Een spel met de negen kringen van de hel

Go to hell, good old Virgil helpt je wel. "Je beleeft dit duistere verhaal vanuit de derde persoon en maakt kennis met het gedicht dat een belangrijke rol heeft gespeeld in de erkenning van het Toscaanse dialect en de hedendaagse beeldvorming van de hel en het vagevuur voor een groot deel heeft bepaald." aldus de game-info. 

Twee dichtersverhalen

David Pefko schrijft op de website van Tirade een brief aan een dichter: "Je staart naar het beeldscherm, links ervan liggen je notitieboekjes en rechts het rijtje tijdschriften waar je in staat. Ze zijn al een beetje aan het vergelen door je sigarettenrook. (...) ‘Ik ben een snoek,’ schreeuw je in paniek vanuit je denkhol en je vriendin gilt op de achtergrond dat dat geniaal is, je hoort haar voetstappen en dan voel je haar handen, op zoek naar de dichter, dat genie achter zijn bureau; als ze je vinden weet je dat je mislukt bent."

Dennis Gaens schrijft voor Kraai een feuilleton over de whereabouts in een fictief Nijmeegs café De Plantage. Deze keer is de aflevering deels gewijd aan een mysterieus personage, Geert-Jan Lijners, webmaster van De Valse Viool, een website met en over poëzie... Hé! Nou ja. Dat is ook toevallig. Een citaat:

"Ja, hij is de hofnar. Elk zichzelf respecterend hof heeft een hofnar nodig. Ik las ergens dat de hofnar de machtigste persoon in een koninkrijk is. Als er wifi was, had ik het kunnen googlen, maar ik geloof dat het ongeveer zo zat: natuurlijk kon de koning de hofnar in een handomdraai laten vermoorden, maar de hofnar zou een goede grap kunnen verzinnen. Iets over de mannelijkheid van de koning. Die grap zou – als hij echt goed was – na de dood van de hofnar blijven rondgaan en als een soort van vloek voor eeuwig boven het koningshuis blijven hangen."

Ako-fietjes en een weekendrecept

"Al bij al, Mevrouw de Minister, weet ik dus niet of ik de talrijke jonge mensen die in dit land literaire ambities koesteren wel wil aanraden hier hun kunstenaarschap uit te bouwen. Tenzij zij bereid zijn met enige regelmaat als pispaal van pers en politiek te fungeren en met eenzelfde regelmaat holle loftuitingen en even holle beloftes te aanhoren, waar zelden of nooit iets substantieels van komt." (Erwin Mortier schrijft een open brief aan onze minister van cultuur)

Het helpt natuurlijk als je eerst Schauvliege schoffeert en dan Guy Verhofstadt in de jury hebt. (Johan Sanctorum)

It's time to let go of notions of propriety and ownership of language, particularly in university situation where there is a subsidized economy. None of us are writing for profit -- we are subsidized by research funds and university positions -- and are thus obliged to take the most theoretically radical and experimental positions possible. " Kenneth Goldsmith over het verschil tussen plagiaat en gevonden poëzie.

AOW-party in Rotterdam met verjaardagsplaat Deelder65.

Bob Dylan en andere songwriters worden om de haverklap geciteerd, maar een hedendaags dichter? (New Statesman)  "Do You, Mister Jones?": Bob Dylan with the Poets and Professors

Stroom houdt op na negen jaar.

"Koop een lekker mollige kip, bijvoorkeur een welopgevoed beest van de vrije school: een Kemper landhoen, of een Label Rouge Franse Kip. De Volwaardkip (bij de Jumbo te krijgen) is ook niet gek al heeft-ie iets minder aan vrije expressie gedaan in z’n leven. Verdeel de kip in stukken. ...  een recept van Marjoleine de Vos.

7,5 miljoen keer bekeken

Erik Spinoy: deels een held

"Getande raadsels bestaat uit een groot aantal heterogene stukjes: herinneringen aan Claus, reflecties over een aspect van Claus’ werk of persoonlijkheid, commentaren bij foto’s en tekeningen waarvan enkele ook in het boek zijn opgenomen. De vroege herinneringen staan voorin, aan het eind van het boek komen vooral de laatste jaren ter sprake."

Gelukkig heeft Erik Spinoy (zie foto), de schrijver van dit stuk - alweer een geweldige bijdrage aan de vervriezing van het letterkundige debat, terug te lezen op De Reactor - het zelf ook door: "heel wat zinnen (...) waarvan men wel ongeveer begrijpt wat ze willen zeggen, maar die al formulerend vreselijk over hun eigen voeten struikelen..." Hoewel hij het - ten onrechte - niet over zijn eigen huppelstuk heeft, maar over Getande raadsels, een boekje dat Patrick Conrad bij elkaar harkte.

Spinoy laat aan het eind van het stuk even zien hoe je dat doet, stampen op de literair gezien al weggedeemsterde Conrad, maar Conrad's en Spinoy's uitgever Meulenhoff sparen:

"In eerste instantie was ik geneigd om aan het eind van deze bespreking een steen te werpen naar uitgever Meulenhoff/Manteau, omdat die Conrad tegen zichzelf – en vooral tegen zijn gebrekkige beheersing van het Nederlands – in bescherming had moeten nemen. Bij nader toezien slik ik dat verwijt in: dit moeizame, ouderwetse, gallicistische Nederlands is, net als de hoger geschetste Claus-constructie, onlosmakelijk verbonden met de schrijver Conrad – met zijn literaire opvattingen en met de Vlaamse context waarin hij schrijver is geworden. Het heeft bijgevolg een niet te miskennen documentaire waarde."

Hoe zat dat ook alweer? "De Reactor wil de kwaliteitsvolle literaire kritiek in ons taalgebied een nieuwe impuls geven voor een breed publiek van geïnteresseerde lezers die vaak hun gading niet meer vinden in de kolommen van kranten en weekbladen." Maar niet ten koste van alles, natuurlijk.

The Berlin Review of Books

The Berlin Review of Books aims to publish high-quality reviews of, and insightful essays based on, important recent books published in any language, with a focus on non-fiction. While it will often approach contemporary debates from a European perspective, it is open to intelligent contributions from around the globe.

Denken over de Amsterdamse Zuidas

"De Zuidas is die verzameling torens rond Amsterdam WTC en omstreken die, als het economisch tij niet tegen blijft zitten, ongeveer vier keer zo groot moet worden als ze momenteel is. Een nieuwe stad aan een stad vastgeplakt, zo zou je het kunnen noemen. Meike Horn nodigde namens het Virtueel Museum een aantal dichters, kunstenaars en schrijvers uit om te reflecteren over de Zuidas" >> Lindner bespreekt de publicatie Vanuit de Zuidas (met oa, spreuken van K. Michel, verhalen van K. Schippers en Dirk van Weelden) in zijn column op de Groene.

Jack Poels, zanger, dichter, enzovoort

Er lijkt een trend gaande onder zangers van het lichte lied. Die zijn tegenwoordig niet langer tevreden met wat ze hebben. De gemiddelde gouden volkskeel wil meer. Hij wil... verdieping (een woord dat ik, overigens, Samuel Vriezen ter ere, zou willen omdopen in "vervriezing", maar dit terzijde).

Daarom infiltreerde Henny Vrienten de poëziewereld en vergrepen Gordon en Frans Bauer zich, elk op geheel eigen wijze en vanuit een uiteraard persoonlijk perspectief, aan de Muze. Herman van Veen maakte onlangs een bliksemcarrière als politiek commentator. De Limburger Jack Poels is, in navolging van Goor en Frans, dichter geworden.

Jazeker. Poels is namelijk enige tijd "huisdichter" van de regionale krant De Limburger geweest, in welke hoedanigheid hij als een ware beul tekeer is gegaan in de Nederlandse syntaxis. Een voorbeeld van zijn huisvlijt is hieronder te lezen.

Poels heeft die teksten niet weggegooid, nee, hij heeft ze op muziek laten zetten en samengebracht op een cd: Herberg de troost. Dat is heel erg, maar we kunnen alleen maar hopen dat zijn bloeddorst jegens onze taal nu is gestild. Hoewel. In het eerder gelinkte artikel uit de Limburger lezen we deze enge cliffhanger:

"De zanger is van plan na het verschijnen van de cd tijdelijk enkele maanden met zijn tweewekelijse afleveringen in de krant te stoppen om vervolgens in maart volgend jaar de draad weer op te pakken. Hij sluit niet uit dat volgend jaar een vervolg op het huidige album wordt uitgebracht."

Samuel Vriezen: "Wij zijn een nieuwe stroming"

Een speciale vrouwenprijs, is dat nodig?

"Tjitske Jansen, dit jaar laureaat van de Anna Bijns Prijs, voelde zich lichtelijk gegeneerd toen ze haar vrienden over de bekroning vertelde. Blijkbaar schrijnt deze huldeblijk, alsof het niet klopt dat je vergeleken wordt met andere vrouwelijke auteurs in plaats van met àlle schrijvers. Alsof vrouwen een achterstandsgroep zijn." >> lees het artikel van Fleur Speet op DSL. Meer recensies in DSL zijn hier te vinden.

Pernath, Birney, van Doorn, Swift

"De gedichten uit zijn bundel Mijn gegeven woord in 1966 verschenen zijn bijna gebeden voor de eenzaamheid. Hij schrijft niet meer in zijn gedichten maar hij kreunt. De pijn van het zwijgen schrijft hij kwijt met weemoed. Hoe meer hij schrijft, hoe meer hij neigt naar de sombere soms macabere beeldspraak die hem eigen is. Hij schreef Nederlands in een andere taal."  Snoek over Pernath 

Alfred Birney, het 'enfant terrible' van de hedendaagse Indische literatuur.

Oorlog en Pap de biografie van Johnny the Selfkicker van Doorn (1944-1991). Biograaf Nico Keuning schreef al eerder de biografie van Max de Jong, Jan Arends en Bob den Uyl.

"Een van de merkwaardige zaken waar een romanschrijver of om het even welke verhalenverteller mee te maken krijgt, is de notie van een einde: hoe lopen de dingen af? Feit is dat er in het echte leven geen eindes zijn, op het evidente einde na dan. Maar in verhalen en fictie zijn er wel eindes: dat zijn dus gefabriceerde dingen. Ik probeer zo eerlijk mogelijk te zijn over het feit dat er in het leven geen eindes zijn door het soort romans te schrijven – Morgen is hiervan misschien wel het beste voorbeeld – die als het ware geen einde hebben: het einde moet nog komen, en dat einde zou toch niet zozeer een einde zijn als wel een begin, aangezien het verschillende mogelijke gevolgen heeft. Dat lijkt mij een accurate reflectie te zijn van het leven zoals het is. " Graham Swift.

Dijkshoorn over het absolute niets

"Herman Van Veen staat eigenlijk voor het absolute niets. Even een avondje lekker kijken naar een kale man met een stem als een wollen handschoen. Je kunt net zo goed thuis naar een langzaam door de kamer dwarrelende ballon kijken. Alleen deze ballon moet je 25 euro voor betalen, heeft oogjes en hij praat en zingt af en toe."

&

"Wilders-aanhangers schrijven homo op je voordeur en komen de volgende dag aanbellen dat het een schande is. Het zijn mannen die op zondag hun auto wassen en ondertussen de straat in de gaten houden. Zo,zo, dus die en die is weer terug bij zijn vrouwtje. Morgen even anoniem wat gebruikte condooms door zijn brievenbus duwen."

Dijkshoorn, in bloedvorm >>

Leven met Louis Nanet

"Maar hoe leef je met een man als Louis? Als ik het goed begrijp was hij achtereenvolgend: vrachtwagenchauffeur, heftruck-bestuurder en uiteindelijk mechanicus op een olietanker. Daar schreef hij zijn eerste gedichten die nu ‘postuum worden uitgegeven na zijn dood’. ‘Motorkamers en verschuttingen’ gaat die bundel heten en Louis zelf is zeker van het enorme succes. In de tussentijd deed jij voornamelijk de was en knipte patronen uit de Margriet. Ook haakte je kleedjes." David Pefko schrijft een ontroerende brief aan Tiny Haeck, de vrouw van Louis Nanet, het altijd-terminale facebook-fenomeen. Op de website van Tirade.

Zacht Lawijd met schitterend Seuphor-nummer

"Het literaire tijdschrift Zacht Lawijd verrast met een schitterend themanummer over Michel Seuphor (1901-1999, pseudoniem van F. Berckelaers). Deze Antwerpse dadaïst, theoreticus, beeldend kunstenaar, dichter en romanschrijver verkaste in de jaren twintig naar Parijs"  >> meer op de Boekensite van Knack die als volgt besluit: 
"Michel Seuphor was een flamingant uit een Franstalige Antwerpse familie, had een problematische relatie met van Ostaijen en andere Antwerpse avant-gardisten, onderhield internationale contacten met enkele grootheden uit de kunstgeschiedenis, en kende een katholieke ommekeer op zijn 33ste. Je vraagt je werkelijk af hoe dat leven zich verder ontwikkeld heeft. Dat komen we in dit stevige themanummer niet te weten. Kortom, dit smaakt naar meer."

Poetry Society of America online

The Poetry Society of America, een nonprofit organisatie met thuisbasis in New York, heeft een nieuwe website gelanceerd in aanloop naar zijn honderdjarig bestaan in 2010. Er zijn rubrieken terug te vinden zoals "Birds & Bards" een combinatie van gedichten met foto's van wildlife fotograaf, Mark Seth Lender; "In Their Own Words", het relaas van dichters over het ontstaan van hun gedichten; archieven; en fascinerende essais uit het Crossroads journaal." >> meer op The New Yorker.

Samuel Vriezen over 'the Alphabet' van Ron Silliman

"De laatste jaren is bij veel (jongere) Nederlandstalige dichters belangstelling te zien voor experimenteel werk uit de Verenigde Staten, en voor Language Poetry en de New Sentence in het bijzonder. Bij die auteurs horen Arnoud van Adrichem (die in 2008 debuteerde met Vis, bekroond met de Hugues C. Pernathprijs 2009), Jeroen Mettes (die zich in 2006 op 28-jarige leeftijd van het leven beroofde, en wiens omvangrijke New Sentence-epos N30 nu op uitgave wacht) en schrijver dezes. In 2008 kwam het tijdschrift Parmentier ook met een uitgebreid dossier over Langpo, dat naast vertalingen en essays ook werk van geestverwante Nederlandstalige dichters bevatte. Waarom is het werk van deze Amerikanen, en van Ron Silliman, zo aantrekkelijk voor jongere dichters in onze taal? Ik zie drie redenen." >> lees het essay van Samuel Vriezen in de nieuwe Rekto:Verso.

Avondeditie

"(...) als er een verschil is tussen deze bedreigingen en de bedreigingen van de communistische ondergrondse, dan wil ik weten welk verschil dat is. Ik wil weten waarom Herman van Veen met een opgeschreven verklaring kwam, en niet gewoon, zoals in Berlijn, zijn vijanden opzoekt door bij Pauw & Witteman dat schitterende liedje nog eens hard te zingen: Als het net even anders was gegaan." Joost Baars.

iTunes for poetry.  Han Van der Vegt (audio)

Illustratie: "Dada stays both alive and unacceptable. Dada has no style, no taste, and no taste for taste, and, after its meager possessions have been divvied up by museums and collectors, all that is left is what Dada means. (Which is rien, nothing.) The Posthuman Dada Guide: tzara and lenin play chess van Andrei Codrescu 

Nieuwe biografie A.C.W. Staring

Bert Scova Righini (uit Lintelo bij Aalten) schreef een Staring-biografie: A.C.W. Staring (1767 - 1840). Het boek heeft als ondertitel Landheerlijk leven van een denker en doener van formaat. "Uit die ondertitel blijkt al dat het Scova Righini niet zozeer te doen is om Starings kwaliteiten als literator, maar om 's mans capaciteiten als 'landman'. Achterhoekse historici hebben 'de enige zoon uit de streek die tot de nationale galerij van bekendheden is doorgedrongen, niet met erg veel zorgvuldigheid gekoesterd,' klinkt het verwijtend. Dat heeft geleid tot 'onvolkomenheden in de kennis over Staring'. Scova Righini benadrukt dat Staring 'allereerst bestuurder van zijn landgoed was en geen literator': voor de auteur de rechtvaardiging van een 'volwaardige biografie tegen de achtergrond van de ontwikkeling van de negentiende-eeuwse samenleving, met ruime aandacht voor de mark en het sociale en culturele functioneren van de landheerlijke elite waarover nog zo weinig is geschreven.'" Lees verder op De Stentor >>

Kalasjnikov: liever dichter

"Michail Kalasjnikov, de uitvinder van één van 's werelds bekendste wapens, wilde in zijn jeugd  dichter worden. Dat zei hij dinsdag bij een receptie in het Kremlin ter ere van zijn negentigste verjaardag. Hij schreef zes boeken en is een amateurdichter. Dat hij zijn carrière als dichter niet heeft voortgezet, zoals hij had gewild, wijt hij aan gebrek aan talent. 'Er zijn al genoeg slechte gedichten uitgegeven zonder mij,'' zei hij.' Lees verder over deze andere oorlogsdichter, op Het Parool >>

Sassoon online

"De Universiteit van Oxford heeft de manuscripten van de Britse dichter Siegfried Sassoon woensdag op internet gezet." Lees verder op nu.nl of kijk meteen naar de Collectie Sassoon.