Jeroen Mettes (1978-2006)

"de taal van de dichter is die van de gemeenschap, welke die ook moge zijn"
(een flarf-gedicht)

stafleden:

Jeroen Mettes breit nog een echte recensie aan
zijn stuk van gisteren wanneer hij beweert
dat verschillende gedichten ook tot verschillende leeshoudingen noopt

on Blogger since: July 2005

Getekend: Trauma, Getuigenis en Allegorie in Maus
Zoals ik berichtte wilde ik naar aanleiding van de discussie
nog aandacht besteden aan de divan van Freud.

Zonder Organen is een verhaal van Jeroen Mettes,
iemand die eerder in Zoetermeer publiceerde.
Een tekst verscheurd door pornochat, herinneringen en computerbeelden.

When are we going to hear the story of Alphonse van Worden's father? Or did I miss it?
Never gonna tell the story

Het gaat nog een keer over de meest recente
een bijzonder talent om op een talent te lijken – Jeroen Mettes
ik ren wel naar de boekhandel om de nieuwe Van Bastelaere,

zoals ik ook zal doen wanneer
Jeroen Mettes een bundel uitbrengt.
hij lijkt mij wel in staat om te zeggen:

"Nee hoor, ik laat me niet inpalmen door de gevestigde orde.
Ik blijf op mijn eigen weblog want daar ligt mijn toekomst."
En ik denk dat hij gelijk heeft.

Fair enough

Dan krijg je een stuk als dit. Over de al dan niet ondermijnde werkelijkheid,
en meer literair-wetenschappelijke cliché's. Een schoolvoorbeeld
van een goed voorbeeld van vervelend en onsamenhangend proza

Jeroen Mettes bekritiseert de poëzie in elk geval niet vanuit
een ivoren toren, want heeft een eigen weblog
Het zou een leugen zijn als ik nu schreef dat hij gek is op deze bundel.

'Ik haat moralisme. Ik merk dat het een behoefte is,
een emotionele nog wel.' Dat is van een eerlijkheid
die je nog maar zelden tegenkomt

Wish I could read your blog!!!
Me too. You'd be the ideal reader.

De te Leiden werkzame literatuurwetenschapper maakt
rake observaties over poëzie, politiek en wat daar zoal mee samenhangt.

Had je dit resultaat niet verwacht?
Geef aan waarom zodat wij dit in de toekomst kunnen voorkomen.

Xavier Roelens