor mensen uit het 'boekenvak', vooral bezocht door mensen uit andere 'vakken'.
Voor schrijvers  is het sowieso zo goed als onmogelijk om een kaartje te bemachtigen. Aanvragen verlopen via de uitgeverij en per uitgeverij is maar een beperkt aantal kaartjes beschikbaar.De CPNB heeft uitgeverijen onlangs een mail gestuurd over de voor 2008 te volgen procedure. Daaruit dit lange citaat:

Lees verder in de Kleine Zaal >>

Urs Engeler

Hatte man sich den Motor deutschsprachiger Experimental-Poesie so vorgestellt? Das Klischee dieses literarischen Genres ist groß, man fällt sofort rein. Engeler sah nicht aus wie die Dadaisten in steifen Anzügen, mit schwarzen Zylindern, die um 1916 die Züricher Hinterzimmer bevölkerten. Sein Haar stand ab, seine Augen sind lebendig – man fragt sich, ob die Bücher seines Verlags das bewirken. Was hatte dieser Mann zu lachen?

Lees meer over de Duitse uitgever Urs Engeler in Die Zeit >>

Een nieuwe lichtvoetigheid

Een dichter bij De Wereld Draait Door? Werkt dat? Nee, dus, zelfs niet als de dichter niet als dichter te gast is, maar óók componist is en net een 'modern' stuk heeft geschreven over Sneeuwwitje en Zeven Glazenwassers. Of zoiets.

Want de dichter/componist kan nooit op tegen de eencellige humor van Giel Beelen of de kampioensvragen van Van Nieuwkerk. En – helaas, helaas – de dichter/componist zelf was een tikkeltje aan de zelfgenoegzame, zouteloze kant. Welke dichter/componist? Lees maar, in de Kleine Zaal >> (Klik op het plaatje voor beter zicht)

Mijn favoriete citaat uit dit krantenstuk: 'Lichtvoetigheid is prima, graag zelfs, maar dan wel een nieuwe lichtvoetigheid. Eentje waarbij je niet alleen schaterlachend van je stoel valt, maar waarin je ook nog iets mee krijgt van de zwaarte van het echte leven.' Zo is het! Ik ben blij dat iemand dat nu eens onomwonden stelt.

Dichters mogen gratis naar Gedichtenbal

[ingezonden mededeling]

Traditiegetrouw wordt de Nationale Gedichtendag feestelijk ingeluid met het Gedichtenbal in het Amsterdamse Paradiso. Samen met gastheer Marcel Verreck vieren meer dan honderd dichters de vooravond van Gedichtendag. Die vooravond valt dit jaar op woensdag 30 januari. Die dichters hebben gratis toegang! Mail naar info@leidsepleintheaters.nl

De nominaties van de VSB-poëzieprijs worden die avond bekendgemaakt. Tevens is de officiële aanstelling van de eerste stadsdichter van Amsterdam.

Voorprogramma: een klein symposium met de stadsdeeldichter van Amsterdam-Centrum Adriaan Jaeggi, Gerrit Komrij en Bart Moeyaert, over het schrijven van stadsgedichten en gelegenheidsgedichten. Pas aan het eind gaat de dansvloer open. Voor het feest verplaatst men zich naar De Balie.  

GEDICHTENBAL 30 januari 2008, met optreden eerste stadsdichter van Amsterdam; Paradiso / aanvang 19.00 uur voorprogramma; vanaf 20.15 uur Gedichtenbal) / entree € 10,- incl. lidmaatschap / Kaartverkoop via de vaste verkooppunten van Paradiso, www.ssba.nl/weerwoord of de kassa van Stadsschouwburg Amsterdam: 020 6242311

Circa duizend fouten

Eerst bejubeld en daarna genadeloos onderuit gehaald. Dat overkwam Rober Faggen, de bezorger van The Notebooks of Robert Frost. Twee onderzoekers concludeerden dat Faggens boek 'is filled with errors'.

"Obliged though readers must be for this unknown Frost, the transcription is a scandal. To read this volume is to believe that Frost was a dyslexic and deranged speller, that his brisk notes frequently made no sense, that he often traded the expected word for some fanciful or perverse alternative."

Lees het hele artikel in The New York Times.

Limburgering

Als ik het woord ‘inburgering’ in de krant zie, heb ik de neiging het te lezen als ‘limburgering’. Is dat omdat ik zelf uit Limburg kom? Zeker, maar het heeft ook te maken met het optreden van de heer Geert Wilders, Nederlands bekendste Limburger. Maar wat een rare Limburger! Naar eigen zeggen lust hij ‘moslims rauw’. Niks inburgeren, die bevolkingsgroep, ophoepelen is het consigne! Lees de rest van Manuel Kneepkens beschouwing in de nieuwsbrief van de stichting Waterland >>

Gedichten op dinsdag: Menno van der Beek

Menno van der Beek publiceerde tot nu toe drie bundels: Vergezocht (1997), Waterdicht (2002) en Kaddisj (2007).  Hij werkt aan een nieuwe bundel, die net als Kaddisj in de Contrabasreeks zal verschijnen. Lees zijn gedichten in de Kleine Zaal >>

Amigos de la prensa...

Vanaf vandaag, en dan elke dinsdag, verzorg ik, jullie liefhebbende hoofdredacteur (a.i.), een poëzierubriek voor de Pers. Kijk op de website. Linksboven is een pdf te downloaden. De rubriek staat op bladzijde 17. Graag gedaan.

Gedicht Mark Boog op film

Nacht van de Poëzie uitgesteld

Het grootste dichtersfestival van Utrecht moet een andere vorm krijgen, nu muziekcentrum Vredenburg wordt verbouwd. De directie heeft daarom besloten het niet in maart, maar in het najaar te laten plaatsvinden.

Lees verder in het AD >>

Vicky Francken wint Meander Dichtersprijs

De literaire site Meander presenteerde in 2006 en 2007 43 talentvolle dichters in de rubriek Dichters [meander.italics.net/dichters].In december kozen medewerkers van Meander daaruit de beste zes. Vervolgens kozen lezers en donateurs via een online stemming daaruit hun favoriet. Vicky Francken kreeg 36% van de stemmen. Eric van Loo werd tweede met 23% van de stemmen, en Hedwig Selles derde met een op de vijf stemmen. Het is de eerste keer dat de Meander Dichtersprijs werd georganiseerd. De prijs bestaat dit keer uit een geldbedrag van 175 euro. Vicky Francken wordt op 3 februari a.s. gehuldigd tijdens Het Poëziepodium Ongehoord [www.ongehoordrotterdam.nl] in Rotterdam. Lees verder op de site van Meander >>

Freddie Cavalli (1955 - 2008)

Cavalli was zijn artiestennaam. In het echt heette hij Fred van Kampen. ''Maar dat klinkt natuurlijk niet erg rock-'n-roll. Dus toen heeft Herman er Cavalli van gemaakt, naar het nummer Romanza di Cavalli op het album Street. Ik kom dus niet uit Napels,'' aldus Cavalli uit de Staatsliedenbuurt in november 2006 in een interview met Metro. En die Herman was natuurlijk Herman Brood, in wiens band The Wild Romance Cavalli als bassist furore maakte. Fred van Kampen overleed vrijdagavond op 52-jarige leeftijd aan longkanker.

Lees het hele overlijdensbericht in het Parool >> Bekijk ook onderstaand filmpje. Cavalli, Brood en de rest van de 'Wild Romance' in topvorm. Brood en Cavalli zijn al dood... En ik herinner me hun glorietijd nog als de dag van gisteren... Ik word oud.

Stem voor de Herman de Coninckprijs voor het beste gedicht

Vanaf maandag 21 januari tot vrijdagnacht 25 januari 2008 kunt u zelf online uw stem uitbrengen voor het beste gedicht. Wie meestemt, maakt kans op boekencheques ter waarde van €100. De vijf genomineerde dichters zijn: Guido De Bruyn, Roger M.J. de Neef, Mark Insingel, Miriam Van hee en Mark van Tongele. Op 31 januari - Gedichtendag - wordt het winnende gedicht als gratis Gedichtenposter in de deelnemende boekhandels aangeboden.

Klik hier om te lezen, luisteren & stemmen.

Nieuw antiquariaat Gorcum

Poëziebundels zullen de komende jaren minder en minder via de reguliere boekhandel worden verkocht. Uiteraard blijft er een kleine groep boekhandels poëzie verkopen, maar om meer dan 40 boekhandels zal het niet gaan. Directe verkoop, via de uitgeverij of via de dichter zelf, wordt belangrijker. Ik vermoed dat sommige antiquariaten ook een grotere rol gaan spelen dan ze tot nu toe hebben gedaan.

Eén van die antiquariaten zou het onlangs geopende Antiquariaat Gorcum kunnen zijn. Het antiquariaat is opgericht door Joke Ravensbergen en Rijk van Kooij, bekend van de Salon voor Kunst en Poëzie, ook in Gorcum. Allen daarheen dus, naar Salon en Antiquariaat!

Zwagerman bouwt bruggen richting BNN

In de vakjury van 'Het televisiemoment van 2007' zat onder meer schrijver Joost Zwagerman. Zijn motivatie om het fragment uit De Grote Donorshow een 10 te geven en het fragment met Hans Teeuwen de Meiden van Halal terzijde te schuiven, was onnavolgbaar. Kort: Zwagerman vond het fragment met Teeuwen zélf het beste, maar de Donorshow leek hem van meer 'historisch belang'. En bovendien dacht hij dat 'het publiek' precies hetzelfde zou denken.

Zelden toonde een schrijver zo openlijk zijn lafhartigheid jegens de smaak van het 'gewone volk'. Dat het fragment met Teeuwen trouwens beter vond. We zagen Joost Zwagerman draaien, schuiven en kronkelen ineen. We zagen hem intellectueel ineenstorten. In een paar seconden en in wat misschien nu al hét televisiemoment van 2008 genoemd mag worden.

De Academie van de Gouden Ganzenveer heeft gezellig meegekeken, denk ik. Zij noemen Zwagerman 'en spraakmakende literator met een sterk gevoel voor maatschappelijke verantwoordelijkheid, als essayist, columnist, debater, presentator en als bruggenbouwer tussen kunst, literatuur en samenleving.' En kennen hem daarom de Gouden Ganzenveer 2008 toe. Bruggen bouwen. Van niks naar BNN...

Wat een vreemde academie, trouwens, die sinds 2002 (Michaël Zeeman) alleen nog winnaars uit de amusementsindustrie (en Tom Lanoye, vooruit) heeft weten aan te wijzen...

Nasa Patapiou

Nasa Patapiou (1952) werd geboren in het Cypriotische Rizokarpaso. Zij publiceerde in verschillende vooraanstaande Griekse literaire tijdschriften. In 1988 verscheen haar debuutbundel, To Fonien soma, waarvoor ze de Cypriotische Staatsprijs voor Poëzie kreeg. In 2001 verscheen haar historische studie Het consulaat van de Ionische Republiek, 1800-1807, die bekroond werd door de Academie van Athene. De hier gepubliceerde gedichten zijn afkomstig uit de door Stella Timonidou en mij samengestelde bloemlezing Wij wonen in een taal, uitgegeven te Brugge in 2004. (Kees Klok)

   Afkomst

Ik ontspring
Aan de bergen van het
Schiereiland van Karpasía
En mond uit in mijn lichaam
In mijn binnenste bronnen
En plassen
Spiegelbeelden in het water
Schaduwen in het rode bloed
Weerkaatsingen in de ochtend
En ’s avonds andere
Laat de Engel met het
Zwaard maar komen
En mijn rechterzij
Doorsteken
Zodat het bloed wegvloeit
Het water overstroomt
Schuimende golven
Mij omringen
Licht
Je omtrek zichtbaar maakt
Je grenzen getrokken worden
Zoals vroeger
En dat van mijn bezittingen
Alleen mijn stem blijft
Ik ben de denkende plant
Op de steiltes
Van het eiland Cyprus

Lees alle gedichten op Stanza >>

I hate this book

Ook zo'n hekel aan de bijbel? Of aan een ander boek dat iedereen voortdurend maar de hemel in prijst? Kijk eens op deze site en scheld mee, in het Engels: I hate this book >>

Van Oorschot gispt 'kunstjes' flikkende collega's...

'De concurrentiestrijd met de Volkskrant moet moordend zijn voor NRC Handelsblad want in 2008 organiseert haar Redactie Boeken voor de tweede keer in korte tijd een verkiezing van "het beste" literaire boek. Ditmaal gaat het om de wereldliteratuur. De voorronde is voorbij, en tot 1 maart aanstaande kan op de website http://www.hetbesteboek.nl worden gestemd op één van de tien overgebleven "beste" boeken.'

Aan het woord is Wouter van Oorschot, uitgever-directeur van Van Oorschot, op zijn eigen website. Hij gaat verder:

'Uitgeverij Van Oorschot prijkt met drie romans op deze lijst: Céline – Reis naar het einde van de nacht, Dostojevski – De broers Karamazov en Tolstoj – Oorlog en vrede.'

Fijn voor de uitgeverij. Toch? Bovendien zijn alle auteurs dood, dat scheelt weer vliegtickets, stel dat je ze naar Nederland wilt laten komen.

'Zulke verkiezingen zijn natuurlijk onzin. Wij, het volk, hoeven ons maar als pressiegroep te mobiliseren om enig boek als "beste" naar voren te schuiven. Helemáál onzin wordt het, wanneer een commerciële uitgeverij haar complete adressenbestand aanschrijft met het verzoek om op een van háár boeken te stemmen. Dit kunstje werd bij de vorige editie geflikt door collega-uitgeverij De Geus, die er daarmee bijna in slaagde om een van haar boeken op de eerste plaats te doen belanden.'

'Wij', 'het volk'? Een kunstje dat 'geflikt' wordt? Een 'commerciële' uitgeverij? Is dat een andere uitgeverij dan Van Oorschot, die niet-commercieel uitgeeft?

'De Redactie Boeken heeft er intussen op gewezen dat De Geus dit kunstje opnieuw geflikt heeft, zodat bij de beste tien boeken uit de wereldliteratuur nu romans prijken van Marianne Frederikson en Annie Proulx.'

Foei toch. Twee... auteurs van... de Geus... naast drie echte Van Oorschot-auteurs...

'Uit de herhaalde actie van De Geus kan men één van twee conclusies trekken.'

Hou ons toch niet in spanning, Wouter...

'1. Die hele verkiezing zal me een zorg zijn. 2. Hoe onzinnig zulke verkiezingen ook, dit wordt me te gortig.'

Ja... ja... zeg nou...

'Mijn conclusie was de tweede.'

Hè hè...

'Mocht u mijn conclusie delen, wil mij dan vergeven dat ik de romans van Céline, Dostojevski en Tolstoj onder uw aandacht heb gebracht. Zelf heb ik Tolstoj gekozen en er zelfs 2500 tekens aan gewijd om mijn stem 5 x te laten meetellen in plaats van 1 x. Met vriendelijke groet, Wouter van Oorschot.'

Waarmee Van Oorschot geen haar beter is dan die dekselse kwajongens van de Geus, en waarbij het nog maar de vraag is wie hier nu wat flikt jegens wie...

Heerlijke, collegiale wereld, die boekenwereld. Mij dunkt: bij De Geus weet men beter hoe onzinverkiezingen te kapen dan bij Van Oorschot. Hulde dus, voor De Geus, een uitgeverij die de onleesbare 'boeken' van Kader Abdolah tot literatuur heeft weten te promoveren – en dat is pas echt een kunst(je).

Je komt er wel bovenop

Een recensie van een onbekende:

'Heb net de bundel van Ton van 't Hof gelezen – 'Je komt er wel bovenop', de eerste Nederlandstalige flarfbundel. Fascinerend moet ik zeggen (nee wil ik). Voor wie het niet weet, flarf is zoekmachines op internet gebruiken als bron voor de poëzie. Van 't Hof doet dat uiterst bedreven, waarbij de directheid, het onzinnige en het schandalige zich mooi verhouden tot diepte. Maar meer dan lachen en verbazen durft zijn poëzie ook mede te delen – niet de eerste levensbehoefte overigens, flarf gebruikt de nodige zelfspot. Zoals vele dichters stelt een flarfist de werkelijkheid zelf samen, maar hij/zij gebruikt louter internet als bron. Da's lekker modern, wat mij betreft, passend voor deze tijd. Van 't Hof heeft ook veel moois over flarf te zeggen. Klik op de link bij interessante zaken (en u krijgt een .pdf).'

Je komt er wel bovenop, een preview, € 12.95 + verzendkosten, te bestellen via e-mail.

Drie cursussen voor de prijs van één!

Drie cursussen! Voor de prijs van 1! Op Poetry Kessel-Lo. Geschreven door Adriaan Krabbendam. Lees maar >>

Oneigenlijk gebruik: nieuwe essays Geert Buelens

'Aan de vooravond van Gedichtendag 2008 gooit Het beschrijf met dichter en hoogleraar Geert Buelens de deuren en ramen van de poëzie open,' lees ik op de website van PassaPorta. Dat is minder, voor Geert Buelens. Hopelijk gooien ze niet te hard met hem. Hoewel. Ik denk dat bedoeld wordt: 'Aan de vooravond van  Gedichtendag 2008 gooit Het beschrijf samen met dichter en hoogleraar Geert Buelens de deuren en ramen van de poëzie open.' Dat ligt meer in de lijn der verwachting.

Het beschrijf en Buelens doen dat naar aanleiding van Buelens nieuwe essaybundel Oneigenlijk gebruik (Vantilt). In dit boek buigt professor Buelens zich over de eeuwenoude & helaas niet te beantwoorden vraag: 'Wat betekent poëzie?' Zijn beschouwingen gaan over van alles en nog wat: van Bob Dylan tot H.H. ter Balkt en de interactie tussen taal en muziek in de Amerikaanse zwarte cultuur. Een ongewoon rijk boek, zou een uitgever dan zeggen. Ik bedoel maar.

Presentaties:
PassaPorta op woensdag 30 januari. Meer informatie: hier >>
Universiteit Utrecht op donderdag 24 januari. Meer informatie: hier >>

Hemorroïden

Gisteren ontving ik de bloemlezing Samen is het mooist, een uitgave van de Chronisch Zieken en Gehandicapten Raad Nederland. De door Ingmar Heytze samengestelde bundel bevat werk van allerhande dichters en prozaschrijvers, van C. Buddingh' tot Harry Zevenbergen en van Vrouwkje Tuinman tot Armando. Én een gedicht van mij; uiteraard, want als er iemand is, die weet heeft van chronische ziekten en letterlijk baadt in de (lichte) handicaps, dan ben ik het wel. Mijn bijdrage 'Hemorroïden' staat te lezen in de Kleine Zaal >>

A.A.M. Stols en de Helikon

Alexandre A.M. Stols (1900-1973) werd geboren te Maastricht als zoon van een drukker (zijn vader was mede-eigenaar van drukkerij Boosten & Stols) en kreeg zodoende de liefde voor mooi verzorgde boeken met de paplepel ingegoten. Op zijn tweeëntwintigste gaf Stols al zijn eerste boek uit, Aenleidinge ter Nederduitsche dichtkunste van Vondel. In de hieropvolgende jaren groeide Stols uit tot een succesvol uitgever van bijzondere boeken in beperkte oplage.

Het fonds van Alexandre Stols bestond voor een groot deel uit titels van Nederlandse grootheden als Adriaan Roland Holst, J.C. Bloem en Jan Slauerhoff (van deze dichter gaf Stols o.a. de bundels Serenade en Soleares uit), maar ook in kleine kring gewaardeerde Franse auteurs als Valery Larbaud en Paul Valéry mochten zich verheugen in Stols' aandacht.

In 1931 richtte de ambitieuze Stols zijn eigen poëzietijdschrift op, Helikon, waarvan hij zowel het zakelijke als het redactionele werk op zich nam. Over zijn drijfveren valt in de aanbiedingsfolder van het tijdschrift te lezen:

Lees op Antiqbook het hele artikel van Menno Voskuil over Stols' reeks de Helikon >>

Manuel Kneepkens-route

Op 31 januari aanstaande (Gedichtendag) wordt de Manuel Kneepkens-route in Heerlen geopend. Talloze Limburgerse poëzieliefhebbers trekken die dag deo volente met een bus door Heerlen en Terwinselen, de geboortegrond van de dichter en (ex-)politicus. Zij houden dan halt bij de plekken waarover Kneepkens ooit een gedicht schreef. De auteur leest die ter plekke voor.

De verzamelde ‘Mijnstreekgedichten’ zijn ter gelegenheid van deze blijde gebeurtenis uit vorige publicaties bijeengebracht en opnieuw uitgegeven. Meer informatie hierover op de website van Heerlen en op de website van de plaatselijke bibliotheek. Inlichtingen, inschrijvingen voor de tocht en het bestellen van de publicatie: 045 577 222 5

Literatuuronderzoek bewijst: kwetsen moet mogen

U kent de eindeloze en zenuwloze hedendaagse discussie over het ‘kwetsen’ van geliefde gevoelens. Herkauwer begrijpt vaak niet hoe men hoe dan ook over principiële verschillen kan spreken zonder af en toe te verklaren dat sommige stellingen nogal onzinnig, onbegrijpelijk of onacceptabel zijn. Echt ruw taalgebruik is daarbij niet eens nodig - hoewel dat een enkele keer functioneel kan zijn om verstarde stellingen en totaal verpolderde posities te doorbreken.

Precies. Lees verder, bij 'Herkauwer' André Hanou >>

Sean O'Brien wint de 2007 TS Eliot prize

"In The Drowned Book, O'Brien, who was born in Hull, returns to the industrial-northern landscape so familiar to his readers, following the paths of clogged and gloomy waterways and charting our debased relationship with water in murky and menacing language. The poet Peter Porter, who chaired the judging panel of WN Herbert and Sujata Bhatt, called O'Brien "a major artist" and described The Drowned Book as "fierce, funny and deeply melancholy"." Lees het volledige artikel.

Blizzard

The snow will bring the world indoors, the fall
That saves the Gulf Stream and the Greenland Shelf.
White abolitionist of maps and calendars,
Its Lenten rigour pillowed like a sin, it means
To be the only season, falling always on itself.
To put an end to all analogy, pure cold
That proves what it need never say,
It calls us home again, beneath a drift
In which the figure and the ground collapse -
No more redundancy, no more perhaps.

Lees het hele gedicht >>

Wilfried Adams 1947 – 2008

Belgische correspondenten Willy Tibergien en Alain Delmotte melden dat de Antwerpse dichter Wilfried Adams vandaag is overleden. Adams was een groot kenner van het werk van Jos De Haes en H.C.Pernath; zijn eigen werk draagt de sporen van die bewondering. Hij schreef onder meer Graafschap (1970), Dagwaarts een woord (1972), Uw afwezigheid (1986) en Met name (1997). DBNL meldt: 'Zijn eerste bundel is Graafschap (1970), sterk abstracte en gesloten poëzie waarin de taal de functie krijgt van zuivering en herschepping van de werkelijkheid. Dat geldt ook nog voor Dagwaarts een woord (1972) en Geen vogelkreet de roos (1975). Zijn latere poëzie is minder autonomistisch.' 

Dichten is niet ongevaarlijk – het vervolg

Nadat de Sardijnse dichter Peppino Marotto eind vorig jaar op straat werd doodgeschoten (zie dit DPM-bericht), is in de stad Orgosolo, waar Marotto woonde en werkte, een bloedige vendetta uitgebroken. Twee broers werden met 12 kogels afgemaakt in wat een wraakactie lijkt te zijn voor de moord op Marotto, zo meldt The Guardian.

Lees verder bij de Papieren Man >>

Dichten is opener dan toe

1. Ontregeling en de uitdaging van het échec. Ceci n’est pas une poésie. Poëzie wordt wel eens voorgesteld als een verknoopt weefsel. Nu eens met zorgzaamheid geweven als een onthecht Perzisch tapijtje, dan weer geconstrueerd als een gerafelde lappendeken. Zich steeds bewust van de noodzaak van een eigen onnavolgbare vorm en van een specifieke schriftuur. Het gedicht zoekt zelf zijn taalvorm. Dat laatste is bekend. En wat me hier vooral bezighoudt: taal sorteert bij een talig wezen effect. Poëzie kan behagen, maar evengoed ontregelen. En alles wat daartussen ligt. Alleen al door zijn vorm kan het gedicht ons laten opschrikken uit een sluimertoestand, en confronteren met een andere blik.

Lees de rest van Yves T'Sjoens bijdrage in de Kleine Zaal >>

Mark Boog – Gedichtendagbundel & Second Life

Op 31 januari is het Gedichtendag. Mark Boog levert de traditionele 'Gedichtendagbundel'. Een jaarlijks verschijnend boekje met tien nieuwe verzen van een bekende dichter dat voor maar €2,50 in de winkel ligt. Boogs bundel heet Alle dagen zijn van liefde.

Lees een interview met Boog in de Kleine Zaal >>

Lees ook dit interessante interview, dat Nico de Boer de auteur ontfutselde, in BN/De Stem >>

Zondag met William Blake

Met dank aan Steven van Ammel.

Het nieuwe uitgeverscircuit

Gisteren ontving ik OCHO #14, 'a Menendez publication'. Didi Menendez is een Amerikaanse schilder, dichter en selfmade uitgever van het poëziemagazine MIPOesias en de maandelijks verschijnende bloemlezing OCHO. Ik besloot OCHO #14, een POD uitgave, aan te schaffen na een lovende recensie van Ron Silliman:

'In sum, Ocho 14 is a great read, the liveliest number in this series’ exceptionally diverse & risk-taking issues to date. It’s worth noting that Didi Menendez is quite willing – actively trying, I suspect – to pick guest editors no one else would think of to put into the same sequence. The result is that each number is an exceptionally strong argument for a different aesthetic.'

En het is inderdaad een indrukwekkend nummer, waarin een aantal van mijn favoriete Amerikaanse dichters van dit moment – Charles Bernstein, Nada Gordon, Sharon Mesmer en Gary Sullivan – schittert met nieuwe gedichten.

Maar ik wil het hier nu niet verder over de inhoud van OCHO hebben, wel over de verschuiving die ik meen waar te nemen in het Amerikaanse uitgeverscircuit. Internet biedt inmiddels op grote schaal de mogelijkheid om zelf, dat wil zeggen buiten het reguliere uitgeverscircuit om, boeken en tijdschriften te publiceren én te distribueren. POD drukkerijen schieten als paddenstoelen uit de grond en bieden massaal hun diensten online aan. Gratis te verkrijgen software ondersteunt de leek bij de opmaak van een tijdschrift of boek. Is het boek eenmaal geupload, dan kan het online aan de klant worden aangeboden. Bij verkoop wordt de verzending volledig voor je verzorgd en de eventuele winst automatisch overgeschreven. Een kind kan de was doen. Ik weet dat uit eigen ervaring, zie Uitgeverij Stanza.

Ook Didi Menendez en enkele andere Engelstalige dichters, onder wie Mark Young en Reb Livingston, hebben inmiddels de wegen van het nieuwe uitgeven gevonden. Natuurlijk, ook vroeger publiceerden dichters buiten het reguliere uitgeverscircuit om. Het verschil met toen is de deugdelijkheid – het stencil is vervangen door boekuitgaven van redelijke kwaliteit – en de mogelijkheid om wereldwijd te distribueren. Bovendien worden de dichters meestal pas achteraf en naar het verkochte aantal boeken betaald, waardoor een investering vooraf niet meer nodig is en er geen enkel financieel risico hoeft te worden gelopen; men blijft bij Lulu of Blurb nooit met een onverkocht aantal boeken zitten. Voorts is het magazine of boek, zolang het in de POD etalage blijft staan, ook jaren later nog te verkrijgen.

Daarnaast constateer ik dat Menendez, Young en Livingston niet de minste dichters uitgeven. Er is zo langzamerhand een alternatief Engelstalig circuit van flinke omvang ontstaan, waaraan steeds meer gerenommeerde dichters deelnemen en dat qua poëzie als behoorlijk opwindend mag worden bestempeld. Dit laatste is ongetwijfeld een reden waarom er zowel online als in druk steeds vaker aandacht aan dit circuit en zijn uitgaven wordt geschonken, hetgeen de verkoop, vermoed ik, ten goede komt.

Ik geloof dat er voor deze nieuwe wijze van uitgeven een gouden toekomst is weggelegd. Het biedt de mogelijkheid om poëzie waaraan traditionele uitgeverijen om uiteenlopende redenen niet aanwillen zonder enig financieel risico en in betaalbare uitgaven op de markt te brengen. Ik geloof zelfs dat steeds meer dichters er voor zullen kiezen om uitgebracht te worden in het alternatieve, opwindende circuit in plaats van een suffig traditioneel fonds.

En oh ja, OCHO is inmiddels via Amazon.com ook digitaal verkrijgbaar, voor $2.95, om gelezen te worden op de nieuwe Kindle Reader, die wel een eenmalige investering vergt van $399.00, maar in minder dan 40 downloads is terugverdiend. Mijn boekenkast zit vol, ik ga dan ook zo'n reader, zodra beschikbaar op de Europese markt, aanschaffen.

Nu nog wachten op enkele durfallen, die het Nederlandstalige uitgeverscircuit durven uit te dagen.

Gedichtendagprijzen

Remco Campert, Rogi Wieg en Anne Vegter hebben in 2007 de mooiste gedichten geschreven. Dat vindt in elk geval de jury van de Gedichtendagprijzen 2008 die de jaarlijkse trofeeën aan de drie heeft toegekend. De organisatie van de Gedichtendag (30 januari) heeft dat zaterdag laten weten. Campert, Wieg en Vegter vielen in de prijzen met respectievelijk 'Op de Overtoom', 'Geen revolver' en 'All inclusive'. De prijzen bestaan uit 2500 euro voor iedere dichter, deels in boekenbonnen. Lees het AD, en huiver bij de kop >>

Monopolie op de waarheid

En jawel. Joost Zwagerman gaf in zijn hoedanigheid van 'mediakenner' (een nieuwe carrière?) punten aan een showprogramma van BNN... Gelukkig hebben we nog steeds de video van Hans Teeuwen.

De Tribune in Maastricht

Graag maak ik van de gelegenheid gebruik om reclame te maken voor een mooie, onafhankelijke en goed gesorteerde boekhandel in Maastricht: De Tribune. Al jarenlang het adres voor poëzie- en literatuurliefhebbers uit stad en verre omgeving.

Bij de Guardian mogen ze dan wel zeggen dat de ketenboekhandel zo mooi is, maar van een mooie tafel kun je niet eten. Bovendien hebben ze bij die ketenboekhandel binnen een half jaar de directeur weggepest, dus wie daar koopt is medeschuldig aan slecht gedrag jegens de mensheid.

Tot slot citeer ik hier met graagte Lucas 19: 45-46: 'Hij ging naar de tempel, waar hij de handelaars begon weg te jagen, terwijl hij hun toevoegde: "Er staat geschreven: 'Mijn huis moet een huis van gebed zijn,' maar jullie hebben er een rovershol van gemaakt!"'

A bookshop made in heaven

Selexyz Dominicanen in Maastricht is 's werelds mooiste boekhandel.

Henri Chopin overleden

De Papieren Man meldt: 'Deze week raakte bekend dat de Franse avantgardische dichter en geluidsperformer Henri Chopin op 85-jarige leeftijd in Dereham (Groot-Brittannië) is overleden. Chopin wordt beschouwd als de uitvinder van wat hij zelf de 'poésie sonore' noemde: hij gebruikte bandrecorders, studiotechologie en gemanipuleerde geluiden van de menselijke stem in zijn gedichten. In 1957 verscheen Signes als resultaat van zijn doorgedreven experimenten met tape en stem. Vooral zijn tijdschrift Cinquième Saison en zijn revue OU maakten furore, waarin hij teksten, collages en audiovisuele uitgaves aan elkaar koppelde én onder meer William S. Burroughs onder dak nam. Chopin leunde nauw aan bij stromingen als het lettrisme en Fluxus.' Lees het hele bericht >>

Wees niet wreed - dichters voor & over Elvis

Kijk hier voor info over het programma >> en klik op het plaatje voor nog meer info.

Bogaert, Ducal en Holvoet-Hanssen genomineerd

Op maandag 4 februari 2008 worden de CultuurPrijzen Vlaanderen 2007 uitgereikt in deSingel in Antwerpen. Met deze prijzen bekroont de Vlaamse Gemeenschap persoonlijkheden en organisaties die op een bijzondere manier kleur en uitstraling geven aan de cultuurbeleving in Vlaanderen. Er zijn nominaties in tal van categorieën, zoals Literatuur, Muziek, Algemene Culturele Verdienste en (heel bijzonder) Smaakcultuur. In de categorie Poëzie zijn drie dichters genomineerd: Paul Bogaert, Charles Ducal en Peter Holvoet-Hanssen

Fierens leest Jess de Gruyter – twee films voor twee heren

Kijk eens, en lees dan >>, want het is maar niks gedaan als 'geen kat' dit leest. Kijk anders ook even op De Gruyters website >>

Een Babylonische Boekenberg, of zee

Vijf grote Europese websites inzake antiquarische en tweedehandsboeken hebben de vereniging en website Marelibri.com opgericht. Daar kan het collectieve aanbod van de verschillende leden worden doorzocht. Het gaat om zo'n 20 miljoen boeken, afkomstig uit een aanbod van 2.000 antiquaren. Marelibri.com, dat momenteel nog in een testfase verkeert, wordt daarmee naar eigen zeggen een van de grootste sites voor antiquarische en tweedehandsboeken in Europa. De aangesloten websites zijn: Antiqbook (Nederland), Prolibri (Duitsland), Livre-Rare-Book (Frankrijk), Uniliber (Spanje) en Maremagnum (Italië).

Lees verder onder de links en bij de Papieren Man >>

De smaak van stilte

Adam Kirsch onderscheidt in een essay in Poetry een 'poetry of the world' en een 'poetry of the earth'. In een 'poetry of the world' is de dichter almachtig aanwezig:

'If [...] the poet is more concerned with world—with the historical, mythic, and spiritual context that the poem creates or invokes—he will tend to see poetry as an active art, and in some sense even a domineering one. The poet of world doesn't just want to preserve an experience with the reader; he wants to interpret experience for the reader. He goes beyond names to commandments.'

In een 'poetry of the earth' gaat de dichter een intieme relatie aan met de lezer, die hij beschouwt als een 'soort partner' in de creatie van zijn werk:

'If the poet is primarily concerned with earth—with displaying particular being and concrete reality—he will tend to conceive of poetry as a passive art, concerned with perception and preservation. The ideal of such poetry is naming: by finding the right name for every being, the poet functions as Adam did in the Garden of Eden, completing God's creation by bringing it into the human realm of language.'

In de 20e eeuw, vervolgt Kirsch, vond er een verschuiving plaats van een 'poetry of the world' naar een 'poetry of the earth':

'The Modernists—and Heidegger belonged to the generation of Eliot and Pound—looked to poetry to re-establish a world, in the Heideggerian sense, at a time when the world they inherited had been shattered. [...] [T]he decline of the poetry of world has meant the rise of the poetry of earth. This poetry—our poetry—prefers to imagine the artist not as a creator, but as a witness. It has a strong sense of ethical obligation, holding that the poet must serve as a bearer of memories and perceptions that history would otherwise sweep away.'

Maar volgens Kirsch is het metafysche aspect geenszins uit onze hedendaagse poëzie verdwenen, integendeel:

'The more widely you read, in fact, the clearer it becomes that our poetry has a distinctive metaphysics, a set of principles or intuitions held in common by poets as different as Seamus Heaney, Charles Simic, and Billy Collins.'

Kirsch is van mening dat de uitdaging voor de hedendaagse dichter ligt in een ontstijgen van het louter catalogiseren van het zichtbare:

'But for the poetry of earth to be more than a bare catalogue of things seen, for it to achieve the linguistic and emotional richness of great poetry, requires a specifically artistic discipline as well. The poet of earth must use language to make us notice what we usually ignore [...] but he must avoid constructing the kind of coercive, tendentious myth that Heidegger builds around those shoes.'

En een mogelijkheid tot dat ontstijgen ligt in het wit van de pagina:

'For if the poet's calling is to let beings be, then anything he says about them is a kind of violation of their integrity; the best poetry would have "the taste of silence." [...] The whiteness the poet seeks is an absence, but also the trace of a presence. It is the white not of void but of erasure, the silence not of muteness but of reticence. [...] It is a contemporary version of the medieval via negativa: only what cannot be said is worth saying.'

Adam Kirsch's essay, dat voor een belangrijk deel wordt onderbouwd met uitspraken van Martin Heidegger, is de moeite van het volledig lezen waard.

Driek van Wissen over 'Boer zoekt vrouw'

'Wanneer ik op de buis die boeren zie / Die daar een handvol vrouwen vergelijken'. Dichter des Vaderlands Driek van Wissen laat zich meeslepen door de boeiende materie, die Boer zoekt vrouw blijkbaar te bieden heeft. Lees zijn diep-doorvoelde vers op de website van het programma >>

Mislukte Koplandfilm?

Ook als er geen nieuwe gedichten van hem verschijnen, blijft Rutger Kopland de gemoederen bezighouden. Bijvoorbeeld met De taal van het verlangen, een documentaire van de stichting Beeldlijn die vorig jaar werd bekroond met een NL Award voor regionale omroepproducties en nu op dvd is uitgebracht. Lees verder op Woest en Ledig >>