Twitter

Facebook

Uitgeverij De Contrabas
Man zoekt bal van Sander de Vaan -- de voetbalbundel voor dit WK

Elders

21 augustus 2014

De Contrabas wordt negen

Vandaag en dan precies negen jaar geleden verscheen het eerste bericht op De Contrabas. Dit bericht. Nu, negen jaar later, is er van alles veranderd -- dit is immers literatuur in uitvoering en geen dode letter -- maar nog steeds gaan de slotwoorden van het eerste bericht op. Vandaag is: ‘De eerste dag van een mooie toekomst. We are the champions. Dat zouden we tenminste graag willen zijn, op een niet-heroïsche manier. Leve De Contrabas, maar vooral: Leve de poëzie.’ Al zou ik van dat laatste nu willen maken: ‘Leve de literatuur.’

20 augustus 2014

De verjaardag van De Reactor wordt iets te vroeg of te laat gevierd

Morgen wordt De Contrabas negen, een hele leeftijd inderdaad, al bijna een puber. Vandaag wordt De Reactor vijf jaar, zegt De Reactor op Facebook. Maar klopt dat wel? Ik weet het niet. Ik herinner me dit bericht, van 3 oktober 2009, waarin de nog geheime komst van de website vol zeemleren recensies werd aangekondigd door mijzelf, eigenlijk. Maar de echte meltdown vond toch pas plaats op 16 oktober 2009, zoals dit bericht weer weet te melden. Eerst hadden de heren een weekje lopen jammeren dat hun site gehackt was. Wat niet klopt: de site was zo lek als de schrijfstijl van [naam zelf invullen]. Om het nog vreemder te maken: de eerste recensie op de site is van 14 juli 2009. Het lijkt er een beetje op dat ejaculatio praecox en dementia praecox bij de huidige redactieleden om voorrang strijden. Eerst werd er te vroeg gepiekt (op 3 oktober), daarna was er al blijkbaar eerder dan op 20 augustus gepiekt (op 14 juli om precies te zijn) en vervolgens is men dat alles op 20 augustus 2014 glad vergeten, zelfs dat van 16 oktober 2009. Verwarrend, maar daar kan ik niks aan doen. Ik wens de website een fijne verjaardag. Niet met de koffie morsen en het lepeltje waarmee de taart wordt gegeten met twee handen vasthouden, alstublieft; en tracht van uzelve af te blijven. Op naar de volgende vijf, of vier, of hoeveel jaar dan ook.

Formcartoon_5228_d1f133a301f0dda4db86da8849978544ef7222af

19 augustus 2014

Documentaire van Joris Ivens met commentaarstem van Gerrit Kouwenaar online

Op Versbeton.nl lees ik: ‘Sinds afgelopen maand zijn er een aantal films van één van Nederlands grootste filmmaker Joris Ivens online geüpload op YouTube. Een daarvan is de documentaire Rotterdam Europoort. Een indrukwekkende visuele parel poëtisch bijgestaan door verteller Gerrit Kouwenaar. De film uit 1966 mag in een adem met Bert Haanstra’s ‘‘Alleman’’ genoemd worden en geeft een mooi beeld van Rotterdam in wederopbouw en als poort van Europa.’ De documentaire met het sonore stemgeluid van Kouwenaar is hieronder en hier te bekijken.

18 augustus 2014

Boeken die ik twaalf jaar niet heb gezien (10): José Saramago en John Fante

José Saramago was een politiek bevlogen schrijver. Een communist op de koop toe, iemand van de oude ideologie, iemand van voor het einde van de geschiedenis. Van hem vond ik het boek De stad der blinden in een van de bananendozen. Ik herinner me nog goed dat ik het las, diep onder de indruk van zowel de taal als de verhalen die hij opdiste. Bij herlezing viel de roman me tegen, ik beken het maar meteen bij aanvang.

Waar ik de eerste keer meeging in de stroom taal die Saramago presenteert, bleef ik nu een beetje hangen in het schematische dat het geheel aankleeft. Blinden versus zienden, staat versus vertrapt individu, groepsvorming en strijd binnen groepen… en de liefde, die alles overwint. Zelfs het meest beestachtige leven, waartoe de mensheid in dit boek is veroordeeld. Of misschien moet ik zeggen: de liefde en de solidariteit.

Lees verder op Tzum.

16 augustus 2014

Charles Ducal reageert op Arthur van Amerongen: jodenallergie of niet?

Charles Ducal schrijft vandaag een ingezonden brief naar aanleiding van deze column van Arthur van Amerongen in de Volkskrant.

Ducal

12 augustus 2014

Rob van Essen: nieuwe verhalenbundel en deze week bij Nooit Meer Slapen

Rob van Essen meldt op zijn weblog: ‘Deze week lees ik elke nacht na het nieuws van 01.00 uur in het vpro-programma Nooit meer slapen een op de actualiteit gebaseerd (uiterst) kort verhaal voor. Hieronder het verhaal van gisternacht, geïnspireerd door een stuk dat ik op de site van de Volkskrant las. Het ging over de site Glassdoor.com, waar werknemers anonieme recensies van hun werk kunnen plaatsen. Ik besloot zelf ook een recensie over mijn werk te schrijven, waarvoor ik mij als zzp’er moest opdelen in een directeur en een werknemer.’ Lees het verhaal hier.

Eind volgende week verschijnt het nieuwe boek van Rob van Essen, de verhalenbundel Hier wonen ook mensen, bij AtlasContact.

11 augustus 2014

DasCursus van Ellen Deckwitz, Maartje Wortel en Daan Heerma van Voss, overgedaan door Nietzsche

Vandaag een treurigstemmend trio van artikelen vol ‘schrijftips’ van Ellen Deckwitz, Maartje Wortel en Daan Heerma van Voss, onder de titel ‘DasCursus’, een initiatief van DasMag, in de Volkskrant. De stukken staan helaas niet online, maar ik citeer twee eh... tips.

‘Noteer mooie en slechte zinnen. Lees met een potlood. Als een roofdier, zoals Cees Nooteboom ooit schreef. Als je oog bij een zin blijft hangen, is dat dan omdat de zin meer kracht of waarheid bevat dan je in eerste instantie registreerde, of omdat de zin niet goed te begrijpen valt?’ (Heerma van Voss)

‘Iedereen moet vertellen wie ze bewonderen. Wie ze zouden willen zijn. Ik vraag de studenten een passage voor te lezen uit hun favoriete boek of een scène te beschrijven uit hun lievelingsfilm en dan zeg ik: doe maar na. Probeer jouw favoriete schrijver of personage te imiteren of op zijn minst te evenaren.’ (Wortel)

Op critical-theory stond vandaag een mooie blogpost met de tien schrijftips van Friedrich Nietzsche, in het Engels. Lees dat, hier. Tip 1 is meteen mooier dan alle drie de artikelen bij elkaar: 1. Of prime necessity is life: a style should live.

Arthur van Amerongen over Falafel en Charles Ducal

Column uit de Volkskrant van vandaag: Avamerongen falafelman

10 augustus 2014

900 auteurs roepen in New York Times op tot verbetering van de postitie van de auteur

Readers of the New York Times will have to steel themselves this weekend, as the unseemly brawl between Hachette and Amazon erupts on to the tranquil pages of the Grey Lady. Perhaps the most incendiary item in Sunday's edition is due to be a full-page ad paid for by a group of bestselling authors – and backed by over 900 other writers – calling on Amazon ‘in the strongest possible terms to stop harming the livelihood of the authors on whom it has built its business’.

Lees verder op de pagina van The Guardian >>

Op nu.nl wordt ook bericht over de actie.

08 augustus 2014

Ivan Sitniakowsky overleden

Literatuurwatcher Renzo Verwer meldt dat Ivan Sitniakowsky is overleden. Lees zijn bericht hier.

‘Zojuist hoorde ik dat Ivan Sitniakovsksy overleden is. Ik zag hem de laatste jaren wel, op boekenmarkten en in het antiquariaat, steeds moeizamer lopend. De familie gaf er weinig ruchtbaarheid aan, het Parool had een rouwadvertentie begreep ik. Het nieuws is zelfs nog amper tot de krochten van het grote internet doorgedrongen. Alleen op twitter zag ik een korte verwijzing:

Ivan Sitniakowsky is overleden. Wie kende nog deze recensent v de Telegraaf, geminacht door osm maar geacht door Kousbroek en Sontrop.’

07 augustus 2014

Charles Ducals gedicht des ‘vaderlands’: Marc Kregting wil alles in het midden houden

Op DeWereldMorgen probeert Marc Kregting alle kerken in het midden te krijgen, daar waar hij zijn veilige positie bekleedt. Interessant. Maar na de vorige bijdragen rond Ducals gedicht voor de Belgen (zie hier en hier) toch wat melig.

‘Het kost me moeite om sommige teksten rond de Ducal-affaire gelezen te krijgen, maar ik vind ze winst als positiebepalingen. Of er altijd evenveel gelijk aan kleeft, zou ik niet durven beweren, zeker als dat gelijk dichotomisch is. Het feit dát kunst een rol wenst te spelen, telt voor mij zwaarder. Bescheidenheid hoeft geen troef te zijn.

In Nederland heeft de huidige Dichter des Vaderlands zich, een enkele, bestelde uitzondering daargelaten, nota bene verre gehouden van politiek. Dat de vooralsnog recentste bijdrage over het WK Voetbal gaat, vind ik geen probleem. Wel dat er sindsdien, naast Gaza, wat dingen zijn gebeurd die evengoed aandacht verdienen.*

Felle reacties bij Ducal bewijzen bovendien aan dat taal wat kan losmaken. Alleen al dat maakt de functie van Dichter des Vaderlands, die toch wat ridicuul is in het licht van wat en wie poëzie gewoonlijk bereikt, voor een keertje relevant.

Charles Ducal probeert zich in “As in de mond” te verplaatsen in de positie van wie hij als daders en slachtoffers beschouwt. Dat is een ambitie, die grenst aan hoogmoed. Daarbuiten stort kunst echter neer zonder te zijn opgestegen.

*Deze bewering blijkt onjuist: http://www.kb.nl/dichter-op-het-scherm/dichter-des-vaderlands/anne-vegter/anne-vegter-gedichten-des-vaderlands/12-mh-17

05 augustus 2014

Gedicht van Charles Ducal kan rekenen op veel commentaar, nu van Dirk van Bastelaere

Op 1 augustus publiceerde Charles Ducal een gedicht in De Morgen, in zijn functie van Dichter des Vaderlands. De tekst, hier te lezen, is uit onververvalst Isishout gesneden. Een kleine storm van verontwaardiging stak op. Gisteren verwezen we al naar de reactie van Benno Barnard. Op Facebook wijdde Dirk van Bastelaere twee statusupdates aan het gedicht die hieronder, met toestemming van de auteur, volgen. Hij publiceerde ze in het Engels omdat hij veel Duitse en Engelstalige dichters en critici onder zijn connecties telt. De statusregels worden met toestemming van de auteur overgenomen, en we hebben gekozen voor een weergave van de originele tekst.

Lees meer "Gedicht van Charles Ducal kan rekenen op veel commentaar, nu van Dirk van Bastelaere" »

Notities over poëzie (3): A. Roland Holst

Vandaag is het precies achtendertig jaar geleden dat A. Roland Holst stierf. Bij leven was deze Prins der Nederlandse Dichters een legende, en nu is hij dat nog wel -- maar er groeit al aardig wat mos op zijn bronzen buste. Dat is jammer, want hij schreef minstens tien gedichten die het verdienen om de eeuwen te trotseren. ‘Even sneeuw’ is er daar een van. Deze acht regels jagen elke keer het kippenvel over mijn huid. Dat is natuurlijk geen argument om het gedicht tot klassieker te verheffen, maar ik vermoed dat ik niet de enige ben.

Dit stukje moet anders. Vier maanden, van 5 april tot vandaag, heb ik me bezig gehouden met dit achtregelige gedicht. Het is misschien wat lang, meer dan honderdtwintig dagen voor die regels, maar u moet weten, ik was verliefd. Of je kunt zeggen ‘ik was verliefd’ weet ik trouwens niet. Liefde komt maar gaat minder snel. Ik was in de periode die ik nu afbaken in elk geval heel zeker wél verliefd. Met de verbeten wanhoop verliefden eigen.

Lees meer "Notities over poëzie (3): A. Roland Holst" »

04 augustus 2014

Benno Barnard over Charles Ducals gedicht als Dichter des Belgenlands

Dichter Benno Barnard pikt de denigrerende manier waarop zijn collega Charles Ducal over Joden schrijft hoegenaamd niet. Aanleiding is een gedicht van Ducal dat in De Morgen en op de website van de PvdA verscheen. Volgens Barnard is de inhoud daarvan niet alleen “beledigend en kwetsend” maar gaat het om “geësthetiseerde haat”. “Dit gedicht kwetst mij diep, en ik ben niet eens een Jood, laat staan een orthodoxe. Het is onaanvaardbaar dat een Dichter des Vaderlands, die in principe de dichter van alle Belgen is, op een dergelijke manier partij kiest tegen duizenden landgenoten, en dat dan ook nog eens in een krant die door de meeste Antwerpse Joden wordt gelezen”, schrijft Barnard. Het is niet de eerste keer dat Ducal (pseudoniem van Frans Dumortier) dit te horen krijgt. 

Lees verder op Joodsactueel.be >>

Boeken die ik twaalf jaar niet heb gezien (9): Michael Dibdin

Ik denk dat de literatuur steeds verder naar de marge wordt gedrongen omdat de definitie van wat literatuur is steeds minder gegeven wordt door critici, essayisten en schrijvers zelf. De polemiek is verdwenen uit de letterkunde en heeft plaatsgemaakt voor berichtgeving over incidenten. Allerlei boeken die een jaar of twintig nooit de NUR-code 301 (Literaire romans, oorspronkelijk) zouden hebben gekregen, worden onder NUR-code 301 op de markt gebracht. Dat werkt niet alleen verwarrend, dat werkt ook, letterlijk, branche-vervagend.

Uiteindelijk gaat het (ik werp het zelf alvast tegen) om de tekst. Om de stijl. Om het verhaal. Bij Dibdin gaat het óók om de spannende verhaallijn, en dat is misschien de reden waarom hij buiten de literaire boot valt. Toch denk ik dat een literatuur waarin een paar ‘opiniemakers’ de boeken van Dibdin onbekommerd in het domein van het literaire boek zouden trekken (om er, in dezelfde beweging, andere boeken uit te schuiven) beter af zou zijn als de wat saaie bedoening waar we nu in verzeild zijn geraakt. Ook al zijn de figuranten dan altijd keurig uitgewerkt en van een gezicht voorzien.

Lees verder op Tzum >>

01 augustus 2014

Notities over poëzie (2): Martijn Benders

Wat koop ik voor jouw donkerwilde machten, Willem verscheen in 2011 bij uitgeverij Loewak, het eenmansbedrijf van Martijn / Martinus / M.H. Benders. De bundel werd op De Contrabas twee keer besproken. Het kon niet op. Door Willem Thies en door Abe de Vries.

De website waarop het boek lang te koop werd aangboden is verdwenen. Jammer, want het was een vindplaats, een heerlijke plek waar Benders niet alleen zijn eigen boeken aanbood, maar ook eindeloze polemieken en zeer ingewikkelde samenzweringstheorieën uitzweette.

Lees meer "Notities over poëzie (2): Martijn Benders" »

31 juli 2014

Notities over poëzie (1): Anne van Amstel

Een flinke poos heb ik weinig poëzie gelezen. Ineens had ik er geen zin meer in, in die eindeloze stroom nieuwe bundels. Een merkwaardig, ongekend gevoel. De laatste maanden was ik wel bezig met het maken van een paar bloemlezingen (waarvoor je je door de al bekende rijstebrijberg heen eet), dus zonder poëzie hoefde het niet. Nieuwe poëzie hoefde er niet per se bij.

Afgelopen weekend las ik het mij toegezonden boekje Geef me nu ik wil van Anne van Amstel. Het is een bibliofiele uitgave van de Avalonpers te Woubrugge (bundel ontbreekt nog op website), oplage 90 genummerde en gesigneerde exemplaren. De uitgave bevat 14 gedichten waarvan de eerste regels allemaal beginnen met ‘geef me’ en de tweede regels met ‘ik wil’, bijvoorbeeld ‘geef me een muts nu / ik wil zoeken bij het vuil’. Die kleine bundel markeert, zou je kunnen zeggen, mijn herintrede.

Lees meer "Notities over poëzie (1): Anne van Amstel" »

30 juli 2014

Gelezen boeken: J.L. Carr

2_2557Sommige boeken zijn erg goed, maar je kunt niet uitleggen waaróm. Het lijkt bij eerste lezing alsof ze er altijd al zijn geweest, alsof je ze al in een ver verleden eens las, en ze gaan nooit meer uit je herinnering.

J.L. Carrs korte roman Een maand op het land is zo’n boek. Ik las het twee keer. een keer toen de eerste vertaling (Een maand in de provincie geheten) werd verramsjt, eind jaren tachtig van de vorige eeuw, en een paar dagen geleden. Beide keren was ik diep onder de indruk. De zucht naar herontdekte meesterwerken en de herdenking van de Eerste Wereldoorlog redden het werk van een wisse dood in het Nederlandse taalgebied en dat is een goede daad van Nieuw Amsterdam.

Lees meer "Gelezen boeken: J.L. Carr" »

Open brief aan Dick Bruna

NijnnijnnijnGenoeg geklaagd. Meneer Bruna, ik hoop dat het u goed gaat en ben zeer benieuwd naar een overzichtstentoonstelling van of een boek met al uw andere grafische werk. Zodat de kunstenaar Bruna wordt gerehabiliteerd. Twee zielen woonden in zijn borst: de boekenman en de kinderboekenschrijver. Met een imposant oeuvre als resultaat, ondanks én dankzij Nijn.

Ik schreef een open brief aan Dick Bruna, die vandaag bekend liet maken dat hij definitief stopt met de reeks Nijntje... Op DUIC.

29 juli 2014

Pieter Waterdrinker over de psyche van Poetin, in Vrij Nederland

De expresstrein terug naar Kiev vertrok. Velden vol zonnebloemen gleden even later voorbij; een zee van goud, blikkerend onder purperrood strijklicht. De Oost-Europese natuur toonde schaamteloos haar schoonheid. De volgende halte was Poltava. Af en toe, als ik via roaming internet had, volgde ik de Twitter-berichten van Olaf Koens. 
Hij was als een van de eersten in de tot hel omgetoverde korenvelden ter plekke; tussen de brokstukken, de lichamen en de ondraaglijke stank had hij er vlak na aankomst de nacht doorgebracht. Zijn verslagen waren geserreerd; doortrokken van een diepe menselijkheid.
‘Gaat u door naar Kiev?’
‘Ja, naar Kiev.’ 
Toen pas zag de conducteur, een piepjonge kerel nog, dat mijn paspoort Nederlands was. Hij maakte een korte buiging terwijl hij watervlug een orthodox kruisje sloeg. De tranen stonden in zijn licht Tataarse ogen. 
‘Wat kan ik zeggen?’ zei hij.
Tot mijn opluchting liep de man meteen door.

Lees het prachtige ‘Een romancier-Kremlinoloog over Rusland’ van Pieter Waterdrinker op de website van Vrij Nederland >>

Uitgeverij De Contrabas
Das Haus am Salzhof. Pension in Brandenburg a/d Havel, dichtbij Berlijn. Vanaf 10 augustus 2013.

Cookies

De Contrabas maakt gebruik van cookies. Voor meer informatie Zie hier
.

augustus 2014

ma di wo do vr za zo
        1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31

Colofon

Redactie: Chrétien Breukers. Reacties onder eigen naam of dichters- pseudoniem zijn zeer welkom. Anonieme of niet ter zake doende reacties worden verwijderd.

Pageviews


Sinds 21 augustus 2005

Categorieën