Twitter

Facebook

Uitgeverij De Contrabas
Man zoekt bal van Sander de Vaan -- de voetbalbundel voor dit WK

Elders

24 juli 2014

Het carnaval der rouwenden - ‘Actuele’ column van Boudewijn Büch

Boudewijn Büch sprak in Netwerk over het overlijden van Pim Fortuyn op 12 mei 2002. Jan Marijnissen liet dit fragment zien in Zomergasten (VPRO - 25 juli 2010). Deze column is verrassend actueel. Kijk en luister.
 

22 juli 2014

Interessante kijk op de boekenwereld van Ted Thompson

1. Subject matter matters
I feel like I’m bordering on saying something sacrilegious here, but here it goes: There’s a common strain of thinking among writers, particularly literary writers and the institutions that foster them (conference /colonies / workshops), that insists a book is only as good as its writing. I subscribe wholeheartedly to this belief and have defended it to both students and friends. Every one of my favorite books is a little case study in this — a subject that I knew little about or could care less for (or, worse, assumed I knew very well) that on the page came vividly, mind-alteringly alive. They’re books that transcend their subjects and they do this, always, through the spell of the language. Trying to shortcut that work by choosing a subject that is already salacious or provocative or easy seems to me like a cynical move that underestimates the reader, or is just kind of lazy. Most of the time subject matter finds you, not the other way around. It’s what fascinates or angers or scares you, it’s a deeply internal (and unteachable) part of writing that seems less of a choice than a discovery.

Lees verder op de website Salon >>

De Vaste Boekenprijs, ook in (traditionele) komkommertijd een fijn onderwerp

Een merkwaardig artikel van Hans Wansink op de opiniepagina van de Volkskrant vandaag. Het gaat over de Vaste Boekenprijs, een bij wet geregelde verticale prijsbinding, die dit jaar wordt geëvalueerd. Waarom is er een prijsbinding? ‘De vaste boekenprijs is sinds 2005 bij wet geregeld om prijsconcurrentie te voorkomen en daarmee een brede beschikbaarheid en een divers aanbod van boeken te bevorderen. Zonder prijsconcurrentie kunnen uitgevers ook minder winstgevende boeken uitgeven. Daarmee vormt de vaste boekenprijs een belangrijk cultuurpolitiek instrument.’

Lees meer "De Vaste Boekenprijs, ook in (traditionele) komkommertijd een fijn onderwerp" »

21 juli 2014

Boeken die ik twaalf jaar niet heb gezien (7): Pierre H. Dubois

Aflevering 7 alweer van de Tzum-rubriek ‘Boeken die ik twaalf jaar niet heb gezien’. Over Pierre H. Dubois’ Een vinger op de lippen.

Voor het gepeins in de marge, voor het voorzichtige geschuifel van het individu, hebben we een boek als Een vinger op de lippen, ook al ging dat in 1985 voor het laatst in druk. Wie wil weten hoe iemand eerlijk kan zijn, ondanks de gevaren die op hem loeren, moet naar het antiquariaat om dit werk aan te schaffen.

Na herlezing vroeg ik me af, of ik altijd eerlijk ben. Het antwoord is: nee. Ik ben dat niet. Ik ben iemand die gemakkelijk met iemand mee lult, en dan af en toe een bocht neemt in de werkelijkheid. Dat is een vervelende, je zou kunnen zeggen Roomse eigenschap.

Gek genoeg ben ik daarnaast volledig eerlijk. Als het op de kern aankomt. Het beste zou dus zijn om die Roomse bochten uit de weg te halen en er nette, rechte, geasfalteerde wegen voor in de plaats aan te leggen. Ben ik nu de biecht aan het doen? Nee. Dubois maakt deze overpeinzing in mij los.

Om rechte, geasfalteerde wegen te kunnen aanleggen, moet je asfalt hebben, en kennis van de manier om een weg aan te leggen. Heb je die niet, dan moet je het karwei uitbesteden. Kortom: dank u wel, meneer Dubois. Over uw graf heen bezorgt u mij een middag in het existentialistische Limbo.

20 juli 2014

Hartverwarmende oproep Abdelkader Benali. Maar wat dan? En hoe?

Abdelkader Benali publiceerde op zijn Facebookpagina een oproep tot meer engagement. Tzum berichtte er kort over.

Ik vind elke oproep tot engagement, sorry dat ik dit lelijke woord ga gebruiken, sympathiek. Het grote probleem is dat engagement alle mogelijke richtingen kan kiezen. Leon de Winter (die Benali ‘als polemist zionistisch en opportunstisch’ noemt) zal voor Israël zijn. Benali zelf misschien minder. Tijdens de pro-Gazabetogingen werden er vlaggen van ISIS rondgedragen, en hakenkruisvlaggen.

Links, rechts, -- engagement kan alle kanten opschieten. Is het wel toegestaan als je als schrijver een ‘rechts’ standpunt inneemt, zoals bijvoorbeeld Joost Niemöller doet. Ik krijg de indruk dat hij van zijn stellingnames meer nadeel ondervindt dan voordeel. Terwijl de veel linksere Ramsey Nasr misschien meer voordeel had dan nadeel, in zijn periode als stadsdichter van Antwerpen en tijdens de vier jaar dat hij Dichter des Vaderlands was. Ik weet het niet.

Wat ik me dus afvraag is: houdt een oproep tot engagement ook een oproep tot engagement van een bepaalde bloedgroep op? Is engagement bij voorbaat ‘links’? Is er een gesprek mogelijk tussen alle meningen? Als je op Twitter en Facebook kijkt, zie je dat de gemoederen snel redelijk verhit zijn (en niet alleen tijdens deze warme dagen).

18 juli 2014

Rutger H. Cornets de Groot over Sasja Janssen

Voor een dichterschap dat het ik als instantie überhaupt afwijst is een dergelijke keuze niet nodig. Bij Sasja Janssen keert in moderne vorm iets terug van het aloude begrip ‘persoonlijkheid’, dat ooit een criterium was voor de waarde van literatuur. Er werd het vermogen van een auteur onder verstaan om tegenstellingen in zich te verenigen en niet alleen te zijn wie hij was, maar ook wie hij niet was, of wie hij worden kon. De dichter valt dan niet samen met wie hij is, maar hoeft van zichzelf ook geen afstand te doen..

Lees verder op de blog van Rutger H. Cornets de Groot

17 juli 2014

Ontwaakt, verworpenen der aarde! Rob van Essen was ooit demonstrant

Waar ben ik niet allemaal geweest. In 1978 ging ik mee naar Almelo, om te demonstreren tegen de uitbreiding van de ultracentrifuge (de intekenlijst hing op het prikbord in de gemeenschapsruimte van het lyceum – het was een christelijke school, maar wel met een paar linkse leraren). De kerncentrale in Doodewaard was op fietsafstand, dus daar ben ik ook een paar keer geweest. Ergens in die tijd ging ik ook met een bus naar Kalkar, net over de Duitse grens. Op de Edese hei deed ik mee aan protesten tegen de komst van een oefenterrein. In november 1981 liep ik in Amsterdam mee met de grote betoging tegen de kruisraketten (een verhaal op zich). Ik heb vage herinnering aan een demonstratie bij vliegbasis Woensdrecht midden jaren tachtig. Een jaar later liep ik mee in een grote studentendemonstratie in Den Haag. En dan ben ik ongetwijfeld nog een aantal manifestaties en demonstraties vergeten.

Lees verder op Reddend Zwemmen, de blog van Rob van Essen.

16 juli 2014

In memoriam Jan Nolten, sur place in het rijk van de herinnering

De Poppenorchis

Achter de pompinstallaties van het zwembad Ehrenstein
bloeide de keizerskroon van ’t moeras, de bruidegom
van de wespen, de smalbladige

Poppenorchis
VERBODEN TE PLUKKEN!

Maar ze plukten ‘m toch, de jongens uit de zesde klas

Je sprintte dan de Kerkrader Steenweg op, verlaten
als Fausto Coppi
je nat haar

(om de roodverbrande pols van die augustusmaand
tikten de jaren
Vijftig
Richting de Val Dien Bien Phoe...)

Vandaag , in een heemtuin in het Noorden, ze je ‘m plots
staan
als vroeger / rechtop
in de pedalen
in die, o, zo triomfantelijke bolletjestrui van ’m
o, als op een foto zo onverslaanbaar

De Poppenorchis

Als de Tour de France-helden van toen:

Woutje Wagtmans, Wim van Est
Jan Nolten…
Tarzan van Breenen
Faanhof, Voorting
Suykerbuik

Sur place in het rijk van de herinnering!

© Manuel Kneepkens, uit: Landschap met vakantie, De Prom, Baarn, 1999

14 juli 2014

Boeken die ik twaalf jaar niet heb gezien (6): Ronald Giphart

Het geschiedde in het begin van de jaren negentig dat zich ineens een leeftijdsgenoot aan het literaire front meldde. Voorheen waren schrijvers mannen van een zekere leeftijd, of soms vrouwen van een zekere leeftijd, maar op Joost Zwagerman na waren jonge schrijvers afwezig. Toen debuteerde Ronald Giphart in 1992 met de roman Ik ook van jou. Ik herinner me hoe ik het boek las… met rode oren van verbazing. Hier was iemand aan het woord die… nou ja, hier beschreef iemand dingen die ik had kunnen meemaken, als ik jong en mooi en door het leven begiftigd was geweest. Hier sprak een generatiegenoot.

Lees de zesde aflevering van ‘Boeken die ik twaalf jaar niet heb gezien’ op Tzum.

12 juli 2014

Korte nummers, korte levens: laatste Ramone overleden

Drummer en muziekproducer Tommy Ramone (62) is overleden in zijn woonplaats New York. Dat heeft zijn management bevestigd. Hij was het laatste nog levende oorspronkelijke lid van de invloedrijke Amerikaanse punkband The Ramones.

Tommy Ramone was een Hongaar en heette eigenlijk Tamás Erdélyi. Alle leden van The Ramones hadden de achternaam Ramone aangenomen. Hij leed al enige tijd aan kanker.

Bron: NOS.

11 juli 2014

Schilderij van Reve en Schafthuizen naar De Lakenhal in Leiden

‘Anton de Goede doet verslag van een ontmoeting met Joop Schafthuizen, bekend als de partner van schrijver Gerard Reve (1923-2006). Aanleiding: Museum De Lakenhal in Leiden toont een schilderij aangekocht van de 17e eeuwse fijnschilder Jan van Mieris afkomstig uit het bezit van Reve en Schafthuizen. Wat had het echtpaar Reve met het schilderij?’ Op de website van Nooit meer Slapen is te lezen (en vooral te horen) hoe en wat. De proceskosten die Schafthuizen maakte toen hij tegen de Maas-biografie van leer trok, hebben er iets mee te maken...

07 juli 2014

Soli Louis Gloria - over een tocht van veertig jaar door de woestijn, een tocht die bijna ten einde is

(Een vervolg van dit stukje)

Ik zag het licht, tijdens het kijken naar Nederland - Costa Rica. Het gebeurde toen Louis van Gaal de doelman wisselde, ongeveer tien seconden voor tijd, in de honderdtwintigste minuut. De verlenging was bijna ten einde en er waren spelers die meer in aanmerking kwamen voor een wissel dan die arme Jasper Cillessen. Ik keek hoe Van Gaal aan de zijkant stond, tijdens de wissel, en kreeg, ja, een epifanie. Ineens zag ik het. Ik zag wat er gebeurde, wat er met Van Gaal gebeurde, met het Nederlands Elftal, met alles en iedereen.

We moeten terug in de geschiedenis. Rinus Michels was en is de Vader van het Nederlandse voetbal. In het midden van de jaren zestig (in mijn geboortejaar, maar dit terzijde), nam hij het roer over bij de voetbalclub AJAX, waar hij een nieuw systeem introduceerde: het Totaalvoetbal. Pressie en het constant wisselen van postities vormden de kern van Michels filosofie, die door Johan Cruijff in het veld ten uitvoer werd gebracht, werd uitgeklapt zou je kunnen zeggen. AJAX floreerde en won drie keer de Europacup I, een competitie die nu Champions League heet.

Lees meer "Soli Louis Gloria - over een tocht van veertig jaar door de woestijn, een tocht die bijna ten einde is" »

Boeken die ik twaalf jaar niet heb gezien (5): Benjo Maso en Théo Mathy

Aflevering 5 van mijn Tzum-rubriek.

De meeste mensen kijken naar sport. Bijvoorbeeld eergisteren, toen bijna heel Nederland keek hoe elf Nederlandse mannen (en een paar wissels) zich elf mannen uit Costa Rica van het lijf probeerden te houden, en hielden, op een voetbalveld ergens in Brazilië. De voetballers dóén aan sport, de rest van de bevolking kijkt (soms) hoe ze dat doen. Een vreemde verhouding tussen sporter en sportkijker is het gevolg. Veel mensen denken een sporter te kennen, en matigen zich daarom een oordeel over hem aan. Dat heet beeldvorming. Die beeldvorming lijdt tot een web van verhalen om een sporter heen, een web van verhalen dat de sporter een zekere bekendheid verleent, of beruchtheid, of dat mededogen oproept, of afgrijzen. De sporter is voor de kijker het haakje, waaraan de kijker (een deel van) zijn identiteit kan ophangen. Of niet.

Vroeger ging dat anders. Vrees niet, dit wordt geen melancholisch verhaal. Ik wil alleen iets vertellen over twee boeken die ik terugvond: Het zweet der goden van Benjo Maso en Reuzen van de wielersport, 75 jaar ononderbroken Belgische overwinningen van Théo Mathy. Boeken over de wielersport, inderdaad, en dat is toepasselijk nu de jaarlijkse VVV-tocht de Ronde van Frankrijk, La Grande Boucle, is begonnen. De wielersport zonder de Ronde is als eh, nou ja, die is ondenkbaar. Doping, heroïek en commercie, ze komen allemaal samen in de drie weken dat Frankrijk verandert in een bijgebouw voor de wereldpers. Genoeg, ik begin proza te schrijven dat als een Martin Ros op je afkomt.

05 juli 2014

Geelzucht, laatste editie?

De Tour begint vandaag weer. Daarom begint ook Geelzucht, het jaarlijkse gedichtenbal tijdens de mooiste wielerwedstrijd ter wereld. Als we de dichters zelf mogen geloven zijn ze toe aan de laatste editie: ‘Vijf dichters met een groot Wielerhart voor het jongensboek van de Koers verslaan na die van 2010, 2011, 2012 en 2013 nu ook de Tour van 2014. En dat is, als het van hen afhangt, het einde! Vijf dichters, één Tour: de ploeg van 2014...’

Geelzucht-v

03 juli 2014

‘Mijn eerste reis’, bijdrage aan Marmers Lustrumbundel ‘Een koffer vol verhalen’

9789460681882_bff6c4e04aa7bdde7a443a760e7daf73Onlangs verscheen Een koffer vol verhalen - de bundel verhalen en gedichten die Marmer uitgaf bij het vijfjarig bestaan. Het hele fonds is erin vertegenwoordigd, van Ad Visser tot Bert van der Veer en van Peter Drehmanns tot Frouke Arns en Aristide von Bienefeldt / Rijk de Jong. Mijn bijdrage staat hieronder en gaat over mijn eerste buitenlandse reis. Naar Duitsland. 

Mijn eerste reis 

Ik was achttien toen ik voor het eerst alleen op reis ging. Of misschien is ‘op reis’ een al te royale benaming voor wat ik deed. Ik ging voor het eerst twee weken, helemaal alleen, naar het buitenland, in de zomer nadat ik het eindexamen VWO had gehaald.

Het was 1983. Louis de Funès was gestorven, de Nederlandse Grondwet was drastisch herzien, de dagboeken van Hitler werden gepubliceerd door Stern, maar het was een vervalsing - en overal gonsde het van de geschiedenis, of van geschiedenis in wording. 

Zelf had ik niet de minste behoefte om me met die geschiedenis te bemoeien. Ik had andere plannen. Mijn romantische schrijverschap, dat voor mijn vijfentwintigste moest bloeien én ten onder gaan, want ik had me voorgenomen om op mijn vijfentwintigste te sterven, diende nu eindelijk eens definitief vorm krijgen.

Lees meer "‘Mijn eerste reis’, bijdrage aan Marmers Lustrumbundel ‘Een koffer vol verhalen’" »

01 juli 2014

Nieuwe bundel Cees van Hoore - De sneeuw blijft nergens op zee

Hoore–VoorplatNa een lange periode van zwijgen meldt Cees van Hoore zich opnieuw aan het poëziefront, met De sneeuw blijft nergens op zee.

Het is een bundel die een nieuwe invulling geeft aan het woord ‘lyrisch’. Van Hoore brengt een aantal verzen van een bezonken meester, zoals Vestdijk het zou noemen, die tegelijkertijd typisch Hollands zijn én on-Hollands in hun eerlijkheid van spreken. Over Van Hoores laatstverschenen bundel, De bodem van de hemel, een lang gedicht tegen een kort leven, schreef Jos Bloemkolk in 1996 in Het Parool: ‘Nijhoff kon het verschrikkelijk goed, het alledaagse in verbluffende, niet-geforceerde beelden vangen. Van Hoore kan dat ook.’

Schrijver

Kaal omdat hij door de goden
veel over zijn bol hier is geaaid,
heeft hij zijn leven weggesloten
waar het goud van boeken draalt.

Vast houdt ’n zware presse-papier
een dag waarop papa nog leefde.
Een dag in Agadir, waar ze getwee
genoten van de opstomende schepen.

Hij laat de regels in een droom
straks aan zijn dode vader zien, die
zich in Agadir nooit heeft vertoond,
maar daar nu liever is misschien.

De sneeuw blijft nergens op zee, Cees van Hoore, 978-90-79432-80-6, € 15,00, bestellen kan via de boekhandel of via cbcontrabas(at)gmail.com

Meindert Talma over De man van glas / De man van staal

Verder heeft Bedum niet zo veel. Hoewel... Arjen Robben is er geboren. Meindert Talma las gisteren in Radio Brasil een gedicht/songtekst voor over de Nederlandse held: ‘Niemand kan zo dribbelen als hij.’ Luisteren kan hier. De tekst wordt hieronder met toestemming van de auteur opgenomen.

De scheefste toren ter wereld, oké.
Maar verder heeft Bedum niet zo veel.
Vijf kerken, een café en misschien
een grote voetbalheld in spe.
In zijn kamer in de nok van het huis.
ligt hij, voor dat ie op gaat staan,
nog even te staren door het dakraam.
Aan de schuine muur hangen voetbalsjaals.

Naar school en de training van de FC
Altijd op de fiets, maar dat vindt hij ok
want dat is goed voor zijn conditie.
Een topvoetballer moet kunnen afzien.
Als hij dan fietst vier keer per dag
op de Groningerweg, een 12 kilometer
lange rechte streep naar de stad,
droomt hij over het Oosterpark.

De training is helaas al weer voorbij.
Niemand kan zo dribbelen als hij.
Niemand is zo snel en maakt zoveel goals.
Elke wedstrijd is voor hem een show.
Sporttas weer onder de snelbinder.
'Moi,' groet hij de jeugdtrainer.
Pingelend gaat hij door het leven:
Arjen Robben, voetballer uit Bedum.

© Meindert Talma

30 juni 2014

Uitslag 42ste Editie van de Facebook-Vertaalwedstrijd

Adriaan Krabbendam wint.

Adriaan Krabbendam wint met zijn versie van ‘Letter Home’ van Michael Brennan de 42ste editie van de op Facebook gehouden Vertaalwedstrijd. (Zie dit bericht over ontstaan, doel en werkwijze van deze groep). Peter Borst wint het zilver en het brons is voor Jac Naber.  

Michael Brennan (Sydney in 1973) is een Australische dichter, wonend in Tokyo.

===

Letter Home

Spring starts its slow strip-tease.
Each day people are wearing less,

thick woollen coats give way to cotton,
firmer lines of hips, buttocks and breasts.

I listen for the music you taught me,
one that settles slowly between each thing.

Those strange words — kindness, friendship,
care — stranger still spoken

in the language spoken here.
I sit sensing the tide of people,

sometimes testing it with a smile
or with the broken language

I’m learning, trust
kindness speaks anywhere.

I listen carefully to idioms of home
rising in another language

between friends huddled
in conversation, the gentle percussion

of a young couple sheltering
from late winter air.

I run my finger along words
as if each word was a prayer.

I understand so very little,
practicing my phrases I swap

each ‘I’ for another, later folding them
in silence, I settle it there.

Uit: Unanimous Night

Lees meer "Uitslag 42ste Editie van de Facebook-Vertaalwedstrijd" »

Boeken die ik twaalf jaar niet heb gezien (4): Kees Fens en Jan Mulder

Het sportjaar is nu begonnen aan de jubelperiode: in Wimbledon wordt getennist (lawn tennis), het WK Voetbal (een feest zo hoog en mystiek dat het maar om de vier jaar mag worden gevierd) is op streek en de Tour de France lonkt als een belofte. In zijn boek Waarom ik niet tennis (en ook niet hockey) schrijft Kees Fens (dat ik terugvond in een van de bananendozen): ‘Wie meent dat Wimbledon een gewoon tennispark is met zoveel gras- en zoveel gravelbanen, wie denkt dat daar gewoon tennis wordt gespeeld, heeft er allemaal niets van begrepen. Er wordt daar een liturgie opgevoerd, en de officials – de eigenlijke officianten – zijn in feite belangrijker dan de spelers en misschien weten alleen de spelers niet dat alles daar gebeurt zoals het was in het begin en nu en altijd en in de eeuwen der eeuwen.’

Lees aflevering 4 van ‘Boeken die ik twaalf jaar niet heb gezien’ op Tzum.

28 juni 2014

Hoe vergaat het de voormalige Polarewinkels? Donner en Polare

Hans van Willigenburg schrijft op het Stadslog over de Rotterdamse Boekhandel Donner, voorheen Polare en nu doorgestart. Hoe gaat het er nu? Lees zijn rubriek Ogen/Oren:

Natuurlijk begrijp ik dat de huidige locatie ‘tijdelijk’ is en ongetwijfeld leven er plannen om het op een volgende plek allemaal wél op zijn plaats te laten vallen. Blijft het feit dat je je als ‘redder van Donner’, rondlopend in de tijdelijke winkel, dunkt me, afvraagt wat je nu eigenlijk bij de afgrond vandaan hebt weggetrokken. Een boekenmagazijn? Een boekenvoorraad? Een verzameling boekenkilo’s?

Op Tzum een jubelbericht over het Amsterdamse Scheltema, ook voorheen Polare, nu NovaMedia. Of is het geen jubelbericht? Het gaat goed, maar er moet wel worden verhuisd. (Zoals overigens werd gemeld in het Parool)

Uitgeverij De Contrabas
Das Haus am Salzhof. Pension in Brandenburg a/d Havel, dichtbij Berlijn. Vanaf 10 augustus 2013.

Cookies

De Contrabas maakt gebruik van cookies. Voor meer informatie Zie hier
.

juli 2014

ma di wo do vr za zo
  1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31      

Colofon

Redactie: Chrétien Breukers. Reacties onder eigen naam of dichters- pseudoniem zijn zeer welkom. Anonieme of niet ter zake doende reacties worden verwijderd.

Pageviews


Sinds 21 augustus 2005

Categorieën