Twitter

Facebook

Uitgeverij De Contrabas
Man zoekt bal van Sander de Vaan -- de voetbalbundel voor dit WK

Elders

31 juli 2014

Notities over poëzie (1): Anne van Amstel

Een flinke poos heb ik weinig poëzie gelezen. Ineens had ik er geen zin meer in, in die eindeloze stroom nieuwe bundels. Een merkwaardig, ongekend gevoel. De laatste maanden was ik wel bezig met het maken van een paar bloemlezingen (waarvoor je je door de al bekende rijstebrijberg heen eet), dus zonder poëzie hoefde het niet. Nieuwe poëzie hoefde er niet per se bij.

Afgelopen weekend las ik het mij toegezonden boekje Geef me nu ik wil van Anne van Amstel. Het is een bibliofiele uitgave van de Avalonpers te Woubrugge (bundel ontbreekt nog op website), oplage 90 genummerde en gesigneerde exemplaren. De uitgave bevat 14 gedichten waarvan de eerste regels allemaal beginnen met ‘geef me’ en de tweede regels met ‘ik wil’, bijvoorbeeld ‘geef me een muts nu / ik wil zoeken bij het vuil’. Die kleine bundel markeert, zou je kunnen zeggen, mijn herintrede.

Lees meer "Notities over poëzie (1): Anne van Amstel" »

30 juli 2014

Gelezen boeken: J.L. Carr

2_2557Sommige boeken zijn erg goed, maar je kunt niet uitleggen waaróm. Het lijkt bij eerste lezing alsof ze er altijd al zijn geweest, alsof je ze al in een ver verleden eens las, en ze gaan nooit meer uit je herinnering.

J.L. Carrs korte roman Een maand op het land is zo’n boek. Ik las het twee keer. een keer toen de eerste vertaling (Een maand in de provincie geheten) werd verramsjt, eind jaren tachtig van de vorige eeuw, en een paar dagen geleden. Beide keren was ik diep onder de indruk. De zucht naar herontdekte meesterwerken en de herdenking van de Eerste Wereldoorlog redden het werk van een wisse dood in het Nederlandse taalgebied en dat is een goede daad van Nieuw Amsterdam.

Lees meer "Gelezen boeken: J.L. Carr" »

Open brief aan Dick Bruna

NijnnijnnijnGenoeg geklaagd. Meneer Bruna, ik hoop dat het u goed gaat en ben zeer benieuwd naar een overzichtstentoonstelling van of een boek met al uw andere grafische werk. Zodat de kunstenaar Bruna wordt gerehabiliteerd. Twee zielen woonden in zijn borst: de boekenman en de kinderboekenschrijver. Met een imposant oeuvre als resultaat, ondanks én dankzij Nijn.

Ik schreef een open brief aan Dick Bruna, die vandaag bekend liet maken dat hij definitief stopt met de reeks Nijntje... Op DUIC.

29 juli 2014

Pieter Waterdrinker over de psyche van Poetin, in Vrij Nederland

De expresstrein terug naar Kiev vertrok. Velden vol zonnebloemen gleden even later voorbij; een zee van goud, blikkerend onder purperrood strijklicht. De Oost-Europese natuur toonde schaamteloos haar schoonheid. De volgende halte was Poltava. Af en toe, als ik via roaming internet had, volgde ik de Twitter-berichten van Olaf Koens. 
Hij was als een van de eersten in de tot hel omgetoverde korenvelden ter plekke; tussen de brokstukken, de lichamen en de ondraaglijke stank had hij er vlak na aankomst de nacht doorgebracht. Zijn verslagen waren geserreerd; doortrokken van een diepe menselijkheid.
‘Gaat u door naar Kiev?’
‘Ja, naar Kiev.’ 
Toen pas zag de conducteur, een piepjonge kerel nog, dat mijn paspoort Nederlands was. Hij maakte een korte buiging terwijl hij watervlug een orthodox kruisje sloeg. De tranen stonden in zijn licht Tataarse ogen. 
‘Wat kan ik zeggen?’ zei hij.
Tot mijn opluchting liep de man meteen door.

Lees het prachtige ‘Een romancier-Kremlinoloog over Rusland’ van Pieter Waterdrinker op de website van Vrij Nederland >>

28 juli 2014

Boeken die ik twaalf jaar niet heb gezien (8): Heere Heeresma

Een dagje naar het strand, gevonden in een van de bananendozen, is een korte roman. Het betreft de drieëntwintigste druk (jubileumuitgave) die in 1989 door Thomas Rap te Amsterdam op de markt werd gebracht. Rap gaf vaak heel kleine boeken uit. Dit is er ook zo een: 11,5 bij 17,5 centimeter, een flinke slag kleiner dan de standaardmaat die Reinold Kuipers voor een pocket aanhield, 12,5 x 20 centimeter.

Heere Heeresma is na zijn dood een cultschrijver geworden. Af en toe flakkert de belangstelling voor zijn werk even op, zoals vorig jaar, toen Anton de Goede het boek Kaddish voor een buurt bezorgde en inleidde, of een jaar eerder, toen aan de in 2011 overleden auteur een nummer van Uitgelezen boeken werd gewijd (ook al samengesteld door Anton de Goede, overigens). Voor dat blad schreef ik dit korte artikel, over het laatste bij leven van Heeresma verschenen boek: Kijk, een drenkeling komt voorbij.

Lees aflevering 8 van mijn Tzumrubriek hier >>

Holisme: de échte vijand van de literatuur, Benali en Dautzenberg voeren achterhoedegevecht

Vervolg op dit, dit, dit en dit artikel geeft Hans van Willigenburg de discussie een wending: 

‘Dezer dagen woedt er, onder de bezielende aanwakkering van schrijvers als Abdelkader Benali en Anton Dautzenberg, een nogal provinciaalse en uitgekauwde discussie over ‘engagement in de literatuur’. Eerlijk gezegd kan dat engagement me niet zoveel schelen, want wie de laatste schermutselingen in de boekenbranche, de malaise bij de uitgeverijen, het afschaffen van literatuuronderwijs op de scholen en de afkalvende positie van de letteren in de universitaire wereld werkelijk tot zich door laat dringen, stelt zichzelf de veel ernstiger vraag: literatuur, wel of niet geëngageerd, heeft dat überhaupt nog een toekomst? Een veeg teken in dit verband is het ongebreideld oprukken van de holistische denkwijze, zoals hierboven geschetst, onder andere vertaald in de opkomst van zogenaamde, lach niet, ‘‘boekendokters’’, die op allerlei literair ruikende beurzen, manifestaties, braderieën en andersoortige samenkomsten van geestrijke aard ‘‘een consult’’ aanbieden, zodat ik eindelijk de boeken ga lezen ‘‘die bij mij passen’’ en ‘‘me dichter naar mijn bron zullen leiden’’.’

Hans van Willigenburgs beschouwing ‘Holisme: de échte vijand van de literatuur, Benali en Dautzenberg voeren achterhoedegevecht’ is te lezen op The Post Online.

27 juli 2014

Rutger H. Cornets de Groot over A.H.J. Dautzenbergs NRC-artikel

A.H.J. Dautzenberg publiceerde vrijdag een heel merkwaardig stuk in de NRC. Zo'n stuk waarvan men zegt dat het 'schreeuwt om een reactie'. Ik denk eerder dat het graag zo'n stuk wil zijn dat schreeuwt om een reactie. Een schreeuw om een schreeuw ahw.

Maar is dat niet precies Dautzenbergs talent?

Hij beweerde een nier te hebben afgestaan aan een wildvreemde: het bleek niet waar. Hij meldde zich aan bij pedofielenvereniging Martijn, toen dat nog kon – maar niet uit nood; het was 'uit protest' zoals hij ook in dit stuk schrijft. Een vorm van solidariteit dus – maar niet met Martijn helaas. Arme mensen. Stenen door de voorruit aan de ene kant, door Dautzenberg gebuttfuckt aan de andere.

Lees meer "Rutger H. Cornets de Groot over A.H.J. Dautzenbergs NRC-artikel" »

10 redenen waarom 10 redenen soms geen redenen zijn

Naar aanleiding van dit stuk van Daan Stoffelsen.

1. Dautzenberg heeft het over de durf om tegen heersende meningen in te gaan. Niet over politiek engagement.
2. Alle geschreven teksten kunnen tot het domein van de literatuur worden gerekend.
3. Het werk van dode schrijvers mag geen inspiratiebron zijn? Dan ook geen gezeur meer in De Revisor over Frans Kellendonk. En hoezo, een vreedzaam beroep?
4. Hier komt een staaltje schoolmeestersbluf. Ik weet, ik weet, wat jij niet weet...En jij bent af.
5. Leon de Winter is een betrokken auteur die regelmatig zinnige dingen zegt. Dat is wat ik er van vind. Leve Leon de Winter (en alle andere lieve schrijvers)!
6. Zie 4.
7. Zie 4.
8. Dat wist ik niet zeg.
9. Een schrijver vecht met zijn teksten. In kranten, bladen en boeken. Dat moet hij doen. Inderdaad, moet. (Soms mag dat even gezegd.)
10. De moraal kan verschillende vormen aannemen... en kan ook verstikken. Zoals nu, in de Nederlandse literatuur, het geval is. Schoolmeesters en zedenpredikers, die hun vingertje laten wapperen als iemand heel even buiten de lijntjes kleurt...

26 juli 2014

Rob van Essen reageert op A.H.J. Dautzenberg (en Daan Stoffelsen ook, update)

‘Want kijk: stel dat we door Dautzenbergs betoog zo worden aangegrepen (en waarom ook niet) dat we al onze kookboeken-in-aanbouw deleten, al onze kritiek op Dautzenberg inslikken en alle koosnaampjes vervangen door scheldwoorden,  en de komende jaren een stroom van romans het licht laten zien die irriteren, verwarren en verwonden en zo geëngageerd zijn dat Houellebecq spontaan de tanden weer in de bek groeien – dan duikt daar opeens Dautzenberg uit de coulissen op om triomfantelijk te roepen: ‘‘Kijk  nou eens hoe volgzaam ze zijn! Je schrijft één opiniestuk en ze doen uit angst er niet meer bij te horen precies waartoe je ze oproept, en ze hebben niet eens door dat alleen dat al alle kracht uit hun boeken haalt! Kijk nou eens, al die klonen van Hermans en Reve, statischer is de Nederlandse literatuur nooit geweest!’’’

Lees het hele artikel, een reactie op wat A.H.J. Dautzenberg gisteren in NRC Handelsblad schreef (en waarover ik berichtte), op de weblog van Rob van Essen.

21:54 uur. Update. Daan Stoffelsen reageert ook, op de website van De Revisor. ‘Engagement wordt in deze discussie gebruikt als maatschappijkritiek, discussie over politiek, normen en waarden. De grote onderwerpen. Nooit over rouw, moederschap, depressie, bevallingen. De betrokkenheid van schrijvers bij deze intieme onderwerpen is minstens zo essentieel als hun stellingname over Gaza, de passiviteit van de Nederlandse overheid of of de rechten van de mens ook voor pedofielen gelden, over bonussen, banken, Syrië.’

43ste Editie van de Facebook-Vertaalwedstrijd

Peter Borst wint

Peter Borst heeft met zijn vertaling van ‘To Destiny’ van de Amerikaanse dichter Kenneth Koch de 43ste editie van de Vertaalwedstrijd op Facebook gewonnen. (Zie dit bericht over ontstaan, doel en werkwijze van deze groep). Jack van der Weide behaalde de zilveren medaille en Gerda Roest was goed voor brons.

Kenneth Koch (Cincinatti, 1925 – New York, 2002) is de auteur van negentien titels met poëzie, toneelteksten, boeken over poëzie en het lesgeven in poëzie. Hij ontving vele prijzen, waaronder de Bollingen Prize, de Phi Beta Kappa Award en de Bobbitt National Prize for Poetry. Koch woonde in New York City en gaf college aan de Columbia University tot aan zijn dood in 2002.

Lees meer "43ste Editie van de Facebook-Vertaalwedstrijd" »

25 juli 2014

A.H.J. Dautzenberg: Een te kleine broek maakt je impotent

Vandaag trekt A.H.J. Dautzenberg in NRC Handelsblad van leer tegen het volgende: ‘Eerzuchtige schrijvers werken niet meer aanbod- maar vraaggericht. Ze omarmen de (ogenschijnlijke) maakbaarheid als een door Matthijs van Nieuwkerk ingesproken TomTom die hen via de meest efficiënte route naar commercieel succes zal leiden. Ze zijn daarmee derivaten geworden, verhandelbare opties met een beperkte looptijd. Om de metafoor nog even door te trekken: het waren de afgeleide beleggingsproducten die de economische crisis veroorzaakten.’

Lees meer "A.H.J. Dautzenberg: Een te kleine broek maakt je impotent" »

De Vaste Boekenprijs, ook in (traditionele) komkommertijd een fijn onderwerp (2)

Vervolg op dit bericht.

Vandaag publiceerde Ilja Leonard Pfeijffer op zijn Facebookpagina een korte beschouwing over de Vaste Boekenprijs. Hj deed dit als aanvulling op dit artikel van Martin de Haan, die in de Volkskrant op zijn beurt reageerde op het wat merkwaardige artikel van Hans Wansink, waar ik het de vorige keer over had. Ik citeer de beschouwing in zijn geheel, hieronder. 

Ik kan voor een belangrijk deel meegaan met Pfeijffer, maar blij me toch verbazen over de manier waarop er overal wordt gesteld dat de kleine boekhandel door de Vaste Boekenprijs wordt beschermd. Dat is slechts deels waar. De Vaste Boekenprijs beschermt vooral de uitgevers én de grote inkooppartijen, die de Vaste Boekenprijs als basis zien voor kortingsonderhandelingen... Daarom is een discussie over de Vaste Boekenprijs wel degelijk zinvol. 

Maar die discussie wordt zeer waarschijnlijk niet, of onder valse voorwendselen, gevoerd. Enfin. Hieronder de beschouwing van Pfeijffer:

Lees meer "De Vaste Boekenprijs, ook in (traditionele) komkommertijd een fijn onderwerp (2)" »

24 juli 2014

Het carnaval der rouwenden - ‘Actuele’ column van Boudewijn Büch

Boudewijn Büch sprak in Netwerk over het overlijden van Pim Fortuyn op 12 mei 2002. Jan Marijnissen liet dit fragment zien in Zomergasten (VPRO - 25 juli 2010). Deze column is verrassend actueel. Kijk en luister.
 

22 juli 2014

Interessante kijk op de boekenwereld van Ted Thompson

1. Subject matter matters
I feel like I’m bordering on saying something sacrilegious here, but here it goes: There’s a common strain of thinking among writers, particularly literary writers and the institutions that foster them (conference /colonies / workshops), that insists a book is only as good as its writing. I subscribe wholeheartedly to this belief and have defended it to both students and friends. Every one of my favorite books is a little case study in this — a subject that I knew little about or could care less for (or, worse, assumed I knew very well) that on the page came vividly, mind-alteringly alive. They’re books that transcend their subjects and they do this, always, through the spell of the language. Trying to shortcut that work by choosing a subject that is already salacious or provocative or easy seems to me like a cynical move that underestimates the reader, or is just kind of lazy. Most of the time subject matter finds you, not the other way around. It’s what fascinates or angers or scares you, it’s a deeply internal (and unteachable) part of writing that seems less of a choice than a discovery.

Lees verder op de website Salon >>

De Vaste Boekenprijs, ook in (traditionele) komkommertijd een fijn onderwerp

Een merkwaardig artikel van Hans Wansink op de opiniepagina van de Volkskrant vandaag. Het gaat over de Vaste Boekenprijs, een bij wet geregelde verticale prijsbinding, die dit jaar wordt geëvalueerd. Waarom is er een prijsbinding? ‘De vaste boekenprijs is sinds 2005 bij wet geregeld om prijsconcurrentie te voorkomen en daarmee een brede beschikbaarheid en een divers aanbod van boeken te bevorderen. Zonder prijsconcurrentie kunnen uitgevers ook minder winstgevende boeken uitgeven. Daarmee vormt de vaste boekenprijs een belangrijk cultuurpolitiek instrument.’

Lees meer "De Vaste Boekenprijs, ook in (traditionele) komkommertijd een fijn onderwerp" »

21 juli 2014

Boeken die ik twaalf jaar niet heb gezien (7): Pierre H. Dubois

Aflevering 7 alweer van de Tzum-rubriek ‘Boeken die ik twaalf jaar niet heb gezien’. Over Pierre H. Dubois’ Een vinger op de lippen.

Voor het gepeins in de marge, voor het voorzichtige geschuifel van het individu, hebben we een boek als Een vinger op de lippen, ook al ging dat in 1985 voor het laatst in druk. Wie wil weten hoe iemand eerlijk kan zijn, ondanks de gevaren die op hem loeren, moet naar het antiquariaat om dit werk aan te schaffen.

Na herlezing vroeg ik me af, of ik altijd eerlijk ben. Het antwoord is: nee. Ik ben dat niet. Ik ben iemand die gemakkelijk met iemand mee lult, en dan af en toe een bocht neemt in de werkelijkheid. Dat is een vervelende, je zou kunnen zeggen Roomse eigenschap.

Gek genoeg ben ik daarnaast volledig eerlijk. Als het op de kern aankomt. Het beste zou dus zijn om die Roomse bochten uit de weg te halen en er nette, rechte, geasfalteerde wegen voor in de plaats aan te leggen. Ben ik nu de biecht aan het doen? Nee. Dubois maakt deze overpeinzing in mij los.

Om rechte, geasfalteerde wegen te kunnen aanleggen, moet je asfalt hebben, en kennis van de manier om een weg aan te leggen. Heb je die niet, dan moet je het karwei uitbesteden. Kortom: dank u wel, meneer Dubois. Over uw graf heen bezorgt u mij een middag in het existentialistische Limbo.

20 juli 2014

Hartverwarmende oproep Abdelkader Benali. Maar wat dan? En hoe?

Abdelkader Benali publiceerde op zijn Facebookpagina een oproep tot meer engagement. Tzum berichtte er kort over.

Ik vind elke oproep tot engagement, sorry dat ik dit lelijke woord ga gebruiken, sympathiek. Het grote probleem is dat engagement alle mogelijke richtingen kan kiezen. Leon de Winter (die Benali ‘als polemist zionistisch en opportunstisch’ noemt) zal voor Israël zijn. Benali zelf misschien minder. Tijdens de pro-Gazabetogingen werden er vlaggen van ISIS rondgedragen, en hakenkruisvlaggen.

Links, rechts, -- engagement kan alle kanten opschieten. Is het wel toegestaan als je als schrijver een ‘rechts’ standpunt inneemt, zoals bijvoorbeeld Joost Niemöller doet. Ik krijg de indruk dat hij van zijn stellingnames meer nadeel ondervindt dan voordeel. Terwijl de veel linksere Ramsey Nasr misschien meer voordeel had dan nadeel, in zijn periode als stadsdichter van Antwerpen en tijdens de vier jaar dat hij Dichter des Vaderlands was. Ik weet het niet.

Wat ik me dus afvraag is: houdt een oproep tot engagement ook een oproep tot engagement van een bepaalde bloedgroep op? Is engagement bij voorbaat ‘links’? Is er een gesprek mogelijk tussen alle meningen? Als je op Twitter en Facebook kijkt, zie je dat de gemoederen snel redelijk verhit zijn (en niet alleen tijdens deze warme dagen).

18 juli 2014

Rutger H. Cornets de Groot over Sasja Janssen

Voor een dichterschap dat het ik als instantie überhaupt afwijst is een dergelijke keuze niet nodig. Bij Sasja Janssen keert in moderne vorm iets terug van het aloude begrip ‘persoonlijkheid’, dat ooit een criterium was voor de waarde van literatuur. Er werd het vermogen van een auteur onder verstaan om tegenstellingen in zich te verenigen en niet alleen te zijn wie hij was, maar ook wie hij niet was, of wie hij worden kon. De dichter valt dan niet samen met wie hij is, maar hoeft van zichzelf ook geen afstand te doen..

Lees verder op de blog van Rutger H. Cornets de Groot

17 juli 2014

Ontwaakt, verworpenen der aarde! Rob van Essen was ooit demonstrant

Waar ben ik niet allemaal geweest. In 1978 ging ik mee naar Almelo, om te demonstreren tegen de uitbreiding van de ultracentrifuge (de intekenlijst hing op het prikbord in de gemeenschapsruimte van het lyceum – het was een christelijke school, maar wel met een paar linkse leraren). De kerncentrale in Doodewaard was op fietsafstand, dus daar ben ik ook een paar keer geweest. Ergens in die tijd ging ik ook met een bus naar Kalkar, net over de Duitse grens. Op de Edese hei deed ik mee aan protesten tegen de komst van een oefenterrein. In november 1981 liep ik in Amsterdam mee met de grote betoging tegen de kruisraketten (een verhaal op zich). Ik heb vage herinnering aan een demonstratie bij vliegbasis Woensdrecht midden jaren tachtig. Een jaar later liep ik mee in een grote studentendemonstratie in Den Haag. En dan ben ik ongetwijfeld nog een aantal manifestaties en demonstraties vergeten.

Lees verder op Reddend Zwemmen, de blog van Rob van Essen.

16 juli 2014

In memoriam Jan Nolten, sur place in het rijk van de herinnering

De Poppenorchis

Achter de pompinstallaties van het zwembad Ehrenstein
bloeide de keizerskroon van ’t moeras, de bruidegom
van de wespen, de smalbladige

Poppenorchis
VERBODEN TE PLUKKEN!

Maar ze plukten ‘m toch, de jongens uit de zesde klas

Je sprintte dan de Kerkrader Steenweg op, verlaten
als Fausto Coppi
je nat haar

(om de roodverbrande pols van die augustusmaand
tikten de jaren
Vijftig
Richting de Val Dien Bien Phoe...)

Vandaag , in een heemtuin in het Noorden, ze je ‘m plots
staan
als vroeger / rechtop
in de pedalen
in die, o, zo triomfantelijke bolletjestrui van ’m
o, als op een foto zo onverslaanbaar

De Poppenorchis

Als de Tour de France-helden van toen:

Woutje Wagtmans, Wim van Est
Jan Nolten…
Tarzan van Breenen
Faanhof, Voorting
Suykerbuik

Sur place in het rijk van de herinnering!

© Manuel Kneepkens, uit: Landschap met vakantie, De Prom, Baarn, 1999

Uitgeverij De Contrabas
Das Haus am Salzhof. Pension in Brandenburg a/d Havel, dichtbij Berlijn. Vanaf 10 augustus 2013.

Cookies

De Contrabas maakt gebruik van cookies. Voor meer informatie Zie hier
.

juli 2014

ma di wo do vr za zo
  1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31      

Colofon

Redactie: Chrétien Breukers. Reacties onder eigen naam of dichters- pseudoniem zijn zeer welkom. Anonieme of niet ter zake doende reacties worden verwijderd.

Pageviews


Sinds 21 augustus 2005

Categorieën